De vraag

Nog steeds kwaad op mijn overleden moeder

Beste Jolet,
Mijn moeder is dertien jaar geleden overleden. De laatste tien jaar van haar leven heb ik geen contact met haar gehad. Ik ben nu 50. Ze heeft me altijd afgewezen. Dat heb ik nooit met haar kunnen bespreken en ik ben er nog steeds boos om. Hoe kan ik die boosheid loslaten? Ik ben snel bang om afgewezen te worden en om mensen kwijt te raken.

Het advies

Jolet Plomp

Psychologie

Antwoord van Jolet Plomp:
Uw moeder speelt al 23 jaar geen rol meer in uw leven en toch wordt u steeds opnieuw boos. De afwijzende stem van uw moeder lijkt wel een vast onderdeel van uw gedachten te zijn geworden, uw persoonlijke innerlijke criticus. Welke vernietigende dingen zegt die innerlijke criticus waardoor u zo boos wordt?

Dit is de eerste methode om uw boosheid kwijt te raken: houd op te denken aan uw moeder, zie in dat u met zichzelf overhoop ligt in plaats van met haar, en pak die innerlijke criticus aan door hem te herkennen en ertegen te protesteren. Als u milder kunt worden tegenover uzelf, zult u minder bang zijn verlaten te worden.

De tweede methode is totaal anders: probeer te begrijpen welk ongeluk en onvermogen uw moeder ertoe bracht om u zo af te wijzen. Wat voor jeugd heeft ze zelf gehad? Welke aangeboren eigenschappen en stresserende omstandigheden beperkten haar levensgeluk? Een evenwichtige, gelukkige moeder zal haar kind niet afwijzen.

Als u kunt navoelen hoe ongelukkig en onmachtig uw moeder in feite was, zal ze ‘krimpen’ tot een gewone vrouw met psychische tekorten. Dan zal ze in uw gedachten niet meer die grote allesoverheersende, afwijzende moeder zijn die u als klein meisje kende. Als meisje kon u zich niet verdedigen ­tegen die kritiek, helaas, maar nu bent u een ervaren, volwassen vrouw.

Vriendelijke groet,
Jolet Plomp

Meer weten over dit thema? Bekijk Persoonlijke ontwikkeling
Deel dit artikel:
1 maart 2014 | Laatst gewijzigd op 22 mei 2020

Dit vind je misschien ook interessant

Kort

Laat de doden niet los

Lange tijd werd gedacht dat je de dode moest loslaten om de draad weer op te kunnen pakken. In plaat...
Lees verder
Branded content

Waarom wandelen je dichter bij elkaar brengt

Wandelen helpt tegen depressieve gevoelens. En samen wandelen is als ‘sociale lijm’: je voelt me...
Lees verder
Artikel

Onderhandelen: het verschil tussen jongens en meiden

Jonge kinderen zijn geboren onderhandelaars (‘Mag ik nog even spelen? Dan hoef ik geen verhaaltje...
Lees verder
Artikel

Onderhandelen: het verschil tussen jongens en meiden

Jonge kinderen zijn geboren onderhandelaars (‘Mag ik nog even spelen? Dan hoef ik geen verhaaltje...
Lees verder
Artikel

Die ene vraag: ‘Wat kost dit gedrag jou?’

De extraverte Mark komt bij me langs omdat het kan: zijn werkgever biedt medewerkers de mogelijkheid...
Lees verder
Interview

Isa Hoes: ‘Als het zwaar is, probeer ik licht te zijn’

Acht jaar is actrice en schrijfster Isa Hoes (50) nu alleen met haar kinderen, en ook daarvoor was h...
Lees verder
Column

Column Sterre van Leer: Geen Afscheid

Op de verjaardag van mijn lievelingstante maakten we een wandeling. Het was een schitterende zomerda...
Lees verder
Artikel

Hoe snel ben je beledigd?

Als een vriend iets kwetsends zegt, vliegen we hem niet direct aan. Maar het raakt ons wel ­dieper ...
Lees verder
Advies

Sinds de dood van mijn vader heb ik verlatingsangst

Beste Gijs, Ik heb ongeveer 11 jaar geleden mijn vader verloren. Sinds zijn sterfte heb ik, wat je k...
Lees verder
Interview

Schrijver Saskia de Coster: ‘Mijn ontrouw is een enorme fo...

Als niet-biologische moeder voelde de Vlaamse schrijfster Saskia De Coster (43) zich de mindere, een...
Lees verder
1597