Het zal met mijn leeftijd te maken hebben: toen ik de 40 naderde, begonnen de grote levensvragen zich toch wat meer op te dringen. Ik greep naar een aantal ‘highbrow zelfhulpboeken’. Zoals Jules Evans’ Filosofie voor het leven en andere gevaarlijke situaties.

TEST
Doe de test »

Is het tijd voor een nieuwe baan?

In dat boek werd ik (pijnlijk) geraakt door een uitspraak van Socrates. Hij stelde dat de meeste mensen slaapwandelend door het leven gaan en zich nooit afvragen waar ze mee bezig zijn of waarom ze doen wat ze doen. Goed, ik las nu wat filosofische boeken, maar hoe bewust leefde ik nou helemaal?

In Evans’ boek maakte ik ook kennis met het stoïcisme, een 2300 jaar oude levensfilosofie. Alleen het werk van de Griekse slaaf Epictetus, de Romeinse keizer Marcus Aurelius en de Romeinse staatsman Seneca is bewaard gebleven. Slaapwandelend leven was er niet bij voor deze jongens en de logica van hun filosofie trok me aan: het uitgangspunt is dat we volledig zelf verantwoordelijk zijn voor een goed en gelukkig leven. Een even aantrekkelijk als keihard standpunt, want het laat geen ruimte voor excuses als je ontevreden of ongelukkig bent.

Gelukkig word je als je je laat leiden door je verstand en je ziel niet laat verscheuren door emoties.

Log in om verder te lezen.