De vraag

Ik blijf bij mijn man omwille van de kinderen

Beste Gijs,
Ik heb de vraag: ‘Ik sta voor de keuze: weggaan bij mijn gezin of niet’ gelezen en ik wist eerlijk gezegd het antwoord al. Ik sta ook helemaal achter dit antwoord ware het niet dat ik, als ik voor mezelf zou kiezen (ik zit in een soortgelijke situatie), ik er ook voor zou kiezen dat onze kinderen hun vertrouwde huis uit moeten, op en neer moeten gaan slepen met spullen, verdrietig worden, misschien psychologische problemen gaan krijgen etc etc.

Zó slecht gaat het nu ook weer niet tussen mijn man en mij. We kunnen wel náást elkaar en in 1 huis leven maar er is niets meer tussen ons. Is het niet beter om het nog even (een jaar of 2 à 3) vol te houden zodat de oudste en de middelste de puberteit ongeveer door zijn en de jongste ook al een heel eind die richting uit gaat?

Dan gun ik hen nog een paar jaar rust om zich te ontwikkelen en zich te concentreren op school en hun vrienden. Of… maak ik het daarmee alleen maar erger?

Vriendelijke groet,
Sterre

Het advies

Gijs Jansen

Acceptatie-therapeut

Beste Sterre,
Je vraag is ingewikkeld omdat er geen eenduidig antwoord op is, dat heb je zelf ongetwijfeld ook gemerkt tijdens het piekeren over dit onderwerp. De afwegingen die je maakt zijn allemaal relevant en wegen allemaal zwaar. Misschien moet je je keuze dus niet maken op basis van dat soort afwegingen en meer denken vanuit je eigen levensgeluk.

Ik ben er zelf heilig van overtuigd dat het persoonlijke geluk van een ouder directe impact heeft op dat van zijn of haar kinderen. Als kind voelde ik altijd haarfijn aan wanneer het niet goed ging met mijn moeder, ook al zei ze niets en liet ze niets merken. Je kunt je dus afvragen of je kinderen niet ook nu al lijden onder jouw persoonlijke gebrek aan levensvreugde. Een ouder die zichzelf opoffert voor een paar jaar, offert dus misschien wel meer op dan alleen zijn eigen geluk. Het klinkt nobel, maar wie zegt dat je je kinderen op deze manier spaart?

Dit brengt me bij je vermijding. Het zou namelijk zomaar kunnen zijn dat het vooral je eigen angst is voor alle veranderingen die je in deze situatie houdt. Omdat een psycholoog dingen zegt die anderen niet durven te zeggen, doe ik dat bij deze.

Het is een taboe om te denken dat je het belang van je kinderen als argument gebruikt om zelf te kunnen blijven zitten waar je zit, uit angst voor al het gedoe en de onzekere toekomst die je dan tegemoet gaat. Toch zie je vaak dat ons hoofd dat soort argumenten (ik wil het mijn kinderen niet aandoen) gaat gebruiken om zelf te kunnen blijven vermijden. Je hoeft je kinderen niet voor je neer te zetten in deze discussie, je hebt gewoon ook een eigen belang, een eigen leven en recht op je eigen geluk.

Wees dus vooral eerlijk naar jezelf toe over wat jij wilt. Kinderen redden zich meestal wel (ongeacht de situatie), mits de ouders hen niet als schild gaan gebruiken. Als jij durft te kiezen voor wat jou echt gelukkig maakt, dan zullen ook je kinderen daar uiteindelijk het meeste profijt van hebben.

Groeten,
Gijs

Dit vind je misschien ook interessant

Interview

Actrice Romana Vrede: ‘Op het toneel kan ik meer mezelf zijn dan daarbuiten’

Mensen vinden haar best druk en overweldigend. Maar actrice Romana Vrede (46) raakte deze zomer iede...

Lees verder
Branded content

6 onmisbare tips voor een gezond lang leven

Goed eten en genoeg bewegen, iedereen weet dat je daarmee gezond oud kan worden. Maar welke stappen ...

Lees verder
Artikel

Wat kinderdromen je vertellen

De meeste dromen zijn juist géén bedrog. De nachtelijke belevenissen van je kind weerspiegelen zij...

Lees verder
Interview

Adviezen van kinderen aan ouders die scheiden

Lees verder
Artikel

Hedendaags daten

Lees verder
Advies

Kan een puber beter bij zijn vader wonen?

Lees verder
Artikel

De weg naar rust en vrede in het stiefgezin

Lees verder
Advies

Ik vind mijn man niet meer zo aantrekkelijk

Lees verder
Advies

Met mijn man valt niet te praten

Lees verder