De vraag

Ik voel me zo afhankelijk van mijn vriendin

Beste Joris,
Ik voel mij zeer afhankelijk in mijn relatie die nu twee jaar bestaat. Ik ben in de zestig, mijn vriendin is tien jaar jonger. Zij is zeer onafhankelijk, woont al meer dan dertig jaar op zich zelf. Zij heeft een keer een jaar samengewoond; ik heb twee huwelijken van resp. 14 en 20 jaar achter de rug. Zij leeft op basis van haar behoeften, die ze direct volgt. Daarnaast verandert haar stemming vrijwel dagelijks.

Ik wil graag vaker bij haar zijn, dan dat zij de behoefte heeft aan mijn gezelschap. Op een gemaakte afspraak kan ik niet vertrouwen: haar stemming of behoefte kan immers veranderen. De invulling van mijn leven is totaal veranderd. Veelal houd ik ruimte vrij voor haar en hoop op een positieve respons. Ze zegt heel veel van mij te houden. Ik voel een diep hartscontact met haar, maar word af en toe gek van haar gedrag. In andere bezigheden beleef ik hierdoor ook minder plezier.

Ik besef mijn grote afhankelijkheid. Mij meer richten op mijn eigen sociale contacten leidt bij haar tot meer terugtrekken. Bovendien 'kent' ze mij daarna niet meer en moet ze weer wennen aan mij. Zij heeft geen vrienden, minder dan een handvol vriendinnen, die zij spaarzaam spreekt of mailt. Ik voel mij beklemd in de afhankelijkheid van haar stemmingen.

De gedachte aan beëindigen bedroeft me echter enorm. Op mijn voorstel een langere serie therapiesessies aan te gaan reageert ze ambivalent. In mijn eerdere relaties was ik eerder dominant dan afhankelijk. Heb je tips over de te bewandelen weg?
hartelijke groet,
Giovanni





Het advies

Expert

Joris Lammers

Beste Giovanni,
Je schrijft dat jouw vriendin een zeer individualistische persoon is. Tegelijkertijd schrijf je dat jij veel hartstocht voor haar voelt en haar graag en veel zou willen zien. Dat maakt het begrijpelijk dat zij meer afstand wil houden. Zij heeft wellicht het idee dat jij te dichtbij komt en haar wellicht benauwt. Maar zij moet ook kunnen begrijpen hoe jij je voelt.

Ik zou je aanraden om te proberen in een gesprek te proberen haar te vragen de zaken van jouw perspectief te zien. Het klinkt namelijk alsof zij dat onvoldoende doet. Als zij werkelijk om jou geeft moet ze daar ook toe in staat zijn. Het is wellicht daarnaast ook een goed idee om te proberen iets meer afstand te nemen, hoe moeilijk dat ook mag zijn. Zo kun je namelijk wel het ongewenste patroon doorbreken dat jouw toenaderingen bij haar tot meer afstand nemen leiden.

Met vriendelijke groet,
Joris Lammers


Dit vind je misschien ook interessant

Artikel

Is de baas een bullebak?

Lees verder
Artikel

Eerste hulp op de achterbank

Voor kleine kinderen is vakantie niet altijd een feest, zegt ontwikkelingspsycholoog Steven Pont. Op...

Lees verder
Artikel

Kinderen van middenstanders

Lees verder
Advies

We zijn allebei koppig

Lees verder
Artikel

Wilma en Leo Hoegen (40)

Lees verder
Artikel

Wat je kunt doen voor een goed seksleven – Sue Johnson

Lees verder
Interview

Fantasie-vriendjes

Lees verder
Advies

Mijn vrouw wil dat we conflicten op haar manier oplossen

Lees verder