1. Je ouders loslaten

Een mens begint als baby in de wieg al met loslaten, als vader en moeder niet direct komen aanstormen bij elk piepje. Peuters experimenteren door met trotse stapjes weg te lopen van mama, om dan ineens weer terug te hollen. Later is de eerste schooldag een spannend moment. Als een kind zijn moeder ziet weglopen, zou het wel willen roepen: ‘Kom terug!’ Maar als het rondkijkt in de klas, groeit zijn enthousiasme voor de nieuwe mogelijkheden die de school biedt. En zo gaat het ons hele leven door.

Training

Leer loslaten

  • Leer accepteren i.p.v. vechten
  • Leer de controle los te laten
  • Leer te leven volgens je waarden
bekijk de training
Nu maar
60,-

De neiging onafhankelijk te willen worden, is aangeboren, maar tegelijkertijd wil je lekker kind blijven, niet verantwoordelijk zijn, niet zelf je problemen hoeven op te lossen. Hoe kun je je ouders dan toch wat makkelijker loslaten?

Besef dat je jouw leven zelf vorm kunt geven. Zorg dat je goede vrienden hebt. Zie je ouders als gewone mensen, met fouten en illusies, net als jezelf. Blijf je ouders niet met verwijten achtervolgen, maar blijf ook niet hopen op iets wat ze je niet kunnen geven.

Bovendien moet je de volgende punten accepteren om los te komen van je ouders:

  • je ouders snappen je vaak niet;
  • je ouders zijn het
  • niet altijd met je eens;
  • je ouders staan niet altijd voor je klaar;
  • je ouders zijn niet altijd wijzer en sterker dan jij;
  • je ouders blijven niet eeuwig leven.

2.  Je kinderen loslaten

Alle ouders weten dat het belangrijk is om hun kinderen los te laten, maar in de praktijk valt dat nog wel eens tegen. Houd bij het loslaten van jouw kinderen rekening met de volgende dingen:

  • Kinderen zijn geen boetseerklei. Sommige ouders dwingen hun kind het modelmens te worden dat zij voor ogen hebben. Maar dat wordt het niet, en ondertussen zien zij daardoor niet wat het kind wél is.
  • Gezondheid valt niet te garanderen. Hoe graag je ook als ouder je kind alles zou willen besparen, ziektes en ongelukken zijn niet te voorkomen.
  • Geluk valt niet te garanderen. Ook ongeluk kun je jouw kind niet besparen; je doet er beter aan te leren ermee om te gaan.
  • Jouw kind hoeft jou niet gelukkig te maken. Soms maakt een kind blij, maar soms ook helemaal niet. Toeval speelt hierbij een grote rol en er valt niets te eisen.
  • Een kind kiest zijn eigen weg. Elk kind is een apart individu en maakt zijn eigen keuzes wat betreft vrienden, liefde en loopbaan. Verwacht niet dat je het ermee eens zult zijn.
  • Jouw kind zal zelf leren van zijn ervaringen. Dat heb je zelf immers ook gedaan.

Het wordt makkelijker om een kind los te laten als je met aandacht kijkt naar wat het doet en hoe het is. Vergeet nooit dat er ook anderen om jouw kind heen staan. Overdrijf je verantwoordelijkheid niet, maar maak het gezellig samen, geniet van elkaars gezelschap. En een laatste tip: zorg voor je eigen ontspanning. Dat zal des te beter lukken als er ook nog andere zaken zijn die je bezighouden, zoals liefde, hobby’s, werk.

3. Problemen loslaten

Problemen zijn het best op te lossen door er af en toe afstand van te nemen, want ook problemen kun je loslaten. Vaak wordt dat laatste echter belemmerd door angst. Angst voor wat er mis kan gaan en angst voor wat anderen ervan vinden, maar vooral de angst voor verlies: verlies van controle, verlies van je vertrouwde zelfbeeld of verlies van de liefde en waardering van anderen. Als je de kunst van het loslaten beter gaat beheersen, merk je echter dat datgene wat je vreest te verliezen, juist gewonnen kan worden door het los te laten. Je krijgt namelijk juist méér controle als je minder krampachtig wordt.

Lessen in overgave – om lichter te leven

Het leven is wat je overkomt terwijl je andere plannen zat te maken. Vaak zijn we dan geneigd ons te...

Lees verder

Het scheelt enorm veel moeite en energie als je niet meer probeert een zelfbeeld in stand te houden dat niet klopt. Bovendien vallen vriendschap en liefde niet af te dwingen. Als je met die wetenschap ontspannen kunt omgaan, zul je merken dat je méér liefde en vriendschap ontvangt, terwijl je er mínder voor doet.

Ook woede houdt loslaten vaak tegen. Je wilt immers niet verliezen. Je wilt die ander flink laten merken dat hij verkeerd zit, je wilt wraak, je wilt winnen, je wilt respect afdwingen. Je hebt het gevoel te verliezen als je dat streven zou loslaten. Pas als je afstand neemt, merk je echter hoe rustgevend het is om op te houden met vechten, om al dat ‘willen’ te stoppen. Met drift valt geen respect af te dwingen. Dan is het tijd om je verlies te accepteren, zelfs al ben je van je gelijk overtuigd.

