De vraag

Uit angst voor leegte plan ik mijn dagen te vol

Beste Caroline en Odette,

Ik ben sinds twee jaar weduwe en al 42 jaar werkzaam in het onderwijs. De laatste 30 jaar in het HBO. Ik heb nog ruim 1 jaar, voordat ik met pensioen ga. Ik merk bij mijzelf, dat ik, gewoontegetrouw, alles uit het leven wil halen. Ik doe daardoor vaak veel te veel op één dag. Andere mensen zijn verbaasd over mijn energie.

Ik ben bang voor eenzaamheid, leegte. Ik vraag mij af hoe het verder met mij moet. Ik heb nog veel verdriet om het overlijden van mijn man en lig toch wel regelmatig te ‘malen’ hoe ik als alleenstaande vrouw een prettig, lichter leven kan leiden. Ik moet veel van mijzelf. Wat ik nu mis, is een ‘klankbord’ bij het maken van keuzen. Wat raad u mij aan?

Ik heb momenteel een coach, waarbij ik via de Sedona methode negatieve gedachten en emoties leer loslaten. Dat werkt wel. Ik wil mij nu echter meer gaan richten op het ‘vastpakken’. Wat kan ik verder doen om mijn leven lichter te maken?

Joyce Vroegop

Het advies

Beste mevrouw Vroegop,

Wat me meteen opvalt is dat u uw vraag heel helder formuleert. Het proces van rouw waar u nog inzit, het bewustzijn over ‘alles uit het leven willen halen’, de angst voor de leegte als u straks bent gestopt met werken en wat u nu werkelijk mist. Uw huidige klankbord is ook een coach – en dat kan een mooie aanvulling zijn – maar herkent u uzelf eigenlijk als klankbord? In uw verhaal heeft u al een heel mooi gesprek van ik met ik.

Volgens mij bent u voor uzelf een heel goede raadgever die, ook als het moeilijk is, oplossingsgericht kan kijken naar uw eigen behoeften en daarnaar handelt. Ook na uw pensioen kunt u nog alles uit het leven halen – en u vindt daar vast wel mooie vormen voor.

Het weinige wat ik daaraan kan toevoegen is dat de stem in u die veel moet ook met pensioen mag. Heb daar nog eens een gesprek mee. En kijk dan eens hoe van het ‘moeten’ een ‘mogen’ gemaakt kan worden. Dat u mag genieten van wat er wel is, mag creëren waar u zin in heeft, mensen mag ontmoeten in wandelgroepjes of op een terrasje, initiatieven mag ontwikkelen voor vrijwilligerswerk, mag lanterfanten, mag sporten, verdrietig mag zijn of mag leunen op een ander. Maar niets MOET – en daar is pensioentijd nu uitermate geschikt voor. Wij noemen de tijd van het moeten harde tijd, en de tijd van het mogen en het willen, zachte tijd.

Ik wens u veel zachte pensioentijd,
Caroline Serré




Meer weten over dit thema? Bekijk Rouwverwerking
Deel dit artikel:
26 januari 2011 | Laatst gewijzigd op 26 januari 2011

Dit vind je misschien ook interessant

Kort

Omgaan met rouwenden

Veel mensen lopen met een grote boog om een rouwende collega, buurman, of tante heen. Want wat moet ...
Lees verder
Branded content

Waarom wandelen je dichter bij elkaar brengt

Wandelen helpt tegen depressieve gevoelens. En samen wandelen is als ‘sociale lijm’: je voelt me...
Lees verder
Artikel

Nooit te oud om te spelen

Na een werkdag op de bank ploffen? Liever vullen deze mensen hun vrije tijd met speelgoed. En dan va...
Lees verder
Artikel

Nooit te oud om te spelen

Na een werkdag op de bank ploffen? Liever vullen deze mensen hun vrije tijd met speelgoed. En dan va...
Lees verder
Interview

Overlevers: ‘De nacht dat hij stierf, verloor ik mijn drom...

Hoe ga je verder als niets ooit nog hetzelfde zal zijn? Monique Smeets (45) verloor vier jaar gelede...
Lees verder
Advies

Ik ben bang dat mijn vriend iets overkomt

Beste mevrouw Spijker, Begin 2010 is mijn echtgenoot aan kanker overleden. Ik heb inmiddels een nieu...
Lees verder
Advies

Ik wil het contact graag herstellen

Beste Jolet, Sinds onze ouders vijftien en twintig jaar geleden overleden, hebben mijn twee broers, ...
Lees verder
Recensie

Een zeer persoonlijk rouwproces in ‘Buiten is het maan...

Hoe mensen rouwen om het verlies van een dierbare, kan erg verschillen. In het boek 'Buiten is het m...
Lees verder
Artikel

Altijd een stralend uiterlijk, zelfs in diepe rouw

Psychologie Magazine neemt de kenners van het menselijk gedrag mee naar de bioscoop.
Lees verder
Advies

Meteen na de begrafenis weer aan het werk?

Geachte mevrouw Fiddelaers, Ik heb uw artikel gelezen in Psychologie Magazine en tijdens het lezen k...
Lees verder
13562