Sylvana Simons: ‘Ik kan tegen een stootje’

Sylvana Simons (33) – presentatrice van De TV-makelaar en het boekenprogramma Kaft – ging op haar veertiende het huis uit. Ze werd mishandeld door haar partner, was alleenstaande moeder en runt nu een gezin met vier kinderen. Hoe is haar persoonlijkheid opgebouwd?

1. Extraversie

‘Vroeger voelde ik me altijd het meest op mijn gemak als ik bij anderen was. Maar dat is veranderd. Tegenwoordig doe ik juist moeite om tijd voor mezelf te krijgen. In mijn werk heb ik constant mensen om me heen, en thuis zijn we ook nog eens met z’n zevenen: mijn man, zijn twee kinderen, mijn twee kinderen en de au pair, dus ik snak af en toe naar totale afzondering en rust. Sinds ik een bekende Nederlander ben, komen ook steeds vaker mensen op me af voor een praatje. Ik ben dan altijd heel vriendelijk en vraag ook wat aan hen. Mijn man wordt daar soms gek van: “Syl, je kunt toch niet met iederéén gaan staan praten?— Hij heeft helemaal gelijk, het zijn gewoon te veel mensen om allemaal te kunnen kennen. Toch wil ik niet worden zoals sommige andere bn-ers die met een kille blik over straat gaan en niemand zien staan. Dan zou ik Sylvana niet meer zijn.

Aandacht hoort heel erg bij mij. Op de een of andere manier trek ik altijd de aandacht. Als ik ergens binnen kom, dan bén ik er ook. Ik denk dat ik een opvallende verschijning

ben. Ik doe moeite om er mooi uit te zien, wil met mijn uiterlijk uitdragen hoe ik me voel. De ene dag voel ik me een meisje op gympies, de volgende dag doe ik een mantelpakje aan met hoge hakken. Als ik ’s morgens opsta en ik voel me niet helemaal happy, dan ga ik zeker powerdressen. Door goede vibes uit te stralen met mijn kleding, krijg ik ze misschien terug van anderen en maak ik mezelf weer happy. Soms pas ik mijn kleding aan omdat ik die dag iets wil krijgen, bijvoorbeeld een goed contract. Ik trek dan iets strengs aan, zoals een pak, opdat de heren aan de andere kant van de tafel onder de indruk zijn van mij. Maar ik geef er altijd een draai aan; ik ben geen zakenbitch. In mijn make-up, mijn kleding of mijn verhaal zal altijd een grapje zitten. Ik ben gelukkig gezegend met een goed gevoel voor humor. Ik kan heel goed relativeren en overal om lachen.

Hoewel ik extreem optimistisch ben, kan ik op sommige momenten down zijn. Bijvoorbeeld als ik thuiskom na een lange dag vol tv-opnames, en het huis in mijn beleving een puinhoop is. Dan zie ik een gigantische stapel rekeningen liggen plus bergen wasgoed, en dan heb ik er wel eens even helemáál geen zin meer in. Maar echt depressief ben ik nooit in mijn leven geweest. Ik heb geleerd dat er maar één manier is om te reageren op moeilijkheden en dat is er gewoon dwars doorheen gaan. Dus toch die stapel rekeningen pakken en die enveloppen openmaken. Als ik down ga zitten zijn, zou ik naar die stapel blijven kijken en is-ie volgende week twee keer zo hoog. Maar ik kan zaken soms ook goed achter me laten, hoor. Dan zeg ik tegen mezelf: “Het is hier inderdaad een puinhoop, ik heb nog veel te doen, maar ik ga nú met mijn benen omhoog op de bank.—’

2. Vriendelijkheid

‘Ik ben vriendelijk, misschien een beetje té. Mijn presentatiecoach zegt: “Technisch doe je het perfect, maar ga er nu eens zitten zoals je zelf bent.— Ik zal pas écht een goede presentatrice zijn als ik geen presentatrice meer ben, maar gewoon Sylvana. Mijn vrienden vinden ook dat ik op tv een stuk gereserveerder ben dan in het echt. Toch wil ik daar ook niet honderd procent mezelf zijn. Ik heb niet zo de behoefte om alles wat in me omgaat op straat te gooien. Ik wil ook nog een privé-leven houden, die basis heb ik juist nodig om mijn werk te kunnen doen.’

3. Emotionele (in)stabiliteit

‘Twee belangrijke mannen in mijn leven hebben zelfmoord gepleegd. Met hen heb ik de meeste strijd geleverd. Ze probeerden mij eronder te krijgen. Het feit dat zij er niet meer zijn en ik nog wel, bewijst dat ik sterker ben. Ik kan tegen een stootje. Zij waren zo dominant omdat ze kwetsbaar waren, denk ik wel eens.

