‘Toen ik 31 weken zwanger was, braken mijn vliezen en een kwartier later was Anna Sophie er. Een ieniemienie wezentje, prematuur, maar ze ademde zelf, ze moest alleen nog groeien. Het was een mooie baby.

De eerste tien dagen wisten we nog van niets, al werd ze wel veel bekeken door het ziekenhuispersoneel. Na die tien dagen hadden we een afspraak met de arts. Daar zat een verpleegkundige bij en er was ook een maatschappelijk werkster.

Log in om verder te lezen.