De vraag

Help! Mijn zoon heeft een hennepkwekerij

Dag Ursela,
Ik weet sinds een week dat onze zoon (23 en uit huis wonend) ruim twee jaar een hennepkwekerij had. Hij heeft dit aan mij vertelt, nadat een slaapkamer door de politie was ontruimt. Ik vind dit heel erg en ik word regelmatig emotioneel. Ik vind hem grenzeloos, zonder normbesef en vraag me af waar het met hem eindigt!

Hij zegt van te voren de consequenties te hebben doordacht, maar ondanks dat de risico’s nam. Hij wilde geld!

Nu moet hij zijn huurwoning verlaten. Hij wordt door zijn werkgever overgeplaatst en er komen boetes en straffen. Wij zullen hem financieel niet tegemoet komen. Ik heb hem wel aangeboden zijn financiën te beheren en aflossingsregelingen te treffen etc.

Hij heeft toegegeven dat een twintig jaar oudere vriend hem beïnvloed heeft. Deze vriend had een hennepkwekerij en hij gaf tips hoe het in zijn werk gaat. Hij zegt zelf verantwoordelijk te zijn voor alles en dat hij zichzelf gaat redden. En ik moet hem als een volwassen persoon zien. Hij zegt dat ik hem psychisch niet in orde vind. En dat is ook zo; ik vermoed adhd met verslavingsproblematiek. Maar hij ontkent dit stellig en staat er beslist niet voor open.

Hij begon op zijn zeventiende met bier te drinken. Hij zat graag bij gokautomaten en is al geruime tijd aan het pokeren. Hij is een gevoelige jongen, en ik merk aan hem dat hij geschrokken is van de gevolgen. Ik zou hem dan het liefst in bescherming nemen en alles voor hem doen. Maar ik vind ook dat hij de gevolgen zelf moet dragen en ik zet mijn hulpideeën uit mijn hoofd. Ik relativeer ook en zeg dat het geen moord betreft! Maar deze actie vind ik ook beslist niet kunnen en ik kan er niet bij dat hij dat heeft gedaan.

Mijn vraag is: hoe kan ik daar het beste mee omgaan? En hoe zou ik hem het beste kunnen helpen?

alvast bedankt,
gr. lisa

Het advies

Beste Lisa,
Ik kan mij jouw gevoelens helemaal indenken. Als moeder wil je natuurlijk het allerbeste voor je kind.

Echter, de situatie waarin je zoon is beland, heeft ondanks alles ook nog een positieve kant. Hij wil zelf de verantwoording op zich nemen voor wat er is gebeurd. Dat hij daarbij zelf ook is geschrokken van de gevolgen, geeft goede hoop voor de toekomst. Misschien heeft deze actie hem wel voor ergere dingen behoed en trekt hij lering uit deze hele geschiedenis.

Punt is nu hoe je daar zelf het beste mee om kunt gaan. En, hoe je hem zou kunnen helpen. Belangrijk is dat je zoon weet dat hij op jullie terug kan vallen, dat jullie er voor hem zijn als dat nodig mocht zijn. En, dat je je zo min mogelijk ‘moraliserend’ opstelt/zijn handelwijze blijft afkeuren. Hetgeen niet wil zeggen dat je niet duidelijk je gevoelens/je mening in deze mag vertellen. Maar waarschijnlijk beseft je zoon allang wat jullie kijk op deze zaak is.

Verder is je voorstel om zijn financiën te beheren en aflossingsregelingen te treffen een stap in de goede richting. Of hij daarop ingaat, dat is aan hem. Mogelijk zijn er nog een aantal andere vertrouwelingen in zijn omgeving die een goede invloed op je zoon kunnen uitoefenen, die hem met raad en daad terzijde willen staan. En die ook nog eens het thema ‘adhd met verslavingsproblematiek’ bij hem bespreekbaar willen en kunnen maken. Daarnaast blijft het van belang dat hij graag thuiskomt, dat hij de sfeer thuis als gezellig blijft ervaren. Misschien kunnen jullie één specifieke avond in de week een etentje, binnenshuis/buitenshuis, ‘organiseren’.

Lisa, houd het ook voor jezelf prettig, doe die dingen die goed voor jou zijn, waar jezelf ook energie van krijgt, die jou afleiding van deze situatie bezorgen. Want als jezelf goed in balans blijft, kun je je zoon nog beter steunen!

Hartelijke groet,
Ursela van Stekelenburg

 

Meer weten over dit thema? Bekijk Opvoeden
Deel dit artikel:
30 april 2008 | Laatst gewijzigd op 18 mei 2020

Lees ook deze artikelen

Cursus weerbaarheid: het mag best wat minder aardig
Artikel

Cursus weerbaarheid: het mag best wat minder aardig

Redacteur Marloes Zevenhuizen doet een cursus weerbaarheid.
‘We bieden een luisterend oor, dat is vaak al genoeg’
Branded content

‘We bieden een luisterend oor, dat is vaak al genoeg’

Gaat het even niet zo lekker? Dan kun je als jongvolwassene bellen of chatten met de Alles Oké? Supportlijn. Geen onderwerp is te...
Hou je nog van me? Interview met Sue Johnson
Interview

Hou je nog van me? Interview met Sue Johnson

De meeste ruzies in je relatie zijn terug te voeren op die ene vraag: ben je er nog wel voor me? Door op die vraag te focussen kom...
Hou je nog van me? Interview met Sue Johnson
Interview

Hou je nog van me? Interview met Sue Johnson

De meeste ruzies in je relatie zijn terug te voeren op die ene vraag: ben je er nog wel voor me? Door op die vraag te focussen kom...
Mijn partner houdt geen rekening met mij
Advies

Mijn partner houdt geen rekening met mij

Beste Bart, Als ik in mijn relatie aangeef dat ik iets niet prettig vind, dan houdt mijn partner daar geen rekening mee. Ik heb he...
Mijn man is een sloddervos
Advies

Mijn man is een sloddervos

Hallo Jeannette, Mijn man is heel erg lief, attent en zorgzaam. Daarnaast is hij een ongelooflijke sloddervos. Niets mag weg, niet...
Hoe help je een bewoner met kanker als begeleider?
Advies

Hoe help je een bewoner met kanker als begeleider?

Beste Anette, Sinds een aantal dagen heeft een bewoonster die binnen het beschermd wonen woont te horen gekregen dat zij kanker he...
‘Je hoeft oma geen kus te geven, hoor’
Artikel

‘Je hoeft oma geen kus te geven, hoor’

Als kinderen een gezonde relatie met hun lichaam hebben, en zelf mogen bepalen wie hen mag aanraken, helpt dat ze later bij het vo...
Mijn demente schoonmoeder claimt ons enorm
Advies

Mijn demente schoonmoeder claimt ons enorm

Beste Saskia, Mijn schoonmoeder dementeert, woont dichtbij en zelfstandig. Ze claimt mijn vrouw heel fors, d.w.z. elke avond in be...
‘Patiënten hebben behoefte aan regie’
Interview

‘Patiënten hebben behoefte aan regie’

Vermoeidheid, verdriet, angst, boosheid: de psychische klap van kanker trilt vaak nog lang na. Wat vooral helpt, is de regie over ...
7626