Als abonnee ontvang je als één van de eersten de nieuwste Psychologie Magazine gratis thuisbezorgd.

De vraag

Ik erger me zelfs aan vrolijk fluitende mensen

Elke dag als ik naar buiten ga erger ik mij gelijk aan andere mensen. Het asociale gedrag van andere mensen frustreert mij enorm. Mensen die midden op de weg lopen, mensen naast je die mobiel zitten te bellen, mensen die vrolijk zitten te fluiten, fietsers die op de verkeerde weghelft fietsen, schreeuwende kinderen in de supermarkt, mensen die je niet de ruimte gunnen, de opgefoktheid van mensen en ga zo maar door.

Het lijkt wel alsof je lucht bent voor andere mensen. Hoe kan ik die frustratie en ergernis voortaan voorkomen?

Het advies

Je vraagt hoe je je ergernis en frustratie over het ‘asociale’ gedrag van je medemens kunt voorkomen. Ik moet eerlijk zeggen als fervent fietser in Amsterdam (een beter vervoersmiddel dan de tram en de auto) en als regelmatig treinpassagier, herken ik veel van je ergernissen.

Maar je maakt het jezelf wel erg moeilijk. Door het gedrag waaraan je je ergert meteen als ‘asociaal’ te bestempelen, maak je het gedrag, maar vooral de mensen zelf veel te belangrijk. Op deze manier doe je het voorkomen of ze het op jou gemunt hebben en plaats je jezelf in een slachtofferrol, terwijl op dat moment de wereld van genoemde mensen niet verder reikt dan tien centimeter vanaf hun iPhone, bij wijze van spreken.

Ik raad je dan ook twee dingen aan:
1) In de therapiepraktijk van het dagelijks leven kennen wij therapeuten een gulden regel: De enige die je in je omgeving kunt veranderen ben je zelf. Die ander pas als hij/zij daar de
noodzaak van inziet of door de omstandigheden daartoe gedwongen wordt.

2) Probeer te blijven hangen in je ‘verbazing’ over het vaak bizarre gedrag van die ander. Maak daar grapjes/sketches over. Je kunt die voor jezelf houden; je kunt het ook zeggen tegen de ander, maar dat word je niet altijd in dank afgenomen. Bijvoorbeeld door tegen een jong persoon die slingerend over het fietspad fietst al bellend te roepen:
‘Jongeman, u leidt al op zeer jonge leeftijd een zwalkend bestaan.’ Of tegen een luidruchtige beller:
‘Toch wel jammer dat je tegenwoordig zo hard moet praten met die nieuwe modellen, of is het misschien een collectors item?’

Relativeren dus Hoedie, want anders heb je geen leven meer.

Meer weten over dit thema? Bekijk Emoties
Deel dit artikel:
16 april 2015 | Laatst gewijzigd op 3 april 2020

Dit vind je misschien ook interessant

Advies

Ik wil minder commentaar leveren op mijn man

Beste Jeannette, Hoe zorg ik ervoor dat ik minder commentaar lever? Ik focus op alles wat mijn man n...
Lees verder
Branded content

Creatiever en relaxter: dit doen bomen voor je brein

Wandelen in de natuur werkt niet alleen stressverlagend, bomen zouden ook nog eens ontstekingsremmen...
Lees verder
Artikel

Samen verder na ontrouw

Is er na overspel nog hoop voor een relatie? Ja, zegt relatietherapeut Esther Perel volmondig. Ze be...
Lees verder
Artikel

Samen verder na ontrouw

Is er na overspel nog hoop voor een relatie? Ja, zegt relatietherapeut Esther Perel volmondig. Ze be...
Lees verder
Artikel

Snel boos? Ontdek welke emotie er echt onder zit

Even flink ontploffen is zo makkelijk, maar je schiet er niets mee op. Peggy van der Lee probeert ha...
Lees verder
Advies

Ik erger me aan mijn collega

Beste Marleen en Fokke, Mijn collega is heel knap in het zichzelf beschermen. Zij plant haar werk go...
Lees verder
Advies

Mijn zus doet onaardig tegen haar man

Beste Irene, Mijn zus doet vaak onaardig tegen haar man. Ze wil dat de dingen precies zo gaan als zi...
Lees verder
Artikel

Verkeersagressie: waarom je lontje korter wordt achter het s...

Zelfs zachtaardige mensen worden in de auto om het minste of geringste nijdig. Waarom kunnen we ons ...
Lees verder
Kort

Roekelozen zijn niet dommer

Lees verder
Artikel

Zo zeg je wat je dwarszit

Die gillende buurkinderen zijn om gek van te worden. Zit hij weer op zijn telefoon. Een compliment v...
Lees verder
674