Het huilgedrag werd bij toeval ontdekt tijdens een onderzoek naar de effecten van roken en cocaïne tijdens de zwangerschap. De onderzoekers observeerden het gedrag van de ongeboren kinderen met een echo, en lieten vervolgens een zacht, maar doordringend geluid horen op de buik van de moeder.

Tot hun grote verbazing zagen ze dat de foetussen reageerden met een schrikbeweging, en iets dat sterk op huilen leek: diepe ademhalings­bewegingen, een open mond en een bibberend kinnetje. Het huilgedrag werd in totaal bij elf foetussen gezien, vanaf 28 weken van de zwangerschap.

Hoewel huilen nog nooit eerder was opgemerkt bij foetussen, is het volgens de onderzoekers wel logisch dat ze het doen: te vroeg geboren kinderen kunnen namelijk ook al huilen.

Archives of Disease in Childhood – Fetal and Neonatal Edition, september/oktober 2005