In de herfst van 2001 was David De Cremer visiting research professor aan New York University. Juist in die periode waren New York en Washington doelwit van terroristische aanslagen, waarna iedereen zich afvroeg of de kersverse president die crisissituatie wel zou aankunnen. En in Texas bezweek het grootste energieconcern ter wereld, Enron, onder wat wel ‘de moeder aller Amerikaanse fraudeschandalen’ is gaan heten. Tienduizenden Enron-werknemers raakten hun inkomen en hun pensioen kwijt, beleggers verloren miljarden dollars en Enron-baas ­Kenneth Lay – een vriend van Bush – moest het veld ruimen. De Cremer, een sociaal-psycholoog gefascineerd door goed leiderschap, zat dus met zijn neus boven op twee van dé leiderschapscrises van de afgelopen decennia.

TEST
Doe de test »

Is het tijd voor een nieuwe baan?

De Cremer (35) is inmiddels full professor. Niet in de vs en ook niet in zijn vaderland België, maar aan de Universiteit van Tilburg. Die wist hem uiteindelijk te lokken met de persoonsgebonden leerstoel Sociale Rechtvaardigheid en Besliskunde, plus – nog uitzonderlijker voor een zo jonge onderzoeker – een eigen onderzoekscentrum.

De Cremer is nog wel ­regelmatig in Amerika, om er onderzoek te doen en te doceren. Afgelopen academiejaar was hij bijvoorbeeld verbonden aan de Kennedy School of Government van Harvard en de New York University. Het is te merken: zijn Nederlands is doorspekt met Engels, en hij lardeert zijn betoog graag met voorbeelden uit de States. Bijvoorbeeld als het gaat over de vraag hoe een leider mensen kan meekrijgen. ‘Neem nou Bush, hoe hij er de afgelopen jaren dingen door heeft gekregen waarvan voorgaande presidenten niet eens durfden drómen!’ zegt de hoogleraar met wijd opengesperde ogen.

Log in om verder te lezen.