Hij is al 86, en ook al is hij nog steeds die scherpe, wijze raadgever, de schrijvende psychiater Irvin Yalom is onmiskenbaar een broze, oude man geworden. Zijn stem klinkt breekbaar, de woorden komen langzamer dan vroeger. Hij is sterk vermagerd, net thuis uit het ziekenhuis, waar hij ‘de slechtste maand van zijn leven’ had. Hij balanceerde daar even op het randje van de dood, doordat hij allerlei complicaties kreeg na een knieoperatie. Eind 2015 keek hij de dood ook al in de ogen, tijdens een wekenlange zware griep die hem ernstig verzwakte.

"Het fijne aan verbondenheid is dat je volledig gekend, begrepen en geaccepteerd wordt"

- Irvin Yalom

Maar hij is er weer, eet nu vele bakken roomijs om aan te komen, geniet van de wereld, ziet nog altijd twee patiënten per dag, en deze maand verschijnen zijn memoires – hij trekt er graag een interview voor uit. ‘Maar dit is wel echt mijn laatste boek, hoor,’ benadrukt hij. ‘Het gevoel dat er nog een boek is dat ik per se moet schrijven, heb ik niet meer.’

Log in om verder te lezen.