‘Ik hoorde nergens bij’

  • 1883 woorden
  • leestijd is
  • 10 minuten
Journalist Natalie Hanssen werd verliefd op een Deen en verhuisde vijf jaar geleden met hem van Rotterdam naar Denemarken. Het was nog geen duizend kilometer verderop, zijn familie woonde er, ze kon haar werk ook daar doen, en ze waren samen. Wat kon er misgaan?

Het leek allemaal zo makkelijk. We verhuisden naar Denemarken, het land van meneer Sørensen, de man met wie ik trouwde. Het zou minimaal voor een halfjaar zijn, daarna zouden we verder kijken. In een mum van tijd had ik een Deense kopie van mijn Nederlandse leven in elkaar gedraaid. Mijn werk kon ik gewoon blijven doen, vrienden zag ik op Skype, en ik vond een dansklas met precies de goeie spirit. Zijn huis – nu ons huis – was vertrouwd omdat ik daar al jaren kwam; en met bos en zee op driehonderd meter afstand, het centrum van de tweede stad van Denemarken op vijf minuten fietsen en Nederland op acht uur rijden, woonde ik op de perfecte plek. Niks meer aan veranderen.

Wapperende wortels

Goed – het vakantiegevoel ebde weg, net als het eerste verdriet om mijn vertrek uit Rotterdam, van vrienden en familie. De boswandelingen maakten veel goed, net als het lidmaatschap van de Vikingclub, waar je ’s winters in zee zwemt voor je de sauna in mag. Vanuit de sauna over het water uit kijkend vond ik mezelf al met al een enorme bofkont.
En toch klopte er iets niet. Na maanden realiseerde ik me met een schok dat ik elke avond, voor ik ging slapen, overvallen werd door een raar, leeg gevoel.

auteur

Natalie Hanssen

» profiel van Natalie Hanssen

Dit vind je misschien ook interessant

Advies

Ik mag mijn tijd niet invullen met eigen bezigheden

Lees verder
Kort

Homoman geeft vrouw beste datingadvies

Carrie, Samantha, Charlotte en Miranda hadden het door: als vrouw op de datingmarkt kun je geen bete...

Lees verder
Advies

Vrij als hij weg is

Lees verder
Advies

Zonder mijn man voel ik me beter

Lees verder
Advies

Ik wil vaker alleen zijn

Lees verder