Het begon met een brief van een mij onbekende, hoogbejaarde vrouw: of ik eens met haar wilde komen praten. Ik had het druk, stelde het uit, maar uiteindelijk ging ik toch naar haar toe. Hanneke zag er goed uit voor haar hoge leeftijd. Ze onthaalde me vriendelijk en begon aarzelend aan een lang verhaal, waarvan de strekking aanvankelijk onduidelijk was. Dat ze mijn vader had gekend en vlak na de oorlog bij hem had gewerkt. Dat ze mij nog als peuter had gekend, en zelfs mijn schommel had geduwd.

Gaandeweg vond haar woordenwaterval een bedding. Ze had een verhouding met mijn vader gekregen en was zwanger geraakt. Zowel anticonceptie als abortus waren ondenkbaar, maar een openlijke relatie en een buitenechtelijk kind al evenzeer. Mijn vader werkte bij een verzuilde organisatie, waar men hem dit niet zou vergeven. Hij stapte dan ook kort daarop voor de zekerheid over naar het bedrijfsleven, waar men minder moralistisch was.

Hanneke was ondertussen met haar dikker wordende buik naar het buitenland verbannen. Ze leefde er op een zolderkamertje, maar keerde op de valreep terug om te bevallen. Het werd een zoon. Ze ging met hem op kamers wonen, op wisselende adressen in onze omgeving. Mijn

Log in om verder te lezen.