4. Een gestorven geliefde loslaten

Het grootste verlies dat een mens kan overkomen, is het overlijden van een beminde. Loslaten is dan wel het laatste wat er in je opkomt. Hoe kun je zoveel verdriet ooit afronden? Hoe kun je je woede of je spijt ooit achter je laten? Hoe kun je ooit weer met enig vertrouwen en levensplezier verder?

Hiervoor zijn geen simpele tips te geven. Rouw is een moeizaam en heel persoonlijk proces. Zonder een duidelijk pad voor je te zien, ga je toch verder, dag na dag. Hoewel je niet kunt geloven dat het leven ooit weer prettig kan aanvoelen, leer je op den duur toch op de een of andere manier om los te laten wat er niet meer is. En je wisselt het schrijnende verdriet in voor het koesteren van de goede herinneringen. Wat niet betekent dat het verdriet weg is, want het kan je totaal onverwacht weer overvallen, ook na vele jaren.

Dit is wat je na een sterfgeval moet loslaten:

  • de hoop dat het niet waar is;
  • de wens om iemand de schuld te geven;
  • schuldgevoelens uit de tijd voor het overlijden;
  • de gedachte dat verdriet niet te combineren valt met warmte en plezier;
  • de gedachte dat verder leven onmogelijk is.

Wat kan daarbij helpen? Praat over je gevoelens met mensen die van je houden. Zorg dat je in beweging blijft en onder de mensen blijft komen. Maar neem ook tijd en rust om te voelen wat er te voelen valt. Wat helpt is schrijven over de overledene en over wat jullie samen hadden. Het is goed om zowel terug te kijken – herinneringen ophalen – als vooruit te kijken, toekomstplannen maken. En ook in een periode van rouw helpt het om ontspanning te zoeken, bij mensen, in hobby’s, in de natuur of in films en boeken.

5. Illusies over jezelf loslaten

Iedereen dicht zichzelf positieve kenmerken toe die hij of zij eigenlijk niet heeft. Die illusies bieden troost en hoop: ‘Nu lijk ik weliswaar dit en dat, maar ik weet dat ik eigenlijk anders ben.’ De mens is deels wat hij ís en deels wat hij dénkt te zijn.

Training

Leer loslaten

  • Leer accepteren i.p.v. vechten
  • Leer de controle los te laten
  • Leer te leven volgens je waarden
bekijk de training
Nu maar
60,-

Illusies kunnen teleurstellingen en frustraties veroorzaken en ze kunnen relaties bemoeilijken. Of ze jagen iemand voort in een baan of een relatie waarin hij ongelukkig is. Betrokkene zélf denkt dan dat de schuld elders ligt, bij anderen of bij de omstandigheden, en ziet niet wat er écht aan de hand is. Om illusies van je af te kunnen zetten, moet je het een en ander accepteren:

  • je bent zoals je bent en niet zoals je wilt zijn;
  • je mag jezelf zijn, dat is genoeg;
  • mensen denken niet altijd positief over anderen;
  • het helpt niet als je droomt dat je anders bent;
  • op de toekomst kun je niet vast rekenen.

Kijk objectief en zonder schaamte naar jezelf. Zie met mildheid onder ogen wat voor iemand je bent. Wát je ook ziet als je zo eerlijk in de spiegel kijkt, accepteer dat beeld.

Geef je over aan het toeval

Mensen die te weinig loslaten zijn echte control freaks. Als je zó in een kramp leeft, dan loop je serieus risico op stress, burn-out of chronische vermoeidheid. Laat het zover niet komen. Een mens kán immers zijn eigen leven niet volledig bestieren. Sterker nog: dat hóeft helemaal niet. De kern van leren loslaten is: de onvolkomenheid van het leven accepteren en realistisch onder ogen zien hoe weinig macht je hebt over je levensgeluk. Als je minder wanhopig naar die macht streeft, kun je je meer overgeven aan het toeval. Dan sta je meer open voor het onverwachte en geniet je volop van alles wat het leven je wél biedt.

Hoe bereik je de toestand van ontspannen vertrouwen die bij loslaten hoort? Met behulp van twee parallel lopende sporen: denken en voelen. Denken gebruik je om onder ogen te zien wat er werkelijk aan de hand is. Voelen, je intuïtie, gebruik je om datgene over jezelf te weten te komen wat je niet kunt beredeneren. Wat wil ik nu echt? Wat is goed voor me? Die vragen moet je af en toe maar een beetje door je heen laten gaan. Dat lukt het beste als je ontspannen bent, want dan is het makkelijker om tot nieuwe inzichten over jezelf te komen.

Dit artikel is gebaseerd op Loslaten kun je leren. Over relaties en idealen van Jolet Plomp, Unieboek, isbn 90 269 2796 7. Het boek beschrijft wat ieder mens in zijn leven loslaat en hoe dat het makkelijkst verloopt.