Ik (81) ben bang voor mijn zus

Ik heb een zus van 84 jaar, met wie ik goed kon omgaan hoewel ze borderliner is. Als ze een zelfmoordpoging deed, belde ik naar 112. Ze was gewelddadig tegen een andere zus, maar tegen mij poeslief. Dat is niet meer zo. Ze is onvoorspelbaar en ik durf niet meer met haar alleen te zijn.Ze belt vaak op maar meestal legt ze de telefoon weer neer.

Toen ze in een psychiatrische kliniek lag durfde ik wel op bezoek, samen met mijn dochter, die bekend is met de psychiatrie. Soms voel ik me heel schuldig, maar ik ben 81 jaar en durf geen risico te nemen. Mijn zus heeft drie dochters, die ondanks alles contact houden. Wat raadt u mij aan?

Ons advies

Houd wel contact. Ze is nu eenmaal uw zus en u deelt een verleden waarin u het goed met elkaar kon vinden, ondanks alle problemen. Maar wees ook verstandig en pas op uzelf. Telefoneren kan een goede vervanging zijn van een bezoek. Of neem uw dochter mee. Misschien kunt u ook samen met een van uw nichten gaan? Denk ook aan het sturen van mails, brieven, kaarten of bloemen.

Het is zeer te prijzen dat u graag iets wilt doen voor het welzijn van uw zus, zoals u dat vroeger ook deed. Misschien kunt u, met uw jarenlange ervaring, een goede steun en vraagbaak zijn voor haar -dochters? Daar helpt u, indirect, ook uw zus mee.

Jolet Plomp

Psychologie

Dit vind je misschien ook interessant

Artikel

Betrokken vader, lief kind

Vaders zeggen soms dat ze minder op hebben met baby's. Maar een betrokken vader is op jonge leeftijd...

Lees verder
Artikel

11 wijze lessen waar je kind een leven lang iets aan heeft

Helaas bestaat er geen handboek waarmee je je kinderen feilloos door het leven gidst. Maar met deze ...

Lees verder
Advies

Ik heb zo’n oppervlakkige band met mijn vader

Lees verder
Artikel

Familiefeiten

Lees verder
Advies

Mijn ouders behandelen me als een 10-jarige

Lees verder
Artikel

Liefdevol, maar gefrustreerd

Lees verder
Artikel

Zorgen voor je ouders

Lees verder
Artikel

Foute ouders

Lees verder