De vraag

Uit angst voor leegte plan ik mijn dagen te vol

Beste Caroline en Odette,

Ik ben sinds twee jaar weduwe en al 42 jaar werkzaam in het onderwijs. De laatste 30 jaar in het HBO. Ik heb nog ruim 1 jaar, voordat ik met pensioen ga. Ik merk bij mijzelf, dat ik, gewoontegetrouw, alles uit het leven wil halen. Ik doe daardoor vaak veel te veel op één dag. Andere mensen zijn verbaasd over mijn energie.

Ik ben bang voor eenzaamheid, leegte. Ik vraag mij af hoe het verder met mij moet. Ik heb nog veel verdriet om het overlijden van mijn man en lig toch wel regelmatig te ‘malen’ hoe ik als alleenstaande vrouw een prettig, lichter leven kan leiden. Ik moet veel van mijzelf. Wat ik nu mis, is een ‘klankbord’ bij het maken van keuzen. Wat raad u mij aan?

Ik heb momenteel een coach, waarbij ik via de Sedona methode negatieve gedachten en emoties leer loslaten. Dat werkt wel. Ik wil mij nu echter meer gaan richten op het ‘vastpakken’. Wat kan ik verder doen om mijn leven lichter te maken?

Joyce Vroegop




Het advies

Expert

Odette Meyer

Beste mevrouw Vroegop,

Wat me meteen opvalt is dat u uw vraag heel helder formuleert. Het proces van rouw waar u nog inzit, het bewustzijn over ‘alles uit het leven willen halen’, de angst voor de leegte als u straks bent gestopt met werken en wat u nu werkelijk mist. Uw huidige klankbord is ook een coach – en dat kan een mooie aanvulling zijn – maar herkent u uzelf eigenlijk als klankbord? In uw verhaal heeft u al een heel mooi gesprek van ik met ik.

Volgens mij bent u voor uzelf een heel goede raadgever die, ook als het moeilijk is, oplossingsgericht kan kijken naar uw eigen behoeften en daarnaar handelt. Ook na uw pensioen kunt u nog alles uit het leven halen – en u vindt daar vast wel mooie vormen voor.

Het weinige wat ik daaraan kan toevoegen is dat de stem in u die veel moet ook met pensioen mag. Heb daar nog eens een gesprek mee. En kijk dan eens hoe van het ‘moeten’ een ‘mogen’ gemaakt kan worden. Dat u mag genieten van wat er wel is, mag creëren waar u zin in heeft, mensen mag ontmoeten in wandelgroepjes of op een terrasje, initiatieven mag ontwikkelen voor vrijwilligerswerk, mag lanterfanten, mag sporten, verdrietig mag zijn of mag leunen op een ander. Maar niets MOET – en daar is pensioentijd nu uitermate geschikt voor. Wij noemen de tijd van het moeten harde tijd, en de tijd van het mogen en het willen, zachte tijd.

Ik wens u veel zachte pensioentijd,
Caroline Serré




Dit vind je misschien ook interessant

Advies

Hoe verder na mijn moeders dood?

Lees verder
Advies

Hoe verder na mijn moeders dood?

Lees verder
Column

Hoofdredacteur Sterre van Leer: ‘Niks makkelijker dan ...

Vanaf de zijlijn roepen wat jij zou moeten doen kan iedereen. Maar uiteindelijk heb je meer aan iema...
Lees verder
Column

Hoofdredacteur Sterre van Leer: ‘Niks makkelijker dan ...

Vanaf de zijlijn roepen wat jij zou moeten doen kan iedereen. Maar uiteindelijk heb je meer aan iema...
Lees verder
Interview

Tegen de zelfmoord van haar dochter kon psychiater Stanneke ...

Depressie en suïcide: in haar werk had Stanneke Lunter (55) er al dagelijks mee te maken. Maar toen...
Lees verder
Artikel

Omgaan met een rouwende collega

De Landelijke Stichting Rouwbegeleiding (LSR) heeft een rouwprotocol opgesteld voor organisaties die...
Lees verder
Artikel

Schaduwweduwen

Hun liefde moest een geheim zijn – hun minnaar was immers getrouwd. Toen hij overleed, moesten ze ...
Lees verder
Advies

Ik rouw en wil nog niet onder de mensen komen

Lees verder
Advies

Ik kan met niemand over de dood van mijn partner praten

Lees verder
Artikel

Jongeren in de rouw

'Ik mis mijn vader bij alles; dat hij er gewoon niet meer is', zegt Niek van dertien. Sociaal-wetens...
Lees verder