De vraag

Mijn ouders staan niet achter mijn scheiding

Beste Z.
Wat verlang jij ernaar dat je ouders zien hoe hard jij je best doet om het goed te doen in het leven. Vooral voor je kinderen. Je bent zelfs moe van het verlangen en hebt alle hoop verloren dat er een oplossing voor je is. Wat ik lees is dat de wens naar emotionele steun van je ouders nog steeds heel sterk is en dat je wil dat zij je zien in de dingen die zoveel van jezelf kosten.

Ouders willen meestal het beste voor hun kind en wat dat is bepalen ze vaak naar eigen goeddunken (of dat hebben ze zelf weer van hun ouders afgekeken). Helaas houden ze zich hierbij soms niet bezig met de vraag of wat zij goed vinden ook echt bij hun kind past. Het kind gaat dan zijn best doen te voldoen aan de verlangens van de ouders. Met als gevolg dat dit kind zijn echte zelf – verlangens en mogelijkheden – niet of slechts ten dele kan leven.

Dat is zeer pijnlijk voor alle betrokken partijen, inclusief de kinderen van het kind. Heb je enig idee wat het voor jouw kinderen betekent dat je nog steeds niet krijgt van je ouders wat je nodig hebt? Hoe raakt dat hen en hoe proberen zij dat wel aan jou te geven? Wat kost dat hen?

Z., heb je de moed om tegen je ouders te zeggen dat je wilt dat ze achter je staan, welke keuze je ook maakt? Ik kan je niet garanderen dat ze je kunnen geven wat je nodig hebt, zij hebben immers ook hun geschiedenis waardoor ze zijn wie ze zijn – en hebben dat mogelijk weer aangepast aan de wensen van hun ouders. Misschien hebben ze zelf hun verlangens verstopt?

Waarschijnlijk willen ze enkel het beste voor jou, en in hun ogen is dat misschien wel materie en vasthouden aan een relatie. Ondanks het feit dat die relatie voor jou eigenlijk geen toekomst meer heeft. Of misschien gunnen ze je juist een makkelijker leven en kunnen ze niet omgaan met de pijn die jij ervaart?

Het zal jou en je kinderen goed doen om niet in te gaan op reacties van je ouders die eigenlijk de kern omzeilen – het huis, spullen en zelfs de echtscheiding – maar om het juist te hebben over datgene wat je echt raakt. De stap om een andere toon te zetten in de relatie met je ouders ligt bij jou. Zij kunnen dat niet.

Z., zijn er mensen in jouw omgeving die je belangrijk vindt en die wel zien hoe hard je werkt en je best doet om de juiste beslissingen te nemen? Kun je daar wel blij mee zijn en kun je dat ontvangen? Probeer jezelf te accepteren als de persoon die je NU bent en bevestig dat je trots bent op dat wat je hebt bereikt. Het zal je helpen om het kind te zijn dat je wilt zijn voor jouw ouders. Bovendien kun je dan stoppen met proberen het kind te zijn dat jouw ouders zich wensen.

Heel misschien ga je dan zelfs de dingen zien die je wel van hen krijgt of hebt gekregen. Dat is mijn wens voor jou.

Met vriendelijke groet,
Gerrie Reijersen van Buuren

Het advies

Expert

Gerrie Reijersen van Buuren

Familie en relaties

Gerrie Reijersen van Buuren is contextueel therapeut en heeft een praktijk voor contextuele therapie.

Publicaties
Verlangen naar erkenning – ontdek wie je bent/therapie in beeld, 2011

Meer weten?

Meer weten over dit thema? Bekijk Familie
Deel dit artikel:
28 november 2011 | Laatst gewijzigd op 4 juni 2020

Dit vind je misschien ook interessant

Interview

Dennis verloor zijn vrouw en hun eerste kind, op de dag van ...

Er zijn momenten waarop het leven in één klap tot stilstand komt. Dan wordt onze veerkracht tot he...
Lees verder
Branded content

Waarom wandelen je dichter bij elkaar brengt

Wandelen helpt tegen depressieve gevoelens. En samen wandelen is als ‘sociale lijm’: je voelt me...
Lees verder
Artikel

Slimmer omgaan met je geld

Geen geld voor vakantie, maar wél elke dag een coffee-to-go? Als het om onze portemonnee gaat, zijn...
Lees verder
Artikel

Slimmer omgaan met je geld

Geen geld voor vakantie, maar wél elke dag een coffee-to-go? Als het om onze portemonnee gaat, zijn...
Lees verder
Kort

De kunst afkijken van je broer

Worden kinderen socialer van een oudere broer of zus? Volgens Canadese psychologen wel, zeker in gez...
Lees verder
Artikel

De kunst van het loslaten: eerst goed hechten, dan laten gaa...

Vroeg of laat moeten we allemaal leren loslaten, of het nu gaat om afscheid nemen van je baan, de do...
Lees verder
Advies

Na 28 jaar alleen verder

Na een lange relatie woon ik sinds drie maanden op mezelf. Ik voel me alleen en gekwetst en weet nie...
Lees verder
Advies

De zorg voor onze ouders leidt tot ruzie

Bij de verhuizing van mijn hulpbehoevende ouders naar een zorgwoning hebben mijn broer en zijn vrouw...
Lees verder
Artikel

‘Ik was doodsbenauwd voor de badmeester’

Lees verder
Artikel

Zo vader, zo dochter

Een dochter in de voetsporen van haar vader. Is dat toeval of keuze? Marcel van den Hout, hoogleraar...
Lees verder
4191