De vraag

Alleen voor mij?

Beste Annette,

Omdat ik een duidelijke kinderwens heb, heb ik dit vanaf het begin van mijn relatie duidelijk aangegeven (onze relatie duurt nu 4 jaar). Mijn partner maakte het in het beginstadium niet uit. Later veranderde dit in absolute tegenstand, vervolgens zei hij het alleen voor mij te willen. Dit kan ik niet zondermeer accepteren, ik wil graag dat hij er zelf achter staat en het is de vraag of ik het nog wil als dat niet zo blijkt te zijn. Toch is hij gek met kinderen van familie en vrienden en zij met hem. Maar hij wil ze dus liever zelf niet. Misschien moet ik accepteren dat we geen kinderen krijgen… Ik ben al 36, bijna 37 dus het is een illusie te denken dat we het nog verder vooruit kunnen schuiven. Wie weet lukt het nu al niet meer, maar dan hebben we het wel geprobeerd en dat is toch een ander idee dan wanneer je er samen niet mee bezig geweest bent…

Begin dit jaar ben ik gestopt met de pil omdat we dit samen afgesproken hadden. Het aantal keren dat we hierna echt seks (hiermee bedoel ik geslachtsgemeenschap) hebben gehad is op een hand te tellen. Het lukt ons vaak niet eens meer om gemeenschap te hebben, de druk is hiervoor blijkbaar te groot. Naar mijn idee is bij hem sterk de angst aanwezig dat ik zwanger raak – wat de bedoeling ook is. Hij ontkent dit en zegt er wel achter te staan, maar hij geeft inmiddels wel toe dat het daarom waarschijnlijk niet meer lukt. Het seksleven is nu erg beladen en nog steeds wil het niet vlotten. Wat kunnen we doen om zonder verwijten naar elkaar dit weer op te bouwen ? Het probleem van wel/geen kinderen is naar mijn idee nog steeds/opnieuw aanwezig…

Alsnog van mijn kinderwens afstand doen is een optie, maar ik denk dat dat op termijn onze relatie niet ten goede komt. Een andere optie is toch proberen kinderen te krijgen, ook al staat hij er niet achter… dit lijkt me ook niet de oplossing. Het is een vicieuze cirkel….

We willen elkaar niet kwijt, hij wil mij de kinderwens niet ontnemen maar het lukt hem niet echt om er volledig achter te staan… En ik wil geen kinderen aan hem opdringen… Hoe kunnen we deze vicieuze cirkel doorbreken en als we uiteindelijk samen nogmaals zouden besluiten dat we wel proberen kinderen te krijgen, hoe kunnen we het seksleven dan weer ontspannen maken in plaats van zo beladen? Want als het zo blijft als nu is de kans op een zwangerschap wel heel erg klein…

Carla

Het advies

Beste Carla,

Wat me opvalt in je verhaal is een herhaling van jullie patroon.

Je schrijft dat jij in het begin van jullie relatie al ‘duidelijk’ hebt aangegeven dat je kinderen wenste en dat je partner ‘geen bezwaar’ maakte. Dit ‘geen bezwaar’ klinkt in mijn oren vaag, maar misschien heb jij vanuit je verlangen alleen maar een ‘ja’ willen begrijpen.

Je zegt nu dat je zijn ‘nee’ niet kunt accepteren. Het lijkt erop of je de strijd met je partner aangaat: het gevaar zit er dan in dat je hem ter discussie gaat stellen in plaats van dicht bij jezelf te blijven: je verlangen (naar een kind) en je verdriet (als het niet door zou kunnen gaan).

Nu zijn jullie gestopt met de pil en schrijf je dat jullie het hier SAMEN over eens waren. Toch vraag ik me af waar zijn ‘ja’ dan echt op gebaseerd is geweest of heeft hij nu ook ‘geen nee’ bedoeld. Hoe vrij voelt je partner zich om bij jou zijn twijfels/‘niet willen’ en zelfs mogelijk ‘wel willen’ te onderzoeken? Ik vermoed, maar dat is altijd moeilijk als het om iemand gaat die ik niet ken, dat hij zich niet echt vrij voelt om zijn gevoelens te onderzoeken. Advies: check eerst bij hem of dit speelt. Probeer naar elkaar te luisteren, ZONDER er gelijk conclusies aan te verbinden.

Ik kan me zo voorstellen dat hoe jullie relatie nu is, zo ook jullie seksleven is. Je komt samen op een punt van het is ‘goed’ of het is ‘niet goed’. Alsof er geen ruimte tussenin meer is. Alleen maar zwart-wit. Dit beklemt en verkrampt.

Vriendelijke groet,
Annette Man-Mul

Meer weten over dit thema? Bekijk Liefde en relaties
Training

Versterk je relatie

  • Leer kijken naar je relatiepatronen
  • Ontdek hoe je negatieve patronen kunt doorbreken
  • Inspirerende sessies met video en achtergrondartikelen
Bekijk de training
Nu maar
€ 45,-
Deel dit artikel:
18 februari 2004 | Laatst gewijzigd op 23 februari 2020

Dit vind je misschien ook interessant

Artikel

De eenzaamheidvan de mantelzorger

10 November is de dag van de Mantelzorg, bedoeld om al die anderhalf miljoen mensen in het zonnetje ...
Lees verder
Branded content

Waarom wandelen je dichter bij elkaar brengt

Wandelen helpt tegen depressieve gevoelens. En samen wandelen is als ‘sociale lijm’: je voelt me...
Lees verder
Artikel

Vijf zinnenprikkelende boeken voor de zomer van 2021

Zinnenprikkelende zomerboeken volgens Renske de Greef, Janneke Vreugdenhil, Steven Laureys, Ap Dijk...
Lees verder
Artikel

Vijf zinnenprikkelende boeken voor de zomer van 2021

Zinnenprikkelende zomerboeken volgens Renske de Greef, Janneke Vreugdenhil, Steven Laureys, Ap Dijk...
Lees verder
Kort

Knipperlichtrelatie geeft stress

Telkens de relatie verbreken en weer bij elkaar komen is niet best voor je geestelijk welzijn, concl...
Lees verder
Artikel

Op cursus: hoe beïnvloed ik lastig gedrag?

Elke maand bezoekt Psychologie Magazine een cursus op het gebied van persoonlijke ontwikkeling. De v...
Lees verder
Advies

Ik wil het anderen te veel naar de zin maken

Hallo Fred, Sinds mijn kindertijd heb ik een (te) sterke will to please. Altijd het iedereen naar de...
Lees verder
Verhaal

‘Hoe lang moet die troep hier nog liggen?’

Natuurlijk bedoelt journalist Pam van der Veen het goed, het komt soms alleen nogal bot haar mond ui...
Lees verder
Advies

Soms weet ik niet waarom ik huil

Sinds ik een serieuze relatie heb, nu zo’n anderhalf jaar, merk ik dat ik moeite heb om mijn t...
Lees verder
Advies

Al 13 jaar tevreden met mijn relatie, maar is dit alles?

Beste Irene, Ik heb al dertien jaar, op zich naar tevredenheid, een latrelatie. We kunnen echter ver...
Lees verder
10035