Luizenvaders: deze vaders kiezen ervoor om huisman te zijn

De laatste nieuwtjes op het schoolplein? Daar weten deze vaders alles van. Ze zorgden voor hun kinderen zodat hun vrouw carrière kon maken. 'Als een van hen ziek was, snapte de juf niet dat ze mij moest bellen.'

Thijs (54) bleef thuis voor de kinderen (nu 16 en 18) en zag zijn wereld steeds iets kleiner worden. Hij is getrouwd met Jet.
‘Na haar studie klom Jet op tot faculteitsdirecteur. Ze had veel capaciteiten, iedereen trok aan haar. Ik was geschiedenisleraar, maar voelde veel onvrede in mijn baan. Toen Jet directeur van het Nederlands Danstheater werd en veel naar het buitenland moest, werd ik fulltime vader. Voor de omgeving was deze rolverdeling onwennig. Als een van de kinderen ziek was, moesten de juffen míj bellen, en dat ging vaak mis. Op het schoolplein kreeg ik opmerkingen als: “Jij hebt het goed voor elkaar met zo’n vrouw.” Heel oppervlakkig, vond ik.

Als ik met Jet meeging naar dansvoorstellingen, was ik “de man van”. Stond ik in mijn eentje, dan werd ik niet herkend. Ik zat aan tafel bij mannen die het ver hadden geschopt. Als ik trots vertelde dat ik vooral voor de kinderen zorgde, kreeg ik enthousiaste reacties, maar zelf deden ze het nooit.

Training

Goed zoals je bent

  • Leer jezelf accepteren
  • Omarm je imperfecties
  • Met boek van Brené Brown
bekijk de training
Nu maar
€ 95,-

Thuis voelde ik me regelmatig eenzaam en opgesloten, maar omdat ik ook werkte aan een roman, was het te doen. Mijn debuut kwam uit, ik kreeg interview-
aanvragen en ging naar het boekenbal, maar daarna viel het stil. Uitgevers wezen mijn tweede roman af en er volgde een pittige periode waarin mijn wereld steeds kleiner en het contrast met Jet steeds groter werd. Alles wat zij aanraakte, veranderde in goud, en ik kreeg afwijzing na afwijzing. Ik was weer gaan solliciteren, wilde niet langer thuiszitten. Ik wilde voorkomen dat ik gefrustreerd en sikkeneurig zou worden, aangezien mijn gezin dan ook niets aan mij zou hebben. Maar zelfs toen ik besloot terug te gaan naar het onderwijs, bleek het na tien jaar nog knap lastig iets te vinden.
Uiteindelijk vond ik een leuke baan op een scholengemeenschap.
Terugkijkend ben ik toch tevreden dat het zo gegaan is. Als een van beide ouders een topbaan krijgt, moet de ander nu eenmaal een stapje terugdoen. Maar als de man dat stapje terug doet, wordt dat nog steeds niet als vanzelfsprekend gezien. Zelfs de vrienden van mijn dochter kijken raar op als ze vertelt hoe de rollen bij ons thuis verdeeld waren.’

Toen Falco (47) huisman werd, knapte het hele gezin daarvan op. Zijn vrouw Nanouke en hij hebben een dochter (14) en een zoon (12).

Betere relatie? Verander je leefregels

Loop je steeds tegen dezelfde dingen aan in je relatie en lukt het maar niet om die ingesleten patro...

Lees verder

‘Toen de kinderen klein waren, combineerden mijn vrouw en ik het werk en de zorg. Het was druk en chaotisch: spitsuren, haast, opa’s en oma’s inschakelen. Totdat mijn vrouw een baan in Engeland kreeg aangeboden en we daar naar het platteland verhuisden. Nanouke kreeg het heel veel drukker en ik werd huisman.
In het begin zag ik vooral de voordelen; het leek wel altijd vakantie. Lekker sporten, klussen, boeken lezen, boodschappen doen, lunchtrommeltjes maken, de kinderen brengen en halen – er viel een deken van rust over het gezin. Alles en iedereen knapte ervan op, ook onze relatie. Maar toen het nieuwe eraf was, begon ik het leven als huisman als beperkt te ervaren, zowel sociaal als intellectueel. Ik moest vaak denken aan al die moeders vroeger, die thuiszaten met hun capaciteiten. Wat moeten die het moeilijk hebben gehad! Het huishouden is veel routine en doorzetten, het biedt weinig uitdaging en status.
Omdat mijn vrouw geknipt is voor haar functie en ik van nature zorgzamer ben, besloten we de rolverdeling toch zo te houden, ook toen we weer terug in Nederland waren. In Engeland was ik vrijwel de enige vader op het schoolplein, maar hier trof ik er meer. Vaders zijn hier nauwer bij de opvoeding betrokken, en niet alleen als ze een papadag hebben. Maar huisman, dat zijn er maar weinig. Ik was bijna altijd de enige. Soms knaagde dat, want huisman… Ja, wat bén je dan eigenlijk? Ik kon me met niemand identificeren. Ik liep in de dierentuin en zag al die gezinnetjes. Dat zijn ook allemaal vaders, dacht ik dan, maar die zijn óók bankier, leraar of manager. Ik ben alleen maar vader. Ik heb geen leven naast mijn vaderschap, geen wereld naast de realiteit van het gezin.
Ik besloot dat ik er toch iets naast wilde doen. Eerst heb ik de pabo gedaan, toen ben ik tijdelijk gaan werken en nu ben ik gemeenteraadslid. Die combinatie bevalt mij goed, het werk is leuk en er blijft voldoende tijd over om er voor de kinderen te zijn. Als die eenmaal uitvliegen, ga ik wel weer iets anders doen.’

