De vraag

‘Mijn broers zien me nog steeds als dat kleine zusje’

Ik ben vierendertig en de jongste uit een gezin van vier kinderen. Ik was het enige meisje. Mijn broers zijn altijd een beetje jaloers geweest op de aandacht die ik kreeg. Nu we volwassen zijn, vervallen we steeds weer in oude patronen. Zodra we samen zijn, gaan mijn broers samen klieken.

Mijn moeder vindt dat zielig en bemoeit zich dan weer meer met mij. Daardoor wordt de afstand tussen mij en mijn broers alleen maar groter. Ik ben vierendertig, maar gedraag me in hun aanwezigheid als een vierjarige. Hoe kom ik daar vanaf?

Het advies

Dank voor je vraag, ik denk dat er meer lezers zijn die zich kunnen herkennen in je verhaal. ‘Jezelf zijn’ leer je vooral in je gezin van herkomst. Is er aandacht voor jouw interesses, gevoelens, meningen? Voel je je gezien en gehoord? Kun je jezelf goed genoeg ontplooien? Als enig meisje in het gezin kan het inderdaad zijn dat je een uitzonderingspositie had en dat deze rol het ‘jezelf zijn’ in de weg is komen te staan.

Inmiddels ben je echter een volwassen vrouw, lijk je goed te zien wat er zich afspeelt, maar durf je hierin niet voor jezelf op te komen. Hoe zou het zijn als je richting je moeder liefdevol aangeeft dat ze zich niet met jou hoeft te bemoeien op die manier, of je niet meer zielig hoeft te vinden?

Hoe zou het zijn als je je broers een keer uitnodigt om iets met zijn vieren te gaan doen, dus zonder je moeder. Zouden jullie het dan kunnen hebben over hoe jullie het vroeger thuis hebben gehad? Zou je kunnen zeggen hoe je jouw rol in het gezin hebt ervaren? Zou je durven zeggen dat je het vervelend vindt dat ze zo met elkaar klieken?

Jezelf zijn is voor een groot deel datgene wat er in je binnenwereld leeft, naar buiten brengen. Dit kan eng en kwetsbaar zijn, maar alleen jij kan weten hoe lang je je nog prettig voelt in de rol van vierjarige.

Dit is ook een mooie kans om als jongste van het gezin de meest volwassen taak op te pakken, wie weet heeft de rest van het gezin er ook iets aan!

Vriendelijke groet,
Rogier Poels

Meer weten over dit thema? Bekijk Persoonlijke ontwikkeling
Deel dit artikel:
9 februari 2016 | Laatst gewijzigd op 23 mei 2020

Dit vind je misschien ook interessant

Artikel

Leer van authentieke mensen: met deze tips blijf je jezelf

Kun je in het dagelijks leven onbelemmerd jezelf zijn? Dat is een waardevolle eigenschap. Het blijk ...
Lees verder
Branded content

Waarom wandelen je dichter bij elkaar brengt

Wandelen helpt tegen depressieve gevoelens. En samen wandelen is als ‘sociale lijm’: je voelt me...
Lees verder
Artikel

Linda heeft dysthymie: ‘Ik wil dat het leven stopt’

Linda Vos (47) heeft dysthymie, een langdurige depressieve stoornis. Voor haar is het leven een last...
Lees verder
Artikel

Linda heeft dysthymie: ‘Ik wil dat het leven stopt’

Linda Vos (47) heeft dysthymie, een langdurige depressieve stoornis. Voor haar is het leven een last...
Lees verder
Artikel

Je goede voornemens in 4 stappen echt haalbaar

Dit jaar geen voornemens die sneuvelen, maar doelen die je daadwerkelijk gaat halen. De wetenschappe...
Lees verder
Advies

Ik (81) ben bang voor mijn zus

Ik heb een zus van 84 jaar, met wie ik goed kon omgaan hoewel ze borderliner is. Als ze een zelfmoor...
Lees verder
Artikel

Bestaan er ook genen voor doodgewoon gedrag?

Van veel stoornissen weet men zo langzamerhand zeker dat ze in meer of mindere mate bepaald worden d...
Lees verder
Interview

Het EQ van Hanneke Groenteman: ‘Ik wil niet alleen gez...

Als presentator van haar zondagse praatprogramma moet Hanneke Groenteman (62) zich kunnen inleven in...
Lees verder
Artikel

Moeilijke relatie met je broer of zus? Zo werkt het toch

Niet iedereen heeft een goede relatie met zijn broer of zus. Een kwart van de Nederlanders heeft zel...
Lees verder
Verhaal

De werkelijke invloed van je geboortepositie op je karakter

Het is een wijdverbreid idee dat je geboortepositie je persoonlijkheid beïnvloedt (‘Als oudste be...
Lees verder
12570