De vraag

Ik wil vaker alleen zijn

Beste Liselotte,
Ik ben 20 jaar en volop aan het genieten van het leven en alles dat daarbij komt kijken. Daar komt bij kijken dat ik geen ster ben in ‘nee’ zeggen, vooral als het gaat om een uitnodiging of afspraak om iets leuks te gaan doen met iemand anders of meerdere anderen.

Nu is het zo dat ik niet altijd even gelukkig ben. Zo’n drie jaar geleden is bij mijn vader terminale keelkanker geconstateerd en hij is tegen verwachting in nog steeds bij ons. Het is iets dat ik elke dag bij me draag, waar ik altijd wel even aan denk en alleen maar verdrietig van kan worden. Nu hebben er daarnaast nog een aantal persoonlijke, vervelende familieomstandigheden plaatsgevonden waar ik liever niet al te veel over uit wil wijden op dit moment.

Een manier van mij om met dingen om te gaan is deze te relativeren en objectiveren. Niet om ze uit de weg te gaan of voor weg te lopen, mijn rug naar te keren of te ontkennen, maar om het een plaats te geven en wel door te kunnen gaan met al het andere. Hierdoor ben ik vaak weg en onderweg, bij of met mensen, in ieder geval regelmatig de deur uit.

Verder zit ik elke dag op de universiteit. Ik zit op een sport, waar ik twee keer per week voor train en ik heb in het weekend een wedstrijd. Ik heb al meer dan een jaar een relatie, wat natuurlijk ook zo z’n tijd kost. Al met al, ben ik eigenlijk vrijwel nooit alleen. Als ik al ‘alleen’ (thuis) ben, is er altijd nog wel een van mijn drie broertjes of zusjes in de buurt.

De laatste tijd merk ik dat het te veel is zo, dat het niet altijd gaat. Ik ben vaak moe en heb minder zin in al die drukte, naast mijn verplichtingen. Toch lukt het me vaak niet ‘nee’ te zeggen en ga ik soms tóch weer de deur uit, waardoor mijn agenda soms overvol is.

Soms vraag ik me alleen af waarom het zo gaat. Doe ik dit, om zo weinig mogelijk met andere vervelende dingen (van mezelf) bezig te zijn? Of kan ik niet alleen zijn, moet ik iets om handen hebben en zoek dan maar weer vrienden en andere vormen van afleiding op om de tijd te vullen? Al voel ik me soms wel alleen, met allemaal mensen om me heen..

Ik hoop iets van je te horen,
Roos

Het advies

Beste Roos,
Wat fijn dat je niet in je verdriet blijft hangen, maar zelf de verantwoordelijkheid neemt voor je eigen geluk. Prima. Maar… misschien dat je de balans een beetje te ver die kant op laat slaan?

Een herkenbaar probleem en heel begrijpelijk dat je probeert wat van je leven te maken. Maar je hebt ook rust en ruimte nodig voor verdieping, zeker gezien hetgeen je meegemaakt hebt en waar je nu nog steeds doorheen gaat. Dat je vaak aan je verdriet denkt is eerder gezond te noemen dan een probleem. Het zou eerder alarmerend zijn als je er zonder nadenken over heen zou stappen…

Het is belangrijk om keuzes te maken en bewust tijd in te ruimen voor de zaken waarvan je eigenlijk wel weet dat ze belangrijk zijn, zoals het contact met je zieke vader. Mijn advies: plan tijd in en maak een afspraak. Zie het niet als je sluitstuk (zo van: als zich niets anders voordoet), maar echt een afspraak waarbij je ook durft te vragen aan anderen of je alleen met hem kan zijn. Als dan een vriendin je belt, wordt het denk ik makkelijker om nee te zeggen, omdat je echt een afspraak hebt gemaakt.

Op vergelijkbare manier kun je met jezelf een afspraak maken. Bijvoorbeeld een vaste avond in de week die je alleen thuis bent, waarbij je een beetje muziek luistert, wat tijdschriften doorbladert, maar vooral ook de tijd neemt om je verdriet te voelen. Zo dat het verdriet, het oprechte gevoel, er mag zijn. De rest van de week heb je nog genoeg andere leuke dingen om te doen!

Ik wens je veel succes met het vinden van de juiste balans in je leven: als verdriet en vreugde er beiden mogen zijn geeft dat je weer de energie die je nu mist. Succes!

Liselotte Visser

‘Ik moet alleen kunnen zijn’, denken veel mensen. Maar niemand wil elke avond in zijn eentje op de bank zitten. Vindt u het moeilijk om te zeggen: ‘Ik heb je nodig’? Lees de vragen aan en antwoorden van expert Liselotte Visser.

Neem ook eens een kijkje op de volgende site: www.single-actief.nl

Meer weten over dit thema? Bekijk Levensvragen
Deel dit artikel:
30 mei 2008 | Laatst gewijzigd op 18 februari 2020

Dit vind je misschien ook interessant

Artikel

Op zoek naar een goed gevoel

Niks fijner dan je prettig en ontspannen voelen. Dus streven we daar voortdurend naar, al is het onb...
Lees verder
Branded content

Creatiever en relaxter: dit doen bomen voor je brein

Wandelen in de natuur werkt niet alleen stressverlagend, bomen zouden ook nog eens ontstekingsremmen...
Lees verder
Artikel

Zo herken je een sportverslaving

Sporten is gezond. Voor ons gevoel zó gezond dat we het vaak niet zien als iemand erin doorslaat en...
Lees verder
Artikel

Zo herken je een sportverslaving

Sporten is gezond. Voor ons gevoel zó gezond dat we het vaak niet zien als iemand erin doorslaat en...
Lees verder
Kort

Emotie-eten begint al jong

Mensen verschillen sterk in de moeite die ze willen doen voor eten. Dat verschil uit zich al bij kin...
Lees verder
Artikel

Gevoelloze machines

Mensen met alexithymie kennen geen verdriet en geen genot. Hun gevoel is dood – vanwege een breind...
Lees verder
Verhaal

‘Eén biertje graag’: In je eentje stappen, zo doe je da...

Dingen doen in je uppie is een onderschatte bron van plezier, zeggen twee Amerikaanse psychologen. H...
Lees verder
Interview

Martine Sandifort: ‘Alleen voelt niet meer eenzaam’

Met humor probeerde cabaretier Martine Sandifort (49) moeilijkheden het hoofd te bieden. Maar de dep...
Lees verder
Verhaal

Een maatje op bestelling: uit je sociaal isolement

Zeventigduizend mensen met ernstige psychische problemen wonen tegenwoordig zelfstandig, al kunnen z...
Lees verder
Advies

Ik voel me zo alleen

Beste Jolet Na een aantal jaren therapie is mijn leven relatief stabiel. Toch is mijn stemming vaak ...
Lees verder
7400