Laat mensen die ‘truly, madly, deeply’ verliefd zijn naar een foto van hun ­geliefde kijken, registreer hun hersenactiviteit en je ziet dezelfde hersengebieden ­oplichten als bij mensen die een lijntje coke gesnoven hebben. Dit concludeerden onderzoekers in Londen eind jaren negentig.

Een Italiaanse onderzoeker onderzocht het bloed van verliefde studenten en kwam tot een andere conclusie: de hersenen van verliefden hebben een serotonineniveau dat even drastisch verlaagd is als dat in de hersenen van dwangneuroten. Lage serotoninespiegels gaan vrijwel altijd gepaard met nervositeit en somber­heid. Daarmee lijkt het Italiaanse onderzoek haaks te staan op het Londense onderzoek.

‘Maar misschien’, schrijft de Duitse wetenschapsjournalist Bas Kast, ‘spiegelt deze tegenspraak alleen de tegenspraak van de liefde zelf?’ Puur biologisch gezien, schrijft Kast, ‘heeft de liefde de functie om twee mensen voor het nageslacht samen te brengen. Ze dient als relatiekit. Alleen, hoe kan de natuur dat voor elkaar krijgen? Een mogelijke oplossing is, ons voor het samenzijn met goede gevoelens te belonen, scheidingen daarentegen met een kleine depressie te bestraffen.’

In zijn vlot geschreven boek laat Kast zien wat de wetenschap tot nu toe aan wetenswaardigheden over liefde, hartstocht en echtelijke trouw heeft opgeleverd. Waarom vallen mannen op supervrouwelijke vrouwen en

Log in om verder te lezen.