De vraag

Mijn kinderen willen nauwelijks contact met me

Beste heer Jansen,
Ik zou zo graag willen kunnen leven zonder me elke dag af te vragen wat ik toch zo verkeerd heb gedaan dat mijn drie kinderen mij nu al zeven jaar nauwelijks iets met mij te maken willen hebben. Dat is zo sinds hun vader voor een andere vrouw heeft gekozen en op alle fronten geprobeerd heeft mij kapot te maken. Hoe moet je hiermee omgaan?

Ik heb altijd geprobeerd het iedereen naar de zin te maken en mezelf weggecijferd en dan word je als oud vuil aan de kant gezet. Dat doet zo’n pijn. En kon ik maar begrijpen waarom. Of vond ik maar hulp t.a.v. bemiddeling om met de kinderen in contact te komen en te praten. Ik sta hier alleen in en dat maakt het leven triest en eenzaam. Misschien ziet u een opening.

Vriendelijke groet,
Annemie

Het advies

Gijs Jansen

Acceptatie-therapeut

Hoi Annemie,
Wat een pijn moet jij ervaren, dat kan ik me nauwelijks voorstellen. En zelfs dan raakt het me al. Het moet vreselijk voor je zijn om je zo in de steek gelaten te voelen. Hoewel ik je situatie natuurlijk niet ken, denk ik wel dat het het allerbelangrijkste is dat je je eigen pijn erkent. Dit klinkt misschien raar uit de mond van een psycholoog die de hele tijd praat over loslaten, maar soms kun je iets pas goed naast je neerleggen als je het eerst volledig hebt omarmd.

Mijn advies is dus: je mag pijn hebben, verdriet voelen en boos zijn. Stil staan bij die pijn klinkt onverstandig, aangezien je pijn daarmee in eerste instantie sterker wordt. Maar meestal wordt onze pijn op den duur erger doordat we er voor weg proberen te lopen. Ik hoop dus vooral dat je op een zachtaardige manier met jezelf omgaat. Ik ken niemand die met jou zou willen ruilen. Dit betekent dus dat je in een ongelooflijke rotsituatie zit. Dat erkennen is vaak al heel wat en kan misschien wat rust geven.

Verder zou ik zeker hulp zoeken via je huisarts, om te kijken of je, naast therapie, misschien ook hulp kunt krijgen van een soort bemiddelaar die namens jou contact zoekt met je kinderen, om te kijken of er iets van een dialoog mogelijk is. Ik moet daarbij wel echt zeggen dat ik de achtergrond van je verhaal niet ken en dus niet kan oordelen of dit zin heeft. Hoe dan ook wens ik je ongelooflijk veel sterkte.

Vriendelijke groet,
Gijs Jansen

Meer weten over dit thema? Bekijk Familie
Training

Training Leer loslaten

  • Leer accepteren i.p.v. vechten
  • Leer de controle los te laten
  • Leer te leven volgens je waarden
Bekijk de training
Nu maar
€ 79,-
Deel dit artikel:
22 februari 2011 | Laatst gewijzigd op 4 juni 2020

Dit vind je misschien ook interessant

Advies

Ze drukt zo’n stempel op onze groep

Mijn toneelgezelschap was altijd een hele hechte club, maar een nieuw lid brengt dat in gevaar. Deze...
Lees verder
Branded content

Waarom de zon ons gezonder en gelukkiger maakt

Hoera, de zon laat zich weer vaker zien. En dat is fijn, want een dagelijkse portie zon maakt ons ge...
Lees verder
Column

Column Sterre van Leer: Het harige lichaam

Schoonheidsidealen zijn een spiegel van de tijd. Wat we de ene zomer prachtig vinden, is een paar se...
Lees verder
Column

Column Sterre van Leer: Het harige lichaam

Schoonheidsidealen zijn een spiegel van de tijd. Wat we de ene zomer prachtig vinden, is een paar se...
Lees verder
Interview

Will Ferguson: ‘Geniet van je zwakten’

Niet iedereen ziet geluk als iets maakbaars. De Canadese auteur Will Ferguson, die de satirische rom...
Lees verder
Artikel

Wijze lessen waar je altijd iets aan hebt

Psycholoog Jolet Plomp heeft in Psychologie Magazine jarenlang vele honderden lezersvragen beantwoor...
Lees verder
Column

Lekker opgeruimd

Iedereen boven de drie kan opruimen. En toch duikt er om de zoveel tijd iemand op die er wereldberoe...
Lees verder
Advies

Ik ben vaak woedend op mezelf

Een parkeerboete, een afwijzing voor een sollicitatie… Negatieve dingen die me overkomen, kan ik n...
Lees verder
Artikel

Hoe schaamte een krachtbron wordt

Als één emotie het stempel ‘koninklijk’ verdient, dan is het wel schaamte: die bewijst dat we ...
Lees verder
Artikel

Hoe gevoelig ben je voor andermans emoties?

Blij worden van een vrolijke voorbijganger. Uit je evenwicht door die huilbui van je collega. De ste...
Lees verder
4877