De vraag

Uit angst voor leegte plan ik mijn dagen te vol

Beste Caroline en Odette,

Ik ben sinds twee jaar weduwe en al 42 jaar werkzaam in het onderwijs. De laatste 30 jaar in het HBO. Ik heb nog ruim 1 jaar, voordat ik met pensioen ga. Ik merk bij mijzelf, dat ik, gewoontegetrouw, alles uit het leven wil halen. Ik doe daardoor vaak veel te veel op één dag. Andere mensen zijn verbaasd over mijn energie.

Ik ben bang voor eenzaamheid, leegte. Ik vraag mij af hoe het verder met mij moet. Ik heb nog veel verdriet om het overlijden van mijn man en lig toch wel regelmatig te ‘malen’ hoe ik als alleenstaande vrouw een prettig, lichter leven kan leiden. Ik moet veel van mijzelf. Wat ik nu mis, is een ‘klankbord’ bij het maken van keuzen. Wat raad u mij aan?

Ik heb momenteel een coach, waarbij ik via de Sedona methode negatieve gedachten en emoties leer loslaten. Dat werkt wel. Ik wil mij nu echter meer gaan richten op het ‘vastpakken’. Wat kan ik verder doen om mijn leven lichter te maken?

Joyce Vroegop




Het advies

Expert

Odette Meyer

Beste mevrouw Vroegop,

Wat me meteen opvalt is dat u uw vraag heel helder formuleert. Het proces van rouw waar u nog inzit, het bewustzijn over ‘alles uit het leven willen halen’, de angst voor de leegte als u straks bent gestopt met werken en wat u nu werkelijk mist. Uw huidige klankbord is ook een coach – en dat kan een mooie aanvulling zijn – maar herkent u uzelf eigenlijk als klankbord? In uw verhaal heeft u al een heel mooi gesprek van ik met ik.

Volgens mij bent u voor uzelf een heel goede raadgever die, ook als het moeilijk is, oplossingsgericht kan kijken naar uw eigen behoeften en daarnaar handelt. Ook na uw pensioen kunt u nog alles uit het leven halen – en u vindt daar vast wel mooie vormen voor.

Het weinige wat ik daaraan kan toevoegen is dat de stem in u die veel moet ook met pensioen mag. Heb daar nog eens een gesprek mee. En kijk dan eens hoe van het ‘moeten’ een ‘mogen’ gemaakt kan worden. Dat u mag genieten van wat er wel is, mag creëren waar u zin in heeft, mensen mag ontmoeten in wandelgroepjes of op een terrasje, initiatieven mag ontwikkelen voor vrijwilligerswerk, mag lanterfanten, mag sporten, verdrietig mag zijn of mag leunen op een ander. Maar niets MOET – en daar is pensioentijd nu uitermate geschikt voor. Wij noemen de tijd van het moeten harde tijd, en de tijd van het mogen en het willen, zachte tijd.

Ik wens u veel zachte pensioentijd,
Caroline Serré




Dit vind je misschien ook interessant

Advies

Ik kan met niemand over de dood van mijn partner praten

Lees verder
Advies

‘Hoe krijg ik mijn collega mee?’

Ik (30) ben aangenomen bij een bedrijf om de organisatie efficiënter te maken. Ik heb een plan op p...

Lees verder
Advies

Mijn zoon is in de kerstnacht omgekomen

Lees verder
Advies

Hoe verder na mijn moeders dood?

Lees verder
Interview

Tegen de zelfmoord van haar dochter kon psychiater Stanneke Lunter niets doen

Lees verder
Advies

Ik rouw om het vertrek van mijn zoon

Lees verder
Artikel

Omgaan met een rouwende collega

Lees verder
Artikel

Verdriet mag nog steeds niet

Lees verder