De eerste zelfmoord was die van mijn vriend. Onze relatie begon heel lief, maar na verloop van tijd werd hij agressief. Hij kreeg woedeaanvallen om niks, en dan sloeg hij me bont en blauw. Ik ging eerst niet bij hem weg omdat ik dacht dat ik hem kon helpen. Ik had de naïeve gedachte dat we het weer goed konden maken door te praten. Maar nu weet ik: als je partner je slaat, is het gewoon over en sluiten. Dan gaat hij een grens over die hij niet mág overschrijden.

Uiteindelijk gaf mijn zoontje Salvatore de duw om te vertrekken. Ik wilde niet dat zijn leven verpest werd door de situatie. Vervolgens ging mijn vriend mij stalken. Er werd een bezoekregeling getroffen voor Salvatore. Tijdens een van de bezoeken aan z’n vader trok hij een pan kokend water van het fornuis. Hij was over zijn hele lijfje verbrand en werd met spoed naar het ziekenhuis gebracht. Z’n toestand was kritiek. Hij kon niet meer huilen, niet meer schreeuwen. Als moeder kon ik niks, alleen de pijn in zijn ogen lezen. Op dat moment maakte mijn vriend een eind aan zijn leven. Dat was een opluchting, ik werd niet meer door hem achternagezeten. Die dagen bij mijn zoon in het ziekenhuis waren verschrikkelijk. Op een dag wilde ik niet meer op bezoek komen, ik kon het niet langer aanzien. “Kom alsjeblieft,— zei de zuster aan de telefoon, “jij bent het beste medicijn dat we hebben.— Dat ik toen toch ben gegaan, heeft me sterker gemaakt. Inmiddels zijn we heel wat jaren verder en is Salvatore helemaal genezen. Hij is nu 12, ik ga hem binnenkort vertellen wat er is gebeurd, hij is er klaar voor.

De zelfmoord van mijn vader heb ik nooit begrepen. Hij was ziek, maar aan de beterende hand. Toen mijn moeder hem drinken wilde brengen, bleek hij zich te hebben opgehangen in het trapgat. Mijn vader en ik hebben altijd een moeilijke relatie gehad. We hielden van elkaar, maar spraken dat nooit uit; gevoelens verwoordden we niet. We hadden het over van alles: muziek, politiek, seks, maar nooit over onszelf. Uiteindelijk verschilden we te veel van elkaar. Tussen ons gaapten een generatie- en een cultuurkloof. Hij was al 43 toen hij mij kreeg en was ook nog eens opgegroeid in Suriname, terwijl ik veel meer Nederlands ben. Het liep mis tussen ons toen hij in m’n puberteit met de vut ging. Tot die tijd had ik veel vrijheid gehad, ik was al jong zelfstandig geworden met twee ouders die altijd werkten. Maar toen zat mijn vader ineens de hele dag thuis in Hoorn en begon hij me allerlei vrijheden af te nemen: zo laat thuis zijn, direct uit school naar huis, alleen die kleren dragen. We hadden aldoor ruzie, en toen hij op een dag zei: “Als je niet met mijn regels kunt leven, dan moet je maar gaan,— dacht ik: “Je hebt helemaal gelijk.— En dus heb ik impulsief mijn spullen van mijn kamer gehaald en ben ik gegaan. Ik was 14, maar het was niet zo dat ik eenzaam en verdrietig op het Centraal Station van Amsterdam aankwam en in de eerste de beste coffeeshop belandde. Nee, ik zorgde dat ik bij mijn zus kon inwonen, zocht uit hoe het openbaar vervoer in die grote stad reed, en volgde keurig mijn lessen op de balletschool. Niet te veel nadenken maar lekker praktisch aan de gang gaan, dat is toen mijn redding geweest, denk ik achteraf. Nu ik terugkijk en zelf kinderen heb, besef ik wat ik toen miste: warmte, geborgenheid, je begrepen voelen. Maar het grote pluspunt is dat ik een harde kern heb ontwikkeld die onaantastbaar is, waardoor anderen weinig invloed hebben op mijn humeur. Ik kan wel teleurgesteld zijn als ze me kwetsen, maar ik realiseer me altijd dat het gemene of onaardige iets van hén is en niet van mij. Nare gebeurtenissen krijgen me ook niet klein. Na Salvatores ongeluk bleef ik gewoon doorwerken als danseres. Niet omdat ik daar zelf zoveel zin in had, maar omdat ik alles over had voor zijn toekomst.

Ik besef dat mijn leven ongewoon is, ik ga het allemaal nog eens opschrijven in een boek. Ik wil de wereld laten weten dat ik ergens in mezelf een kracht heb ontdekt die zorgt dat ik alles aankan. Ik weet zeker dat iedereen die kracht heeft. Je moet haar alleen durven aanspreken.’