Dat Nevzat (55) de zorg voor zijn dochter Acalya (nu 30) op zich nam, vond de familie maar lastig te begrijpen.
‘Mijn vrouw Sebahat en ik komen allebei uit een gezin van Turkse gastarbeiders, waarin de man werkte en de vrouw voor de kinderen zorgde. Zelf waren we progressief: we volgden allebei een academische opleiding, wilden ons niet schik-
ken naar regeltjes, maar onze eigen keuzes maken. Sebahat wilde een carrière en ik vond dat zij zich onbelemmerd moest kunnen ontwikkelen. Dus toen onze dochter geboren werd, nam ik de rol van huisman op me.
In het begin had ik veel uit te leggen. “Een echte man laat zich niet door zijn vrouw vertellen wat hij moet doen,” hoorde ik vaak. Of als ik mijn dochter de fles gaf of verschoonde: “Dat is de taak van de vrouw, jij moet voor het geld zorgen.” Ik zag het als een generatieprobleem. Ik had ontzettend veel plezier in het opvoeden van mijn dochter, dus die kritiek liet ik van me afglijden.
Bij familie in Turkije liep onze ongebruikelijke rolverdeling weleens uit op discussie. Als ik na het eten opstond om te helpen met de afwas, bijvoorbeeld. Dat was niet de bedoeling, dat deden de vrouwen. Al snel begon mijn dochter tijdens vakanties in Turkije vragen te stellen: “Waarom doen de mannen niets? Hebben ze gebroken handen?” Maar ook hier in Nederland was het zorgende vaderschap niet vanzelfsprekend. Op school was ik vaak de enige man tussen de moeders. Ik zag ze weleens bedenkelijk kijken als mijn dochters vlechten weer eens scheef op haar hoofd zaten.
Het verbaasde me dat mannen zo weinig plezier in het vaderschap leken te hebben. Veel van mijn “moderne” Nederlandse vrienden maakten carrière, terwijl hun vrouw thuis voor de kinderen zorgde. Ik voelde die drang niet. Tot mijn dochter 12 werd, en mijn rol veranderde – toen ben ik een reisbureau gestart en met moeilijke jongeren gaan werken. Nu heb ik een vaste baan op een hogeschool. Onze dochter heeft haar moeders ambitie, ze is gaan studeren in het buitenland en woont nu in Australië. Het is ver weg, maar ik ben heel trots op haar en we hebben nog altijd een sterke band.’

auteur

Anouk Tulner

» profiel van Anouk Tulner

Dit vind je misschien ook interessant

Artikel

Als je het minst favoriete kind bent

70% van de ouders behandelt de kinderen ongelijk. Iedere ouder weet dat je geen kinderen moet voortr...
Lees verder
Artikel

Als je het minst favoriete kind bent

70% van de ouders behandelt de kinderen ongelijk. Iedere ouder weet dat je geen kinderen moet voortr...
Lees verder
Branded content

Mini-cursus: gelukkig door klein geluk

Een lekker stukje chocolade, een compliment van een lieve collega - juist die kleine geluksmomenten ...
Lees verder
Branded content

Mini-cursus: gelukkig door klein geluk

Een lekker stukje chocolade, een compliment van een lieve collega - juist die kleine geluksmomenten ...
Lees verder
Artikel

Plezier: je bent ervoor gemaakt

Genot is goed voor ons. Als de natuur niet had gewild dat we seks hebben of snoepen, had ze er wel v...
Lees verder
Artikel

Plezier: je bent ervoor gemaakt

Genot is goed voor ons. Als de natuur niet had gewild dat we seks hebben of snoepen, had ze er wel v...
Lees verder
Artikel

Hallo baby, dag partner

De laatste nieuwtjes op het schoolplein? Daar weten deze vaders alles van. Ze zorgden voor hun kinde...
Lees verder
Advies

Hoe kan ik mijn zoon motiveren?

De laatste nieuwtjes op het schoolplein? Daar weten deze vaders alles van. Ze zorgden voor hun kinde...
Lees verder
Interview

‘Eerst stopten haar benen, toen haar armen, toen haar spra...

Astrid van der Steeg kreeg de boodschap die elke ouder vreest: uw kind is ongeneeslijk ziek. Dochter...
Lees verder
Kort

Zo kweek je doorzetters

Je kunt een kind doorzettingsvermogen bijbrengen door te laten zien dat je zelf ook soms flink moeit...
Lees verder
Kort

Miskende jongste

Lees verder
Artikel

Op het randje

Baby’s doodsbang maken voor harige dingen, een peuter en een aap samen opvoeden. In naam van de we...
Lees verder