Ik (81) ben bang voor mijn zus

Ik heb een zus van 84 jaar, met wie ik goed kon omgaan hoewel ze borderliner is. Als ze een zelfmoordpoging deed, belde ik naar 112. Ze was gewelddadig tegen een andere zus, maar tegen mij poeslief. Dat is niet meer zo. Ze is onvoorspelbaar en ik durf niet meer met haar alleen te zijn.Ze belt vaak op maar meestal legt ze de telefoon weer neer.

Toen ze in een psychiatrische kliniek lag durfde ik wel op bezoek, samen met mijn dochter, die bekend is met de psychiatrie. Soms voel ik me heel schuldig, maar ik ben 81 jaar en durf geen risico te nemen. Mijn zus heeft drie dochters, die ondanks alles contact houden. Wat raadt u mij aan?

Ons advies

Houd wel contact. Ze is nu eenmaal uw zus en u deelt een verleden waarin u het goed met elkaar kon vinden, ondanks alle problemen. Maar wees ook verstandig en pas op uzelf. Telefoneren kan een goede vervanging zijn van een bezoek. Of neem uw dochter mee. Misschien kunt u ook samen met een van uw nichten gaan? Denk ook aan het sturen van mails, brieven, kaarten of bloemen.

Het is zeer te prijzen dat u graag iets wilt doen voor het welzijn van uw zus, zoals u dat vroeger ook deed. Misschien kunt u, met uw jarenlange ervaring, een goede steun en vraagbaak zijn voor haar -dochters? Daar helpt u, indirect, ook uw zus mee.

Jolet Plomp

Psychologie

Dit vind je misschien ook interessant

Artikel

De plaats in de kinderrij

De oudste van het gezin is dominant, conservatief en ambitieus. De jongste daarentegen is avontuurli...

Lees verder
Artikel

Zeg eens ‘nee’

Diep vanbinnen wil je niet, maar toch ga je te vaak in op de verzoeken van je baas, familie en vrien...

Lees verder
Advies

Ik erger me enorm aan mijn dochter

Lees verder
Advies

Ik heb bijna geen familie meer, is dat erg?

Lees verder
Artikel

Bert Hellinger: ‘Zonder moeder geen man’

Lees verder
Interview

Luizenvaders: deze vaders kiezen ervoor om huisman te zijn

Lees verder
Advies

Ben ik een slechte dochter?

Lees verder
Recensie

Vaders moeten vaderen

Lees verder