De vraag

‘Mijn broers zien me nog steeds als dat kleine zusje’

Ik ben vierendertig en de jongste uit een gezin van vier kinderen. Ik was het enige meisje. Mijn broers zijn altijd een beetje jaloers geweest op de aandacht die ik kreeg. Nu we volwassen zijn, vervallen we steeds weer in oude patronen. Zodra we samen zijn, gaan mijn broers samen klieken.

Mijn moeder vindt dat zielig en bemoeit zich dan weer meer met mij. Daardoor wordt de afstand tussen mij en mijn broers alleen maar groter. Ik ben vierendertig, maar gedraag me in hun aanwezigheid als een vierjarige. Hoe kom ik daar vanaf?

Het advies

Dank voor je vraag, ik denk dat er meer lezers zijn die zich kunnen herkennen in je verhaal. ‘Jezelf zijn’ leer je vooral in je gezin van herkomst. Is er aandacht voor jouw interesses, gevoelens, meningen? Voel je je gezien en gehoord? Kun je jezelf goed genoeg ontplooien? Als enig meisje in het gezin kan het inderdaad zijn dat je een uitzonderingspositie had en dat deze rol het ‘jezelf zijn’ in de weg is komen te staan.

Inmiddels ben je echter een volwassen vrouw, lijk je goed te zien wat er zich afspeelt, maar durf je hierin niet voor jezelf op te komen. Hoe zou het zijn als je richting je moeder liefdevol aangeeft dat ze zich niet met jou hoeft te bemoeien op die manier, of je niet meer zielig hoeft te vinden?

Hoe zou het zijn als je je broers een keer uitnodigt om iets met zijn vieren te gaan doen, dus zonder je moeder. Zouden jullie het dan kunnen hebben over hoe jullie het vroeger thuis hebben gehad? Zou je kunnen zeggen hoe je jouw rol in het gezin hebt ervaren? Zou je durven zeggen dat je het vervelend vindt dat ze zo met elkaar klieken?

Jezelf zijn is voor een groot deel datgene wat er in je binnenwereld leeft, naar buiten brengen. Dit kan eng en kwetsbaar zijn, maar alleen jij kan weten hoe lang je je nog prettig voelt in de rol van vierjarige.

Dit is ook een mooie kans om als jongste van het gezin de meest volwassen taak op te pakken, wie weet heeft de rest van het gezin er ook iets aan!

Vriendelijke groet,
Rogier Poels

Meer weten over dit thema? Bekijk Persoonlijke ontwikkeling
Deel dit artikel:
9 februari 2016 | Laatst gewijzigd op 23 mei 2020

Dit vind je misschien ook interessant

Interview

Het EQ van Hanneke Groenteman: ‘Ik wil niet alleen gez...

Als presentator van haar zondagse praatprogramma moet Hanneke Groenteman (62) zich kunnen inleven in...
Lees verder
Branded content

Haal meer uit je adem

Op hectische dagen is je ademhaling wel het laatste waar je aan wilt denken. Toch kan het een wereld...
Lees verder
Column

Column Inge Schilperoord: Vreemde vleugels

Hij zat al een half uur voor onze afspraak op de gang op mij te wachten, hoorde ik later. Een opvall...
Lees verder
Column

Column Inge Schilperoord: Vreemde vleugels

Hij zat al een half uur voor onze afspraak op de gang op mij te wachten, hoorde ik later. Een opvall...
Lees verder
Advies

Hoe komt hij met zichzelf in het reine?

Beste Jolet, Mijn broer heeft na dertig jaar zijn geheim aan mij blootgegeven. Hij heeft ontucht gep...
Lees verder
Artikel

Nieuwe gewoontes aanleren? Doe het stap voor stap

Heb jij tijdens je vakantie besloten om je leven radicaal te veranderen? Dat werkt niet om nieuwe ge...
Lees verder
Artikel

Kind van de melkboer

Het knagende gevoel dat ze anders waren dan hun broers en ­zussen. De schok toen ze ontdekten waaro...
Lees verder
Verhaal

Leve het toeval

Ons leven bestaat voor een stevig deel uit routine. Handig, want het bespaart tijd en energie. Maar ...
Lees verder
Advies

Mijn broer is jaloers op mijn leven

Mijn broer heeft nog nooit een relatie gehad en is erg jaloers op wat ik heb bereikt. Ik weet dat mi...
Lees verder
Advies

Trouw aan mezelf in mijn relatie

Beste Jolet, Na elf jaar heb ik een relatiepauze aangevraagd, omdat ik niet weet of ik nog van mijn ...
Lees verder
12570