De vraag

‘Mijn broers zien me nog steeds als dat kleine zusje’

Ik ben vierendertig en de jongste uit een gezin van vier kinderen. Ik was het enige meisje. Mijn broers zijn altijd een beetje jaloers geweest op de aandacht die ik kreeg. Nu we volwassen zijn, vervallen we steeds weer in oude patronen. Zodra we samen zijn, gaan mijn broers samen klieken.

Mijn moeder vindt dat zielig en bemoeit zich dan weer meer met mij. Daardoor wordt de afstand tussen mij en mijn broers alleen maar groter. Ik ben vierendertig, maar gedraag me in hun aanwezigheid als een vierjarige. Hoe kom ik daar vanaf?

Het advies

Dank voor je vraag, ik denk dat er meer lezers zijn die zich kunnen herkennen in je verhaal. ‘Jezelf zijn’ leer je vooral in je gezin van herkomst. Is er aandacht voor jouw interesses, gevoelens, meningen? Voel je je gezien en gehoord? Kun je jezelf goed genoeg ontplooien? Als enig meisje in het gezin kan het inderdaad zijn dat je een uitzonderingspositie had en dat deze rol het ‘jezelf zijn’ in de weg is komen te staan.

Inmiddels ben je echter een volwassen vrouw, lijk je goed te zien wat er zich afspeelt, maar durf je hierin niet voor jezelf op te komen. Hoe zou het zijn als je richting je moeder liefdevol aangeeft dat ze zich niet met jou hoeft te bemoeien op die manier, of je niet meer zielig hoeft te vinden?

Hoe zou het zijn als je je broers een keer uitnodigt om iets met zijn vieren te gaan doen, dus zonder je moeder. Zouden jullie het dan kunnen hebben over hoe jullie het vroeger thuis hebben gehad? Zou je kunnen zeggen hoe je jouw rol in het gezin hebt ervaren? Zou je durven zeggen dat je het vervelend vindt dat ze zo met elkaar klieken?

Jezelf zijn is voor een groot deel datgene wat er in je binnenwereld leeft, naar buiten brengen. Dit kan eng en kwetsbaar zijn, maar alleen jij kan weten hoe lang je je nog prettig voelt in de rol van vierjarige.

Dit is ook een mooie kans om als jongste van het gezin de meest volwassen taak op te pakken, wie weet heeft de rest van het gezin er ook iets aan!

Vriendelijke groet,
Rogier Poels

Meer weten over dit thema? Bekijk Persoonlijke ontwikkeling
Deel dit artikel:
9 februari 2016 | Laatst gewijzigd op 23 mei 2020

Dit vind je misschien ook interessant

Artikel

Hoe corona ons gedrag heeft veranderd

In plaats van werk en privé te scheiden, geven we nu online rondleidingen door ons huis. En de ooit...
Lees verder
Branded content

Waarom wandelen je dichter bij elkaar brengt

Wandelen helpt tegen depressieve gevoelens. En samen wandelen is als ‘sociale lijm’: je voelt me...
Lees verder
Artikel

Zo stimuleer je zelfregulatie bij kinderen

Kinderen met een goede zelfregulatie doen het beter op school en op sociaal gebied, blijkt uit onder...
Lees verder
Artikel

Zo stimuleer je zelfregulatie bij kinderen

Kinderen met een goede zelfregulatie doen het beter op school en op sociaal gebied, blijkt uit onder...
Lees verder
Artikel

Lief zijn voor je zusje!

Niet stelen, niet liegen en respect hebben voor anderen: we hopen allemaal dat onze kinderen zullen ...
Lees verder
Advies

Ik ben bang voor de manipulaties van mijn zus

Beste Ursela, Ik ben een man van 40 jaar en heb sinds drie jaar geen contact meer met mijn zeven jaa...
Lees verder
Artikel

Lieve rivalen

Als kind heb je samen gelachen, gehuild en gevochten. Je kent ­elkaar als geen ander, en weet elkaa...
Lees verder
Advies

Ruzie vanwege de erfenis

Beste Jolet Na het overlijden van mijn vader moest het ouderlijk huis, waarin ook mijn oudste broer ...
Lees verder
Artikel

Jezelf zijn: hoe blijf je authentiek in een wereld die telke...

Authenticiteit is de sleutel tot geluk, zeggen Amerikaanse psychologen. Wees oprecht en volg je over...
Lees verder
Advies

Moeizame relatie met mijn zus

Sinds twee jaar is het contact met mijn zus verbroken. De relatie stond eigenlijk altijd onder spann...
Lees verder
12570