De vraag

Mijn zoon is in de kerstnacht omgekomen

Arnold,
Mijn zoon is in de kerstnacht omgekomen bij een auto-ongeluk. Drank in het spel. Mijn zoon was bijrijder en zat ook nog in de gordels. Mijn pijn is dus pas drie weken oud en voelt als nooit te genezen. Hij was 26 jaar oud en heeft zich laten uitdagen door een bestuurder die meldde dat hij zo stoer reed dat niemand bij hem in de auto durfde te stappen. Mijn zoon heeft niet doorgehad dat deze bestuurder flink gedronken had.

Ik probeer volop de zingeving te vinden voor deze gebeurtenis. Het was zijn tijd… Zijn opdracht hier op aarde was volbracht…. Iedere jonge knul zou zich zo laten uitdagen… Wat heeft hij allemaal al niet voor risico’s genomen die goed afgelopen zijn… Leven is een risico etc.

Waar ik niet uitkom is dat wij na zijn overlijden ontdekten dat hij voor zijn vriendenkring en twee werkgevers volop sociaal is geweest. Uiteraard melden zij ook zijn onhebbelijkheden, maar vooral vooraan staat dat het een ongelooflijke vriend en medewerker was.

Mijn zoon ging op kamers toen hij ging studeren, 17 jaar oud, volop puber. Als ouders hebben wij onze best gedaan het contact te behouden door een paar keer per jaar een afspraak te maken voor een dag samen. De enkele keren per jaar die hij naar huis kwam, was hij voor ons als ouders en voor zijn zus nu niet direct de meest aardige, sociale etc. zoon en broer. Met verbijstering en verbazing hebben wij in de periode voor zijn begrafenis (31 december jongstleden) de verhalen van anderen aangehoord.

De vraag die mij blijft bezighouden is deze: wij hadden zo graag ook maar een tiende deel gekregen van alle warme aandacht die hij anderen gaf. Waarom hebben wij dit niet gekregen? Omdat wij als ouders altijd zeiden: ‘Wat je ook doet, wij houden van je! Onze liefde is ‘om niet’?’ Of omdat je (zoals onze kinderen zeggen) opgevoed wordt om je bij anderen goed te gedragen?
Groeten van Nenne

Het advies

Arnold van Emmerik

Trauma deskundige

Beste Nenne,
Om te beginnen, wat verschrikkelijk dat je dit moet meemaken. Men zegt wel dat er weinig dingen erger zijn dan het verliezen van een kind.

Ik kan me voorstellen dat je nu met deze, en mogelijk nog veel andere vragen zit. Ik denk dat de relatie tussen ouders en kinderen vaak complex is, allerlei kanten heeft, die bovendien ook nog kunnen veranderen in de tijd. Mensen laten in andere omgevingen ook vaak andere kanten van zichzelf zien. Ook zijn jongere mensen vaak meer op andere mensen gericht dan op hun ouders.

Ik vind het moeilijk om een antwoord te geven op je vraag, omdat ik niet goed kan beoordelen hoe jullie relatie werkelijk was. Helaas is het ook niet meer mogelijk om je zoon te vragen wat hij werkelijk voor je voelde. Mogelijk is dat meer dan hij liet zien.

Het is nog maar kort geleden, en ik denk dat de verwerking van dit verlies nog wel een tijd zal duren en allerlei ‘kleuren’ zal krijgen. Zingeving zoeken is daar misschien een van. Waarschijnlijk zullen er nog wel meer vragen bij je opkomen. Misschien ook kom je over de komende maanden heen tot allerlei, steeds andere conclusies.

Ik denk dat het belangrijk is om voor dat alles de tijd te nemen. Maak ook gebruik van de steun en hulp van je omgeving, zoveel en op de manier waarop je dat nodig hebt.

Ik wens je nogmaals veel sterkte.

Vriendelijke groeten,
Arnold van Emmerik

Plusabonnees konden vragen stellen over het onderwerp 'Verder na een crisis', aan trauma-expert Arnold van Emmerik. Arnold van Emmerik schreef samen met Ed Berretty het boek Leven met een trauma, Bohn Stafleu van Loghum

Meer weten over dit thema? Bekijk Rouwverwerking
Deel dit artikel:
25 april 2008 | Laatst gewijzigd op 16 september 2016

Dit vind je misschien ook interessant

Interview

Tegen de zelfmoord van haar dochter kon psychiater Stanneke ...

Depressie en suïcide: in haar werk had Stanneke Lunter (55) er al dagelijks mee te maken. Maar toen...
Lees verder
Interview

Tegen de zelfmoord van haar dochter kon psychiater Stanneke ...

Depressie en suïcide: in haar werk had Stanneke Lunter (55) er al dagelijks mee te maken. Maar toen...
Lees verder
Branded content

Hoe bewaak je je ik-grens?

We voelen ons regelmatig overvraagd en opgejaagd, maar dit op een goede manier kenbaar maken, is nog...
Lees verder
Branded content

Hoe bewaak je je ik-grens?

We voelen ons regelmatig overvraagd en opgejaagd, maar dit op een goede manier kenbaar maken, is nog...
Lees verder
Advies

Verhuizen met kleine kinderen

Omdat mijn partner en ik graag rustiger willen wonen, verhuizen we binnenkort naar het platteland. D...
Lees verder
Advies

Verhuizen met kleine kinderen

Omdat mijn partner en ik graag rustiger willen wonen, verhuizen we binnenkort naar het platteland. D...
Lees verder
Advies

Ik wil het contact graag herstellen

Beste Jolet, Sinds onze ouders vijftien en twintig jaar geleden overleden, hebben mijn twee broers, ...
Lees verder
Advies

Ik ben 16 jaar en depressief

Ik ben een meisje van 16 jaar en heb al twee jaar een depressie vanwege het overlijden van mijn vade...
Lees verder
Interview

Traumapsycholoog over toekomst Jezidi-vrouwen

Jan Kizilhan (50) is net terug in Duitsland. Een paar dagen geleden zat de Duits-Koerdische psycholo...
Lees verder
Artikel

Als je ouder in de rouw is

Rouwende ouders, hoe steun je die? Je vader of moeder overlijdt en je wilt je achterblijvende ouder ...
Lees verder
Kort

Rouwen doe je met bekenden

De dood van de levenspartner kan voelen als het verlies van een arm of een been; het is alleen nog e...
Lees verder
Interview

‘Ik liet anderen nog voorgaan in de ambulance’

Willie Tol (30) overleefde vijftien jaar geleden de cafébrand in Volendam, maar verbrandde wel haar...
Lees verder
7697