De vraag

Nog steeds kwaad op mijn overleden moeder

Beste Jolet,
Mijn moeder is dertien jaar geleden overleden. De laatste tien jaar van haar leven heb ik geen contact met haar gehad. Ik ben nu 50. Ze heeft me altijd afgewezen. Dat heb ik nooit met haar kunnen bespreken en ik ben er nog steeds boos om. Hoe kan ik die boosheid loslaten? Ik ben snel bang om afgewezen te worden en om mensen kwijt te raken.

Het advies

Jolet Plomp

Psychologie

Antwoord van Jolet Plomp:
Uw moeder speelt al 23 jaar geen rol meer in uw leven en toch wordt u steeds opnieuw boos. De afwijzende stem van uw moeder lijkt wel een vast onderdeel van uw gedachten te zijn geworden, uw persoonlijke innerlijke criticus. Welke vernietigende dingen zegt die innerlijke criticus waardoor u zo boos wordt?

Dit is de eerste methode om uw boosheid kwijt te raken: houd op te denken aan uw moeder, zie in dat u met zichzelf overhoop ligt in plaats van met haar, en pak die innerlijke criticus aan door hem te herkennen en ertegen te protesteren. Als u milder kunt worden tegenover uzelf, zult u minder bang zijn verlaten te worden.

De tweede methode is totaal anders: probeer te begrijpen welk ongeluk en onvermogen uw moeder ertoe bracht om u zo af te wijzen. Wat voor jeugd heeft ze zelf gehad? Welke aangeboren eigenschappen en stresserende omstandigheden beperkten haar levensgeluk? Een evenwichtige, gelukkige moeder zal haar kind niet afwijzen.

Als u kunt navoelen hoe ongelukkig en onmachtig uw moeder in feite was, zal ze ‘krimpen’ tot een gewone vrouw met psychische tekorten. Dan zal ze in uw gedachten niet meer die grote allesoverheersende, afwijzende moeder zijn die u als klein meisje kende. Als meisje kon u zich niet verdedigen ­tegen die kritiek, helaas, maar nu bent u een ervaren, volwassen vrouw.

Vriendelijke groet,
Jolet Plomp

Meer weten over dit thema? Bekijk Persoonlijke ontwikkeling
Deel dit artikel:
1 maart 2014 | Laatst gewijzigd op 22 mei 2020

Dit vind je misschien ook interessant

Verhaal

Niet meer voor de rouw uit rennen

Twee jaar lang stond ‘doorgaan’ centraal bij journalist Ditty Eimers. Durft ze de pijn om de doo...
Lees verder
Verhaal

Niet meer voor de rouw uit rennen

Twee jaar lang stond ‘doorgaan’ centraal bij journalist Ditty Eimers. Durft ze de pijn om de doo...
Lees verder
Branded content

Wat maakt jou een mooi mens?

Bij anderen weten we al snel wat hen mooi en bijzonder maakt, terwijl we op onszelf vaak ongenadig k...
Lees verder
Branded content

Wat maakt jou een mooi mens?

Bij anderen weten we al snel wat hen mooi en bijzonder maakt, terwijl we op onszelf vaak ongenadig k...
Lees verder
Kort

Lunchpauze overslaan? Dit is waarom we dat soms doen

82% van de werknemers slaat weleens (een deel van) de lunchpauze over, bleek een paar jaar geleden u...
Lees verder
Kort

Lunchpauze overslaan? Dit is waarom we dat soms doen

82% van de werknemers slaat weleens (een deel van) de lunchpauze over, bleek een paar jaar geleden u...
Lees verder
Artikel

‘Ik vond het heel moeilijk om iets over haar dood te zegge...

Leren praten over verlies, het delen van ervaringen en steun geven en krijgen. Leerlingen die in hun...
Lees verder
Advies

Waarom praat niemand over mijn ziekte?

Geachte mevrouw, Ik ben een vrouw van 45 jaar. Ik heb uitgezaaide borstkanker die nu stabiel is. De ...
Lees verder
Interview

Een tweede leg, hoe red je het als moeder?

Je oudste kind wil geholpen worden met zijn huiswerk Frans, terwijl de jongste huilt om een schone l...
Lees verder
Verhaal

Ben ik wel klaar voor een kind?

Een kind opvoeden, kan ik dat wel? Redacteur Lot Schuurman werd geplaagd door twijfels. Een retraite...
Lees verder
Advies

Ik weet nog steeds niet wie ik ben

Beste Saskia, Ik weet niet wie ik ben. Mijn moeder had psychische problemen: ze was snel boos en dre...
Lees verder
Advies

Mijn schizofrene moeder zou liever dood zijn

Wij als 3 zussen maken ons grote zorgen over het welzijn van onze moeder. Afgelopen zomer heeft zij ...
Lees verder
1597