relaties

Het ene moment denken ze: ‘Het gaat fantastisch tussen ons,’ het andere: ‘Waarom zijn wij in vredesnaam bij elkaar?’ Sommige mensen beoordelen hun liefdesleven altijd in extremen. Wat zit daarachter?

Mensen met extreme oordelen over hun geliefde hebben vaak weinig eigenwaarde, blijkt uit Amerikaans onderzoek. Proefpersonen moesten van tien woorden – zoals ‘eerlijk’, ‘zorgzaam’ en ‘gierig’ – zo snel mogelijk zeggen of deze op hun partner sloegen. Soms werden de positieve en de negatieve woorden om en om gepresenteerd, soms werden ze in blokken aangeboden.

Mensen met weinig eigenwaarde bleken meer tijd nodig te hebben voor het categoriseren wanneer de woorden om en om werden gepresenteerd. Kennelijk hebben zij de goede en slechte eigenschappen van hun geliefde gescheiden opgeslagen in hun geheugen. Deelnemers met veel eigenwaarde vertoonden geen verschil: zij kunnen hun partner zien als iemand met tegelijkertijd negatieve en positieve karaktertrekken.

De gescheiden manier van opslaan is een vorm van zelfbescherming, veronderstellen de onderzoekers. Mensen met weinig eigenwaarde zijn banger om afgewezen te worden. Als het goed gaat, hemelen ze hun geliefde op: dan krijgen ze vast iets positiefs terug. Maar als het even niet perfect gaat, verguizen ze hun partner. Daardoor kunnen ze afstand nemen en voorkomen gekwetst te

worden.

‘Those were the best days of my life,’ zo bezingt Bryan Adams zijn jonge jaren. Een hardnekkig misverstand, vinden onderzoekers van de Universiteit van Michigan, die het geluks­gevoel vergeleken van een groep dertigers en een groep zestigers. Terwijl beide groepen ervan overtuigd waren dat onze gelukkigste jaren in de eerste helft van ons leven liggen, bleek juist de oudere groep zich het gelukkigst te voelen.

Volgens de onderzoekers zijn mensen geneigd om de invloed van omstandigheden, zoals leeftijd, te overschatten. Terwijl geluk meer te maken heeft met onderliggende levensvaardig­heden, zoals omgaan met tegenslagen – en die groeien met de leeftijd.

Journal of Personality and Social Psychology, vol. 90, 2006