‘Ik ga je opeten!’ Wie heeft het nooit tegen een peuter gezegd? ‘Je bent zó lekker, hap!’ En je doet net of je je tanden in het mollige lijfje zet. De peuter schatert het uit. Hij begrijpt wel dat je het niet letterlijk meent.

Basistraining

Versterk je relatie

  • Leer kijken naar de patronen in je relatie
  • Ontdek hoe je negatieve patronen kunt doorbreken
  • Met inspirerende video's en artikelen
bekijk de training
Nu maar
€ 35,-

Voor veel kinderen is zo’n hap-spel de eerste ­ervaring met plagen. Maar kleintjes kunnen ook verrassend terugplagen. En dat al heel jong, weet Dacher Keltner, hoogleraar psychologie in Berkeley en internationaal expert op plaag-gebied. In zijn boek De mens is niet slecht haalt Keltner het voorbeeld aan van een baby van negen maanden die het gesnurk van haar grootmoeder imiteert.

Toen mijn eigen kinderen eens bij hun oma aan tafel zaten, klaagde die voor de grap: ‘Jullie eten me nog de oren van het hoofd.’ Mijn zoontje, toen een jaar of 8, keek aandachtig naar oma’s oren en antwoordde: ‘Nou… als je ze knapperig bakt?’

Tieners en studenten plagen elkaar, cabaretiers hun publiek. Cartoonisten plagen politici met spotprenten. Geliefden hebben dikwijls plagerige bijnamen voor hun partner. Zo zeggen liplezers dat prins Philip van Engeland tijdens een saaie receptie tegen zijn vrouw, koningin Elisabeth, zei: ‘Cheer up, old sausage.’ Uit onderzoek blijkt dat stellen die veel

Log in om verder te lezen.