De vraag

Werken aan relatie

Beste Sybille,

Ik vraag me soms wel eens af in hoeverre je moet ‘werken’ aan een relatie. Wanneer is het goed en wanneer moet je er aan werken? Ik merk namelijk aan mezelf dat ik altijd aan een relatie blijf werken, zowel van mijn kant als zijn kant. Maar soms krijg ik wel eens het idee dat ik daarin dan misschien te veeleisend of perfectionistisch ben. Ik wil mensen niet het gevoel geven dat ze niets goed doen, en ik geef ook absoluut opbouwende kritiek en veel complimenten (ik ‘zeik” niets af), maar ik blijf altijd dingen zien die fijner en beter en ben bang daardoor de ander misschien te veel te pushen. Ik weet niet zo goed voor mezelf waar normaal die grens ligt of hoe je in een lange relatie daar het beste mee kan omgaan.

Heeft u advies?
S.

Het advies

Beste S.,
Ik ben van mening dat je in een goede relatie levenslang investeert, om elkaar op de hoogte te houden, om bij elkaar betrokken te zijn, om te delen, om mee te leven met elkaar, om elkaar te verrassen, om de balans van geven en nemen in evenwicht te houden. In die zin ‘blijf’ je dus aan je relatie ‘werken’, wat nodig is, anders groei je uit elkaar.

Wat ik verder opmaak uit je mail is dat je als het ware steeds op zoek gaat naar dingen/eigenschappen die niet helemaal goed gaan. Als je daarnaar zoekt, zul je ze ook altijd vinden! Je geeft opbouwende kritiek en complimenten, dat is absoluut een goede manier om je relatie positief te veranderen. Maar je beschrijft zelf dat je de lat wel erg hoog legt. Je vraagt je af of je niet te veel (kapot)analyseert. De vraag stellen, is hem eigenlijk al beantwoorden. Blijkbaar voel je zelf aan dat er wat scheef zit. Als je steeds over je eigen schouder meekijkt hoe jullie met elkaar omgaan, kan dat ten koste gaan van de spontaniteit en de intimiteit. Je kunt bijna niet samen genieten, die ‘beoordeler’ /’criticus’ is er steeds bij en er is altijd wel wat op- en aan- te merken.

Probeer een tussenweg te vinden. Kritisch zijn is heel goed, maar achterover leunen en samen genieten van het moment, samen te ontspannen zonder bijgedachten, is onontbeerlijk.

Sybille Labrijn

Meer weten over dit thema? Bekijk Liefde en relaties
Deel dit artikel:
25 juli 2001 | Laatst gewijzigd op 21 april 2020

Dit vind je misschien ook interessant

Artikel

Perfectionisme: waarom streven naar perfectie niet per se sl...

Streven naar perfectie hoeft niet slecht te zijn: het gaat pas mis als we het oordeel over onze pres...
Lees verder
Branded content

Waarom wandelen je dichter bij elkaar brengt

Wandelen helpt tegen depressieve gevoelens. En samen wandelen is als ‘sociale lijm’: je voelt me...
Lees verder
Advies

Mijn man wil geen contact met zijn kind

Mijn man heeft al 30 jaar geen contact met zijn kind en wil dat nog steeds niet. Is dat uit schaamte...
Lees verder
Advies

Mijn man wil geen contact met zijn kind

Mijn man heeft al 30 jaar geen contact met zijn kind en wil dat nog steeds niet. Is dat uit schaamte...
Lees verder
Advies

Hoe bespreek ik mijn kinderwens?

Mijn vriend en ik schelen vijftien jaar. Hij heeft al een dochter. In het begin heb ik gevraagd of h...
Lees verder
Advies

Heb ik mijn egocentrische kant weggestopt?

Hallo Lex, Ik stoor mij enorm aan dierbaren die egocentrisch zijn en oordelen over andere mensen. Wa...
Lees verder
Advies

Heb ik bindingsangst?

Beste Wouter, Ik krijg bij elke serieuze relatie last van angsten. Ik weet niet of dit nu bindingsan...
Lees verder
Advies

Mijn man is zo drammerig

Beste mevrouw Verweij, Mijn partner schiet wel eens in zijn ‘kindrol’: drammerig dat hij niet vo...
Lees verder
Artikel

Alcoholvrij is ook gezellig

Wie geen alcohol drinkt, kan dat maar beter op een tactische manier zeggen, leerde journalist Iris D...
Lees verder
Interview

Hoogleraar Christien Brinkgreve: ‘Streven naar perfect...

Deze tijd stelt torenhoge eisen aan hoe we horen te leven, schrijft hoogleraar Christien Brinkgreve ...
Lees verder
11068