De vraag

Mijn demente moeder weigert hulp

Beste Irmgard,
Mijn moeder van in de 80 vertoont allerlei verschijnselen van dementie. Ze wil er echter niets van weten: ze aanvaardt geen hulp (behalve van een volgens ons niet te vertrouwen hulp in de huishouding - er verdwijnt geld), ze wil geen medisch onderzoek (ze weigert een geheugentest van de huisarts), et cetera. Ze eet slecht, voornamelijk zoetigheid, en ze wordt steeds magerder. Ook ziet ze dingen die er niet zijn.

In feite kan ze niet meer zelfstandig wonen. Kun je, als iemand alle hulp weigert, alleen maar wachten tot het helemaal misgaat? Of heeft u tips om haar zover te krijgen hulp te aanvaarden? En wat voor soort huisvesting zou het beste zijn als iemand nog best veel heldere momenten heeft, maar toch al aan het afglijden is?

Alvast veel dank!

Vriendelijke groet,
Valentijn Evers


Het advies

Irmgard van Dixhoorn

Dementie
Beste Valentijn,
Dit gedrag zien we vaak bij een beginnende dementie. Er is vaak achterdocht en weigerachtigheid om de problemen onder ogen te zien. Het is toch zaak met haar hierover te spreken. Denk eraan om juist op de heldere momenten met haar in gesprek te gaan.

Allereerst is het belangrijk om een ingang te vinden om haar te begeleiden en goede ondersteuning te geven bij dingen die haar niet meer lukken. Je praat dan samen over het omgaan met beperkingen en moeilijkheden. Houd dit zakelijk en praktisch.

In het algemeen is het nodig om kennis te hebben van het individu, het levensverhaal, de gewoontes en de eigenaardigheden, omdat je daarmee de aanpak heel goed en precies kunt afstemmen op de persoon. Voor u als kind is dit bekend, maar dit is juist belangrijk om een goede attitude te hebben. Dat wil zeggen: haar te volgen in haar beleving en niet te confronterend en sturend zijn. Van daaruit kunnen de onderwerpen ter sprake komen die het zelfstandig wonen bemoeilijken.

Let erop om een ding tegelijk aan te pakken. Wees geduldig en neem de tijd, want voor uw moeder zal het ook een nieuwe interactie met u zijn, waar ze vertrouwen in moet krijgen. Bespreek het tijdig met de huisarts, die kent uw moeder ook.

Deze situatie zou opgelost kunnen worden door een dagstructuur aan te brengen. Dat vraagt om intensieve zorg. Zou u zelf een begin kunnen maken door regelmatig samen met uw moeder te eten? Als dit bevalt, kan ze gemotiveerd raken voor thuiszorg.

Het lijkt me een dame voor een kleine groep of huis. Wellicht een klein (particulier) huis ergens, waar mevrouw haar eigenheid kan behouden en waar ze met haar gedrag om kunnen gaan. Een huis waar ze inspelen op vertrouwen en veiligheid. Het lijkt mij niet nodig om haar (direct) in een gesloten omgeving op te nemen. Maar allereerst adviseer ik thuiszorg te proberen en zo nodig dagopvang.

Vriendelijke groet,
Irmgard van Dixhoorn


Dit vind je misschien ook interessant

Test

Hoe goed is de band met je moeder?

Lees verder
Test

Hoe goed is de band met je moeder?

Lees verder
Kort

Mag je overdrijven?

Doe je er graag een schepje bovenop als je een verhaal vertelt?
Lees verder
Kort

Mag je overdrijven?

Doe je er graag een schepje bovenop als je een verhaal vertelt?
Lees verder
Artikel

3 tips voor een goed gesprek met uw moeder

Wat weet u eigenlijk van uw moeder, van haar jeugd, haar twijfels, haar dromen? Gesprekken gaan in a...
Lees verder
Advies

Mijn man heeft mijn kinderen tegen me opgezet

Lees verder
Interview

Waarom dochters niet zonder moederliefde kunnen

Als één vorm van liefde vanzelfsprekend is, dan is dat wel moederliefde – zou je denken. Toch kr...
Lees verder
Advies

Mijn moeder accepteert mijn (oudere) vriend niet

Lees verder
Kort

Dement door luchtvervuiling

In gebieden met sterke luchtvervuiling is de kans op dementie 40 procent groter dan in niet-vervuild...
Lees verder
Interview

‘Ik zag de paniek in de ogen van de gynaecoloog’

Er zijn momenten waarop het leven in één klap tot stilstand komt. Dan wordt onze veerkracht tot he...
Lees verder