De vraag

Mijn kinderen willen nauwelijks contact met me

Beste heer Jansen,
Ik zou zo graag willen kunnen leven zonder me elke dag af te vragen wat ik toch zo verkeerd heb gedaan dat mijn drie kinderen mij nu al zeven jaar nauwelijks iets met mij te maken willen hebben. Dat is zo sinds hun vader voor een andere vrouw heeft gekozen en op alle fronten geprobeerd heeft mij kapot te maken. Hoe moet je hiermee omgaan?

Ik heb altijd geprobeerd het iedereen naar de zin te maken en mezelf weggecijferd en dan word je als oud vuil aan de kant gezet. Dat doet zo'n pijn. En kon ik maar begrijpen waarom. Of vond ik maar hulp t.a.v. bemiddeling om met de kinderen in contact te komen en te praten. Ik sta hier alleen in en dat maakt het leven triest en eenzaam. Misschien ziet u een opening.

Vriendelijke groet,
Annemie



Het advies

Gijs Jansen

Acceptatie-therapeut

Hoi Annemie,
Wat een pijn moet jij ervaren, dat kan ik me nauwelijks voorstellen. En zelfs dan raakt het me al. Het moet vreselijk voor je zijn om je zo in de steek gelaten te voelen. Hoewel ik je situatie natuurlijk niet ken, denk ik wel dat het het allerbelangrijkste is dat je je eigen pijn erkent. Dit klinkt misschien raar uit de mond van een psycholoog die de hele tijd praat over loslaten, maar soms kun je iets pas goed naast je neerleggen als je het eerst volledig hebt omarmd.

Mijn advies is dus: je mag pijn hebben, verdriet voelen en boos zijn. Stil staan bij die pijn klinkt onverstandig, aangezien je pijn daarmee in eerste instantie sterker wordt. Maar meestal wordt onze pijn op den duur erger doordat we er voor weg proberen te lopen. Ik hoop dus vooral dat je op een zachtaardige manier met jezelf omgaat. Ik ken niemand die met jou zou willen ruilen. Dit betekent dus dat je in een ongelooflijke rotsituatie zit. Dat erkennen is vaak al heel wat en kan misschien wat rust geven.

Verder zou ik zeker hulp zoeken via je huisarts, om te kijken of je, naast therapie, misschien ook hulp kunt krijgen van een soort bemiddelaar die namens jou contact zoekt met je kinderen, om te kijken of er iets van een dialoog mogelijk is. Ik moet daarbij wel echt zeggen dat ik de achtergrond van je verhaal niet ken en dus niet kan oordelen of dit zin heeft. Hoe dan ook wens ik je ongelooflijk veel sterkte.

Vriendelijke groet,
Gijs Jansen



Dit vind je misschien ook interessant

Verhaal

Van je moeder moet je het hebben

Geen vrouw is zo belangrijk in je leven als je moeder. Want door de band met haar, kun jij je eigen ...

Lees verder
Artikel

Het vakantie-effect

We weten maar al te goed dat reizen een klimaat-keerzijde heeft. Maar hoogleraar sociale psychologie...

Lees verder
Advies

De dochter van mijn man accepteert me niet

Lees verder
Advies

Ik vind het lastig om mezelf te laten zien

Lees verder
Artikel

Verder met je leven, oefeningen in afsluiten

Lees verder
Advies

Wil ik moeder zijn?

Lees verder
Artikel

Omgaan met problemen: kies eens een andere aanpak

Lees verder
Advies

Kan ik mijn exen ooit loslaten?

Lees verder