Achteraf denk ik: hoe kan het dat niemand dacht: dat kan toch niet, een meisje van dertien dat helemaal alleen woont? Ik hield me groot. Als iemand hulp aanbood, dan wuifde ik dat weg en zei dat het prima ging. Het ging ook goed, ik lag op tijd in bed, verwaarloosde mijn school niet. Maar ik voelde me ook eenzaam.

We zijn nooit een happy family geweest. Mijn vader verliet zijn vorige gezin voor

Log in om verder te lezen.