De vraag

Labels opplakken

Beste Peter,

Ik zou wel willen weten in hoeverre het zinvol is om te weten of ik ‘autisme’ heb of een andere sociale stoornis. In hoeverre is er niet slechts sprake van ‘labeling’ en het zoeken van excuses voor gedragingen in de ‘ziekte’? Uw antwoorden zijn voor mij van persoonlijk belang in verband met de vraag of het voor mij zinvol is om na te gaan of ik ‘autistisch’ ben. De aanhalingstekens in de vraag en toelichting duiden op een lichte vorm van scepsis over het medicaliseren van persoonlijkheidsstoornissen, misschien ten onrechte.
Marcel

Het advies

Beste Marcel
Een lichte, doch gezonde vorm van scepsis is op zijn plaats, dus daarmee zit je alvast goed. Ik ben evenzeer sceptisch ten opzichte van labelen, maar dan ten opzichte van de bedoelingen waarmee men labelt. Zo kun je iemand een etiket toekennen om die persoon vervolgens omwille van het etiket kansen te ontnemen, bijvoorbeeld de kans op een gelijkwaardige benadering. Toch ben ik voorstander van een ‘diagnose’ en wel om de volgende redenen:

1) Niet het ‘label’ op zich is verkeerd, wel wat men ermee doet (zie hierboven). Een label kan gebruikt worden als excuus, maar kan evenzeer ‘levens redden’, omdat het een verklaring biedt voor de problemen die iemand heeft – zoals een moeder van een laat gediagnosticeerde dochter met autisme ooit schreef. Een verklaring onslaat iemand niet, noch diens omgeving, om er wat aan te gaan doen en is derhalve geen synoniem voor excuus.

De bedoeling van een diagnose is volgens mij het vinden van de juiste weg om iemand te helpen. Zo blijken bijvoorbeeld heel veel mensen met autisme al jaren klassieke psychotherapie gevolgd te hebben zonder succes, ten gevolge van het ontbreken van een diagnose. Als de diagnose eenmaal gesteld is, weet men dat klassieke therapie zinloos is, omdat die niet aanslaat bij mensen met autisme. In die zin is het zinvol om te weten of je autisme hebt, omdat je dan de juiste keuzes kunt maken inzake hulpverlening. Tot nu toe heb ik meer ernstige problemen zien ontstaan door een gebrek aan een label, dan door de toekenning ervan, maar scepsis blijft uiteraard geboden.

2) Er is geen sprake van het medicaliseren van persoonlijkheidsstoornissen, want autisme is geen persoonlijkheidsstoornis. Het is een handicap, een cognitief tekort dat het gevolg is van een kortsluiting in de neurale werking van de hersenen. Er kan geen sprake van medicaliseren zijn als het om een stoornis met een biologische grondslag gaat.

3) Ik ben eveneens tegen het ‘medisch’ model als het gaat om autisme. Autisme dient niet genezen te worden, want dat kan nu eenmaal niet, en mensen met autisme zijn geen patiënten. Ik ben voor een ontwikkelingsmodel en daarin kijkt men verder dan het label. Hoe belangrijk dat label ook is, het is slechts een naam voor bepaalde kenmerken van de persoon.

In de hulpverlening moet men daarom de persoon, inclusief het label, als uitgangspunt nemen en niet enkel het label. Dat betekent dat men ook oog heeft voor andere kenmerken dan die welke door het label omschreven worden en dat men kijkt welke ondersteuning iemand nodig heeft om zich verder te ontwikkelen. Dat is wat anders dan het gangbare genezings- of correctie-ideaal (lees de therapie) van het medisch model.

Volgens mij lijkt het zinvol om te laten onderzoeken of je al dan niet autistisch bent, maar… blijf toch ook maar sceptisch!
Groeten,

Peter

 

Peter Vermeulen is pedagoog en als autismedeskundige werkzaam bij Autisme Centraal in België. Onderkenning van autisme bij normaal tot hoogbegaafde personen, is zijn specialisme. Hij schreef verschillende boeken over autisme. Plusabonnees stelden in de zomer van 2002 vragen aan Peter Vermeulen.

Meer weten over dit thema? Bekijk Autisme
Deel dit artikel:
28 mei 2008 | Laatst gewijzigd op 18 maart 2020

Dit vind je misschien ook interessant

Blog

Blog: Na jarenlang zwijgen sprak ik op tv over mijn alzheime...

In de familie van Jetske van der Schaar (39) komt alzheimer voor, een vorm van dementie. Deze zeldza...
Lees verder
Blog

Blog: Na jarenlang zwijgen sprak ik op tv over mijn alzheime...

In de familie van Jetske van der Schaar (39) komt alzheimer voor, een vorm van dementie. Deze zeldza...
Lees verder
Branded content

Leg jezelf lekker in de watten als je ongesteld bent

Je bent als vrouw gemiddeld zo’n 451 keer in je leven ongesteld. Dat is dus 7,4 jaar van je leven,...
Lees verder
Branded content

Leg jezelf lekker in de watten als je ongesteld bent

Je bent als vrouw gemiddeld zo’n 451 keer in je leven ongesteld. Dat is dus 7,4 jaar van je leven,...
Lees verder
Artikel

‘Ik dacht dat ik zonder hem niet kon bestaan’

Haar eerste liefde, de vader van haar zoontje, mishandelde haar tot botbreuken aan toe. Toch bleef R...
Lees verder
Artikel

‘Ik dacht dat ik zonder hem niet kon bestaan’

Haar eerste liefde, de vader van haar zoontje, mishandelde haar tot botbreuken aan toe. Toch bleef R...
Lees verder
Interview

Muriël is bipolair: ‘Ik dacht dat die ups en downs no...

Muriël (45) kreeg op haar dertigste te horen dat ze een bipolaire stoornis heeft. ‘Ik kon alleen ...
Lees verder
Advies

Hoe herken je autisme bij baby’s?

  Hallo Sander, Kun je aan een baby van drie maanden al zien of hij autistische trekken heeft? ...
Lees verder
Advies

Mijn baas zegt dat ik asperger heb

Mijn baas heeft een goede vriend die het syndroom van Asperger heeft. Hij zegt dat hij ervan overtui...
Lees verder
Interview

Allen Frances: ‘In één klap komen er miljoenen patiënte...

Twintig jaar geleden hielp hij de psychiatrische wereld aan een nieuw handboek. Nu ziet psychiater A...
Lees verder
Verhaal

Iedereen heeft wel iets

Psychologie Magazine vroeg de Nederlandse bevolking naar de psychische klachten waar ze in hun leven...
Lees verder
Advies

Oneens met diagnose borderline

Ik, vrouw van 24, heb onlangs van mijn behandelteam gehoord dat ze vermoeden dat ik een borderline p...
Lees verder
7413