Manuella Willebrandts (37) lijdt aan skin picking, een vorm van bdd.

‘Ik zat uren voor de spiegel voor ik me durfde te vertonen’

‘Ik knijp dwangmatig talgbultjes uit. Meestal voelt mijn huid viesvet aan, ik voel de talg onderhuids jeuken. Ik gruwel daarvan, het moet er dan meteen uit. Dan ga ik er echt voor zitten en knijp alle bultjes uit. Als ik alles heb weggehaald, geeft me dat een kort gevoel van opluchting. Maar meteen daarna komt het schuldgevoel. Natuurlijk blijven er allemaal ontstekingen achter, waardoor mijn huid er vaak vreselijk uitziet. Iedereen zegt dat ik er gewoon van af moet blijven, maar zo eenvoudig gaat dat niet.

Het begon al op mijn twaalfde. Net als iedereen kreeg ik jeugdpuistjes en begon ik te knijpen. Maar al snel werd duidelijk dat ik er wel heel dwangmatig mee omging. Ik zat uren voor de spiegel voordat ik me aan iemand kon vertonen. Ik krabde alle losse velletjes weg en dan moest ik alles weer camoufleren. Iedereen liet ik op me wachten. Mijn ouders zeiden: “Het is een verkeerde manier van aandacht vragen.” Aan die opmerking had ik helemaal geen boodschap. Ik was steeds meer met mijn uiterlijk bezig. Op mijn zestiende

Log in om verder te lezen.