De vraag

Waarom praat niemand over mijn ziekte?

Geachte mevrouw,
Ik ben een vrouw van 45 jaar. Ik heb uitgezaaide borstkanker die nu stabiel is. De kankercellen ‘slapen’. Twee jaar geleden kreeg ik te horen dat 50% van patiënten met dezelfde aandoening de drie jaar niet zouden overleven. Ik ben nu twee jaar verder. Ik geniet met volle teugen van het leven, hoewel mijn leven behoorlijk op z’n kop staat. Ik doe de dingen die ik wil doen NU.

Ik stel niets meer uit. Ik sta iedere dag vrolijk op, yes ik ben er nog. Diep in mijn hart vrees ik het moment dat dat niet meer gaat. Ik kan me bijna niet voorstellen hoe het is om dood te gaan en hoe vreselijk het is om mijn naasten, man en kinderen, mar ook collega’s en vrienden zo’ n verdriet te zien hebben.

Nu praat niemand meer over mijn ziekte, het lijkt alsof men het ver weggestopt heeft. Voor iedereen lijkt het leven gewoon door te gaan. Maar hoe is het als het stopt?
Vriendelijke groet,
Catharina

Het advies

Beste Catharina,
Met oprecht medeleven en respect heb ik jouw mail gelezen. Het doet mij goed te vernemen dat jouw borstkanker nu stabiel is. En dat je met volle teugen van het leven geniet, je vrolijk bent en die dingen doet die jou na aan het hart gaan. Dit ondanks de zeker ook moeilijke momenten die deze aandoening met zich meebrengt. Dat je plezier uitstraalt is voor jouw naasten, jouw man en kinderen, jouw collega’s en vrienden ongetwijfeld fijn om mede te beleven, hetgeen hun zorgen om jou voor hen ook draaglijk maakt.

Daarnaast begrijp ik ook jouw angst. Natuurlijk wil jij niets liever dan jouw geliefden gelukkig zien. Met de wijze waarop jij nu in het leven staat, breng je dat ongetwijfeld teweeg. Houd dus vooral je positieve kijk op het leven. En laat je niet afleiden door belemmerende gedachten over anderen, die zoals je aangeeft niet over jouw ziekte willen praten.

Wellicht dat ze het onderwerp niet aanroeren uit zelfbescherming en de wil alle angsten en zorgen om jou uit te bannen, om vooral de confrontatie met hun verdriet om jou niet aan te hoeven gaan. Zeker daar waar het je naasten betreft.

Buitenstaanders die het thema bewust of onbewust niet aansnijden doen dat misschien wel uit onbeholpenheid of onwennigheid. Om welke groep het ook gaat, maak altijd jouw behoefte kenbaar als je over borstkanker wilt praten. En richt je energie en aandacht vervolgens op die mensen van wie je empathie en een luisterend oor ervaart.
‘Maar wat als? Wat als het toch eens stopt?’ Eerlijk gezegd is dat een vraag die voor niemand van ons echt te beantwoorden is. Wel weet ik dat Elisabeth Kübler-Ross een aantal boeken over sterven heeft geschreven. Boeken waar ze heel mooi en warm haar onderzoekservaringen beschrijft en die zeker interessant zijn om eens in te kijken.

Beste Catharina, ik hoop van harte dat je jouw positieve kijk en instelling weet te behouden en dat je nog zeer, zeer lang van jouw leven en al jouw geliefden mag genieten.

Hartelijke groet,
Ursela van Stekelenburg

 

Meer weten over dit thema? Bekijk Vriendschap
Coachfinder

Vind een betrouwbare coach via Coachfinder

Coaching is een belangrijke stap in zelfontwikkeling. Maar de juiste coach vinden blijkt nog niet zo eenvoudig. Coachfinder helpt je in je zoektocht naar een coach die bij je past.

Vind je ideale coach
Deel dit artikel:
9 mei 2008 | Laatst gewijzigd op 24 april 2020

Dit vind je misschien ook interessant

Kort

Vluchten in je werk is zo gek nog niet

Je werk kan je door een moeilijke periode – denk aan een verlies, scheiding of andere heftige gebe...
Lees verder
Branded content

Terug naar je eigen natuur

In plaats van blootsvoets over de steppe te rennen, wonen we in flats, zitten we achter een beeldsch...
Lees verder
Artikel

Nooit te oud om te spelen

Na een werkdag op de bank ploffen? Liever vullen deze mensen hun vrije tijd met speelgoed. En dan va...
Lees verder
Artikel

Nooit te oud om te spelen

Na een werkdag op de bank ploffen? Liever vullen deze mensen hun vrije tijd met speelgoed. En dan va...
Lees verder
Advies

Ik wil dat mijn dochter minder uitgaat

Dag Emmeliek, Mijn dochter van 17 is vaak ziek (kwakkelig). Ze gaat op vrijdag- en zaterdagavond uit...
Lees verder
Interview

Hun geliefde werd vermoord – het is gewoonweg niet te beva...

Dat iemand van wie je houdt, overlijdt door bruut geweld – het is gewoonweg niet te bevatten. ‘I...
Lees verder
Artikel

Je ogen mogen best dwalen

Redacteur Janneke Gieles leert (nog) beter ondervragen Ik kijk recht in de ogen van mijn gesprekspar...
Lees verder
Advies

Ik ben 16 jaar en depressief

Ik ben een meisje van 16 jaar en heb al twee jaar een depressie vanwege het overlijden van mijn vade...
Lees verder
Artikel

Edith Eva Eger: ‘Ik besloot een leven te redden: het m...

Edith Eva Eger (90) was 16 toen ze werd gedeporteerd. Zij en haar zus overleefden alle selecties, hu...
Lees verder
Advies

Ik wil mijn gevoelens met mijn ouders delen

Beste Wilbert, Mijn ouders begrijpen me niet. Als ik vroeger over mijn gevoelens vertelde, zeiden ze...
Lees verder
7501