Ongelooflijk dat ik twee jaar doorliep met een depressie

Als psychiatrisch verpleegkundige kreeg Loes Maurits (35) vrouwen op het spreekuur die een kind hadden verloren of depressief waren. Het gebeurde haar zelf allebei.

‘Negen volle dagen is Pieter bij ons geweest. Net als bij mijn eerste zwangerschap ging alles prima, en toch schreef ik steeds in mijn dagboek: “Gaat het wel goed met jou? Je blijft toch wel bij ons?”
Pieter werd vijf weken te vroeg geboren. Hij was gezond, maar wat aan de lichte kant en daarom moest hij nog een paar dagen in het ziekenhuis blijven. Ik bleef zes dagen bij hem en besloot toen een nachtje thuis te gaan slapen. Toen ik hem de volgende ochtend zag, dacht ik: er is iets niet goed. Hij is anders. Pieter werd onderzocht, maar er waren geen afwijkingen. Toch moest ik enorm huilen: mijn kind gaat dood. Die nacht kreeg Pieter een epileptische aanval. Hij had een stolling in de hersenen, waardoor het bloed wel zijn hoofdje in werd gepompt, maar er niet meer uit kon. Alle bloedvaatjes waren aan het barsten. Hij ging kapot van binnen. Op 16 april is hij op mijn blote buik overleden.

De periode na Pieters overlijden

Log in om verder te lezen.