4. Openstaan

‘Ik hou van verandering. Ik wissel bijvoorbeeld heel vaak van kapsel. Laatst heb ik mijn hoofd kaal laten scheren. Maar vanochtend om een uur of elf dacht ik ineens: “Ik heb zin in lang haar.— Dus heb ik een pruik opgezet. Natuurlijk doe ik dat ook omdat ik het leuk vind om reacties op te roepen bij mensen. Over mijn kale hoofd lopen de meningen uiteen. De een vindt het niks voor een vrouw, de ander vindt het helemaal geweldig. Iemand stuurde mij een mailtje: “Ik snap er niks van, maar je bent veel mooier zonder haar.— Daar geniet ik van. Ik ben echt zo’n meisje dat het leuk vindt om te spelen. Ik weet dat het verder totaal onbelangrijk is, maar zonder afwisseling kan ik gewoon niet.

Soms ben ik misschien té enthousiast. Ik heb nogal wat turbulente relaties achter de rug. Tot over m’n oren verliefd sprong ik er dan in, maar na verloop van tijd, als het nieuwe ervanaf ging en het echte leven begon, liep het altijd stuk. Sinds anderhalf jaar is daar verandering in gekomen. Ik ben voor het eerst van m’n leven getrouwd. Frank is de eerste man bij wie ik dacht: “Ik wil ook met jou zijn als het straks minder leuk is.—

Qua carrière is het bij mij evenmin rechtlijnig verlopen. Ik heb nooit een school afgemaakt, ben ooit begonnen als kapster, en vervolgens werd ik danseres, dat was als kind mijn grote droom. Maar toen werd ik gevraagd voor tv. Ik heb alle soorten programma’s gepresenteerd om zo veel mogelijk van het vak te leren: van een soulprogramma en een seksquiz tot een feministisch programma en van de TV-makelaar tot het boekenprogramma Kaft, wat ik nu doe. Ik heb er nooit naar gestreefd om met mijn kop op de buis te komen, het is toeval. Maar nu ik er eenmaal zit, wil ik het heel goed doen. Niet om de beste te zijn, maar om zeker te weten dat het niet aan mij kan hebben gelegen als het misgaat.

Bij al die programma’s heb ik weer een andere kant van mezelf laten zien. Ik vind altijd van alles leuk om te doen. Misschien ben ik daardoor zo weinig uitgesproken; ook bij discussies kom ik vaak in het midden uit. In Nederland mag je niet én-én zijn. Je bent óf Sonja Barend óf Vanessa, daartussen zit niks. Als je De ontdekking van de hemel niet hebt gelezen, tel je niet mee. Bullshit! Ik lees heus wel eens een goed boek, maar ik hoef echt niet alle klassiekers te kennen om een oordeel te hebben over literatuur. Literatuur gaat over zaken die iedereen herkent, dus iedereen mag erover meepraten. Als ik Geert Mak in de uitzending heb, moet ik gewoon kunnen zeggen dat ik niet door zijn boek kon komen. Ik laat mij niet in een hokje plaatsen, ik sta open voor volks én chic. Dat ik graag met mijn uiterlijk bezig ben, wil niet zeggen dat ik geen inhoud heb. Ik weet dat ik geen Jeroen Pauw ben, maar ik wil me wel meer ontwikkelen in de richting van interviewster. Van die mooie een-op-een-gesprekken waarbij ik iets uit de ander krijg door me meelevend op te stellen. Niet door harde vragen te stellen, want zo ben ik niet.’

5. Consciëntieusheid

‘Sommigen vinden mij een bitch. Ze hebben het idee dat ik op een meedogenloze manier recht op mijn doel afga. Maar dat is niet zo. Ik ben wel ambitieus, dat is mij met de paplepel ingegoten. Toen mijn ouders uit Suriname naar Nederland kwamen, moesten ze helemaal onderaan beginnen, als schoonmakers. Met keihard werken hebben ze een goede positie weten te verwerven. Zij hebben me geleerd dat je altijd je uiterste best moet doen. Ze hebben me ook de waarde van geld meegegeven. Ik heb nu de financiële middelen om voor 2000 euro een weekendje naar Barcelona te gaan, maar dat zou ik een belachelijke verspilling vinden. Wel moet ik eerlijk bekennen dat ik te gekke laarzen van 400 euro in de PC Hooftstraat meteen koop. Maar niet als mijn kinderen erbij zijn. Ik wil ze leren dat je niet zomaar alles kunt krijgen. Als je ergens geen moeite voor hoeft te doen, kun je er niet van genieten.’ n

Persoonlijkheidstest

Onze persoonlijkheid is opgebouwd uit de Big Five: vijf karaktertrekken die per individu in sterkte verschillen. Bij dit interview is gebruik gemaakt van de Big Five Detector, een verkorte versie van de originele persoonlijkheidstest. De onderstaande vragenlijst werd door Sylvana Simons zelf ingevuld.

