De vraag

Waarom praat niemand over mijn ziekte?

Geachte mevrouw,
Ik ben een vrouw van 45 jaar. Ik heb uitgezaaide borstkanker die nu stabiel is. De kankercellen ‘slapen’. Twee jaar geleden kreeg ik te horen dat 50% van patiënten met dezelfde aandoening de drie jaar niet zouden overleven. Ik ben nu twee jaar verder. Ik geniet met volle teugen van het leven, hoewel mijn leven behoorlijk op z’n kop staat. Ik doe de dingen die ik wil doen NU.

Ik stel niets meer uit. Ik sta iedere dag vrolijk op, yes ik ben er nog. Diep in mijn hart vrees ik het moment dat dat niet meer gaat. Ik kan me bijna niet voorstellen hoe het is om dood te gaan en hoe vreselijk het is om mijn naasten, man en kinderen, mar ook collega’s en vrienden zo’ n verdriet te zien hebben.

Nu praat niemand meer over mijn ziekte, het lijkt alsof men het ver weggestopt heeft. Voor iedereen lijkt het leven gewoon door te gaan. Maar hoe is het als het stopt?
Vriendelijke groet,
Catharina

Het advies

Beste Catharina,
Met oprecht medeleven en respect heb ik jouw mail gelezen. Het doet mij goed te vernemen dat jouw borstkanker nu stabiel is. En dat je met volle teugen van het leven geniet, je vrolijk bent en die dingen doet die jou na aan het hart gaan. Dit ondanks de zeker ook moeilijke momenten die deze aandoening met zich meebrengt. Dat je plezier uitstraalt is voor jouw naasten, jouw man en kinderen, jouw collega’s en vrienden ongetwijfeld fijn om mede te beleven, hetgeen hun zorgen om jou voor hen ook draaglijk maakt.

Daarnaast begrijp ik ook jouw angst. Natuurlijk wil jij niets liever dan jouw geliefden gelukkig zien. Met de wijze waarop jij nu in het leven staat, breng je dat ongetwijfeld teweeg. Houd dus vooral je positieve kijk op het leven. En laat je niet afleiden door belemmerende gedachten over anderen, die zoals je aangeeft niet over jouw ziekte willen praten.

Wellicht dat ze het onderwerp niet aanroeren uit zelfbescherming en de wil alle angsten en zorgen om jou uit te bannen, om vooral de confrontatie met hun verdriet om jou niet aan te hoeven gaan. Zeker daar waar het je naasten betreft.

Buitenstaanders die het thema bewust of onbewust niet aansnijden doen dat misschien wel uit onbeholpenheid of onwennigheid. Om welke groep het ook gaat, maak altijd jouw behoefte kenbaar als je over borstkanker wilt praten. En richt je energie en aandacht vervolgens op die mensen van wie je empathie en een luisterend oor ervaart.
‘Maar wat als? Wat als het toch eens stopt?’ Eerlijk gezegd is dat een vraag die voor niemand van ons echt te beantwoorden is. Wel weet ik dat Elisabeth Kübler-Ross een aantal boeken over sterven heeft geschreven. Boeken waar ze heel mooi en warm haar onderzoekservaringen beschrijft en die zeker interessant zijn om eens in te kijken.

Beste Catharina, ik hoop van harte dat je jouw positieve kijk en instelling weet te behouden en dat je nog zeer, zeer lang van jouw leven en al jouw geliefden mag genieten.

Hartelijke groet,
Ursela van Stekelenburg

 

Meer weten over dit thema? Bekijk Vriendschap
Deel dit artikel:
9 mei 2008 | Laatst gewijzigd op 24 april 2020

Dit vind je misschien ook interessant

Advies

Mijn nieuwe buren maken te veel herrie

Beste Hans, Sinds drie maanden hebben we nieuwe buren. Ze smijten continu met de voordeur en zij sta...
Lees verder
Advies

Mijn nieuwe buren maken te veel herrie

Beste Hans, Sinds drie maanden hebben we nieuwe buren. Ze smijten continu met de voordeur en zij sta...
Lees verder
Branded content

5 tips om te ontsnappen aan de later-illusie

Je oma bellen. Je zorgverzekering vergelijken. Het doucheputje schoonmaken. Allemaal dingen die je e...
Lees verder
Branded content

5 tips om te ontsnappen aan de later-illusie

Je oma bellen. Je zorgverzekering vergelijken. Het doucheputje schoonmaken. Allemaal dingen die je e...
Lees verder
Artikel

Uit het oog, maar niet uit het hart

Rouwen betekent niet dat je de overleden dierbare los moet laten, maar dat je diegene op een andere ...
Lees verder
Artikel

Uit het oog, maar niet uit het hart

Rouwen betekent niet dat je de overleden dierbare los moet laten, maar dat je diegene op een andere ...
Lees verder
Kort

Zwijgen is beter dan praten

Indische Nederlanders vormden de eerste groep allochtonen in Nederland na de oorlog. In verhouding t...
Lees verder
Advies

Sinds de dood van mijn vader heb ik verlatingsangst

Beste Gijs, Ik heb ongeveer 11 jaar geleden mijn vader verloren. Sinds zijn sterfte heb ik, wat je k...
Lees verder
Advies

Hoe krijg ik mijn vriend aan het stofzuigen?

Hallo Sylvia, Ik ben nogal vervelend in de omgang met mijn vriend. Ik werk buitenshuis en ben huisvr...
Lees verder
Artikel

‘Ik vond het heel moeilijk om iets over haar dood te zegge...

Leren praten over verlies, het delen van ervaringen en steun geven en krijgen. Leerlingen die in hun...
Lees verder
Interview

Connie Palmen: ‘Ik zou wat minder angstig willen zijn’

‘Sinds Ischa en mijn vader dood zijn, ben ik banger geworden. Ik weet: ooit gaat de dood weer een ...
Lees verder
Artikel

Frans heeft de zenuwziekte ALS: ‘Mijn tranen komen ...

Frans van Tongeren overleed aan de zenuwziekte ALS: een voor een gaven zijn spieren het op, tot ook ...
Lees verder
7501