Reaguurders: waarom plaatsen mensen grove reacties op internet?

Scheldpartijen op forums, ranzige reacties op rouwsites. Zo vertrouwd als internet inmiddels is, zo verbijsterend blijven reaguurders. Wat bezielt die mensen toch?

‘Ga je moeder pesten of je polsen doorsnijden.’ ‘Ben je achterlijk ofzo?’ ‘Jij moet echt dood. Ik zwaai je uit in de hel.’ Op nieuwssites, onder YouTube-filmpjes en op fora: naar grove reacties hoef je op internet niet lang te zoeken. Soms zijn ze zó extreem dat ze het nieuws halen. Zo werd de Facebookpagina ter nagedachtenis aan het vermoorde Australische meisje Trinity Bates beklad met obscene teksten en kinderporno. Ook een Amerikaanse tiener die zelfmoord pleegde, Alexis Pilkington, moest het postuum ontgelden. Een aan haar werd gewijd filmpje kreeg veel negatieve commentaren, waaronder ‘Ik ben blij dat ze dood is’.

Flaming wordt dit verschijnsel genoemd – in Nederland ‘reaguren’: online onguur reageren zonder remmingen. Boos, provocerend of treiterend, en meestal onder een schuilnaam of anoniem.

In de echte wereld zullen we iemand niet zo snel recht in zijn gezicht dood wensen. Waarom doen we dat dan wel boven ons toetsenbord?

Het voor de hand liggende antwoord is: anonimiteit. Online zijn we anoniem en onzichtbaar, en daardoor zijn we minder geremd. Dat schrijft de Amerikaanse onderzoeker John Suler in een veel geciteerd wetenschappelijk artikel over dit online disinhibition effect. Wanneer mensen niet weten wie je bent,

Log in om verder te lezen.
auteur

Marloes Zevenhuizen

Mensen inwijden in de wondere wereld van de psychologie – niets vind ik leuker dan dat. En waar kan dat beter dan bij Psychologie Magazine?

» profiel van Marloes Zevenhuizen

Dit vind je misschien ook interessant

Artikel

Zo word je geduldiger

Lees verder
Branded content

6 onmisbare tips voor een gezond lang leven

Goed eten en genoeg bewegen, iedereen weet dat je daarmee gezond oud kan worden. Maar welke stappen ...

Lees verder
Interview

Daarom werd ik coach: ‘Het onzekere bestaan als actrice past niet bij me’

Op haar 18de vertrok Dominique Seedorf van het Brabantse Nuenen naar Amsterdam om naar de Toneelscho...

Lees verder
Artikel

‘Dankzij de stemmen voel ik me altijd zeker’

Lees verder
Advies

Hoe ga ik om met de pesters van mijn zoon?

Lees verder
Artikel

Wat gebeurt er in dat puberhoofd?

Lees verder
Artikel

In gesprek met hallucinaties

Lees verder
Artikel

Steven Hayes: ‘Er is niks mis met negatieve gevoelens’

Lees verder
Artikel

Tijd is geen geld

Lees verder