Sociale uitsluiting op het werk

‘Dinie werkte ’s ochtends, ik ’s middags, we deelden een bureau. Dan kwam ik om twaalf uur binnen en dan bleef zij rustig tot één uur zitten babbelen met de anderen. Kon ik op de vensterbank wachten tot zij plaatsmaakte voor mij. En al die tijd negeerden mijn collega’s me.’

TEST
Doe de test »

Is het tijd voor een nieuwe baan?

Barbara van Dam (38) krijgt weer een schorre stem als ze over haar laatste baan vertelt. ‘Daar had ik de afgelopen jaren steeds last van. Op een gegeven moment moest ik zelfs geopereerd worden. Knobbeltjes op mijn stembanden door de spanningen.’

Drie jaar geleden vertrok Van Dam bij een non-­profitorganisatie in Den Haag – ‘leuke baan, leuke collega’s’ – om een nieuw leven te beginnen in het oosten van het land. Ze was net gescheiden en zag het helemaal zitten: fijn met beide kinderen in een rustig stadje, waar zij secretaresse kon worden op een gemeentelijke afdeling. Het werd een fiasco. Waarom precies weet ze nog steeds niet, maar haar nieuwe collega’s leken haar vanaf het begin niet te moeten.

Oké, er was misschien één duidelijk aanwijsbare reden. Haar afdeling moest van administratie worden omgevormd tot secretariaat en dat werd Van Dams taak. Een

Log in om verder te lezen.