De vraag

Ik weet nog steeds niet wie ik ben

Beste Saskia,
Ik weet niet wie ik ben. Mijn moeder had psychische problemen: ze was snel boos en dreigde met zelfmoord. Ik was haar steun en toeverlaat, aangezien mijn vader er niet voor haar of mij was.

Ik luisterde naar haar klachten en wantrouwen jegens mijn familie en de wereld. Omdat ik bang was dat ze zelfmoord zou plegen als ik iets verkeerds zou doen, heb ik me altijd aan haar aangepast.

Nu ben ik 30+, heb me los geworsteld uit de situatie, maar vind het nu lastig om te bepalen wie ik ben. Ik heb helemaal geen ruimte genomen om dat te onderzoeken tijdens mijn puberteit of daarna. Hoe pak ik dat alsnog aan?

Alvast bedankt.

Hartelijke groet,
Annemarie

Het advies

Saskia Kunnen

Dag Annemarie,
Je zegt in feite, denk ik, dat je nooit hebt durven uitzoeken wat jij belangrijk en leuk vindt, omdat je moeder op de eerste plaats kwam. Het feit dat je deze vraag nu zo kunt stellen betekent dat je al een eind op weg bent.

Je ontworstelen aan zo’n situatie is een enorme toer. Maar nu gaat het erom, stapje voor stapje te ontdekken waar jouw interesses, sterke kanten en passies liggen.

Adolescenten ontdekken wie ze zijn door te exploreren. Ze proberen uit, fantaseren, bespreken, overdenken en experimenteren met alle mogelijke rollen. Naarmate ze daarin meer ervaring opdoen komen ze erachter wat bij ze past, en wat niet. In feite is dat ook voor jou de manier om te ontdekken wie je bent. Die exploratiefase is niet gebonden aan een bepaalde leeftijd.

Ik weet niet of je een opleiding hebt gevolgd, of wat je in je dagelijks leven doet. Maar ongeacht waar je nu mee bezig bent, vraag je af of het bij jou past, en als je twijfelt: kijk rond wat voor andere mogelijkheden er zijn. Ga snuffelen aan allerlei dingen (denk ook aan hobby’s, cursussen), fantaseren, erover praten, lezen, uitproberen. Wat vind jij belangrijk in je leven, wat zou je heel graag willen? Dat geldt voor je werk, maar evenzeer voor je levensbeschouwing of religie, en voor de manier waarop je je leven wilt inrichten in relationeel opzicht, met een eventuele partner, met vrienden.

Het kan zijn dat je vrij snel antwoorden vindt, het kan ook zijn dat het van binnen ‘stil’ blijft als je jezelf vraagt of je iets wilt. Je hebt tenslotte nooit geleerd om te luisteren naar je eigen wensen. Neem jezelf dat niet kwalijk, maar gun je de tijd, en hou vooral niet op met jezelf te vragen wat jij wilt en wat jij belangrijk vindt.

Ik wens je veel succes,

Vriendelijke groeten,
Saskia Kunnen

Dit vind je misschien ook interessant

Artikel

’t Zal je kind maar wezen

Een zoon of dochter die liegt, bedriegt, drugs gebruikt, en erger. Vier ouders vertellen hoe ze mach...

Lees verder
Branded content

6 onmisbare tips voor een gezond lang leven

Goed eten en genoeg bewegen, iedereen weet dat je daarmee gezond oud kan worden. Maar welke stappen ...

Lees verder
Artikel

De winnaars van de schrijfwedstrijd ‘En nu is het klaar’

‘Welke gebeurtenis wil je achter je laten? Schrijf een afscheidsbrief aan een nare ervaring, relat...

Lees verder
Artikel

Mama’s warme handen

Lees verder
Artikel

Ik zie, ik zie wat mama ziet

Lees verder
Advies

Ik wil meer vrienden of vriendinnen

Lees verder
Advies

Mijn moeder kan me niet loslaten

Lees verder
Artikel

Hoera, het is een mensje!

Lees verder
Artikel

Als een kind zegt dat het dood wil

Lees verder