Marlies (35) ontmoette Martin toen ze allebei een paar relaties achter de rug hadden. ‘We hadden met schade en schande geleerd wat belangrijk was, en we spraken af heel eerlijk te zijn over onze wensen en gevoelens. Als we elkaar zagen, schoot het koken er soms bij in – zo enthousiast zaten we te praten.’

Maar de verliefdheid ging voorbij, en daarmee groeide de afstand. ‘We hadden wel gemeenschappelijke interesses, maar we deelden heel weinig emoties met elkaar. De seks werd een kort verplicht nummer op vrijdag. Ik miste verbondenheid, en dat vertelde ik Martin. Tot mijn schrik had hij helemaal geen klachten. Hij voelde zich aangevallen door wat ik zei, snapte er niks van.

Er volgde een vreselijke periode met heel veel gevit en gehakketak. Soms eindigden onze gesprekken in een vrijpartij, maar niet op een goede manier: vrijen leek de enige manier om de avond te mogen beëindigen. Daarna lag ik in het donker naar zijn ademhaling te luisteren. Van buitenaf zagen wij eruit als het ideale koppel, maar ik voelde me heel eenzaam en hij trok zich steeds meer terug.’

In relatietherapie

Toen stelde Marlies voor om in relatietherapie te gaan. ‘Martin voelde er helemaal niets voor.

Log in om verder te lezen.