De score van Sylvana Simons

Extraversie

(54321)

graag bij anderen graag alleen 2

optimistisch pessimistisch 5

open boek gesloten 3

vlot in de omgang gereserveerd 5

een prater een denker 3

Conclusie: ambivert. Wisselt makkelijk van samenwerken naar alleen werken. Te weinig afwisseling is vervelend.

Vriendelijkheid

beleefd kortaf 5

gul egoïstisch 3

warm koud 4

teamspeler onafhankelijk 1

vol vertrouwen sceptisch 5

Conclusie: onderhandelend. Goed in competitie én samenwerking. Noch extreem afhankelijk, noch onafhankelijk. Kan goed alleen én samenwerken.

Emotionele (in)stabiliteit

onrustig kalm 1

voorzichtig zeker van zichzelf 3

snel ontmoedigd vrolijk 1

snel verlegen lak aan de wereld 2

snel van slag onverstoorbaar 1

Conclusie: veerkrachtig. Reageert kalm op stresssituaties. Kan gezien worden als koel, nuchter of onverstoorbaar.

Openstaan

een dromer no-nonsense 2

theoretisch praktisch 2

creativiteit als leidraad autoriteit als leidraad 5

zoekt het nieuwe zoekt het bekende 4

vaagheid is oké verkiest duidelijkheid 1

Conclusie: gematigd. Praktisch, maar probeert soms iets nieuws als er voldoende bewijs is. Niet nieuwsgierig of creatief, maar af en toe verrassend.

Consciëntieusheid

netjes rommelig 3

besluitvaardig opties openlatend 4

doelgericht makkelijk af te leiden 5

houdt van orde op haar gemak bij wanorde 3

altijd op tijd stelt zaken uit 2

Conclusie: evenwichtig. Houdt taakeisen en persoonlijke behoeften in goede balans. Is ambitieus én kan ontspannen. Doelmatig én spontaan.

Informatie over de Big Five Detector: www.pimedia.nl

auteur

Edwin Oden

Ik schrijf heel graag. Het liefst mooie interviews waarin je de geïnterviewde ten diepste leert kennen. Daarnaast ben ik erg geïnteresseerd in de ontdekkingen die worden gedaan in de psychologie. Neem bijvoorbeeld het breinonderzoek, waar revolutionaire technieken de laatste jaren geweldige inzichten hebben opgeleverd.

» profiel van Edwin Oden

Dit vind je misschien ook interessant

Artikel

Wat vinden we mooi?

Waarom zien angstige mensen liever een portret dan een abstract schilderij? Wat is het geheim van Mo...
Lees verder
Artikel

Wat vinden we mooi?

Waarom zien angstige mensen liever een portret dan een abstract schilderij? Wat is het geheim van Mo...
Lees verder
Branded content

Hoe cadeaus geven je relaties kan verdiepen

Natuurlijk draaien kerst en Sinterklaas niet alleen maar om cadeaus, maar de feestdagen zijn wel het...
Lees verder
Branded content

Hoe cadeaus geven je relaties kan verdiepen

Natuurlijk draaien kerst en Sinterklaas niet alleen maar om cadeaus, maar de feestdagen zijn wel het...
Lees verder
Artikel

De 4 basispatronen prikkeltypes

De een werkt pas echt lekker met een muziekje op de achtergrond, de ander kan zich dan juist niet co...
Lees verder
Artikel

De 4 basispatronen prikkeltypes

De een werkt pas echt lekker met een muziekje op de achtergrond, de ander kan zich dan juist niet co...
Lees verder
Artikel

Wat zeggen uw grapjes over uw persoonlijkheid?

Sylvana Simons (33) – presentatrice van De TV-makelaar en het boekenprogramma Kaft – ging op haa...
Lees verder
Interview

Lenette van Dongen: ‘Het laatste restje braaf is eraf’

Deze maand wordt ze vijftig. Confronterend? Nee, want cabaretière Lenette van Dongen voelt zich bet...
Lees verder
Artikel

Hoog tijd voor wat online eerlijkheid

Dat we ons continu vergelijken met anderen is normaal en nuttig. Maar, zeggen psychologen, ons brein...
Lees verder
Artikel

Erbij horen zonder jezelf te verliezen

We hebben een oerbehoefte om ergens deel van uit te maken. Maar we hebben ook een oerbehoefte om ons...
Lees verder
Artikel

Introversie

In onze westerse samenleving zijn energieke, goedgebekte, flexibele en sociaal ingestelde mensen in ...
Lees verder
Artikel

Oefeningen: Wat zeggen je verborgen ‘ikken’?

Volgens de Voice Dialogue-methode hebben we verschillende subpersoonlijkheden. De sterkste van die '...
Lees verder