Verbeeldingskracht

Arwen is bang, want er zit een krokodil in onze kamer. Het dier kruipt op haar af, zwaait met zijn kop en klappert met zijn kaken. Nu kan Arwen niet van de bank af. ‘Ik ben bang,’ jammert ze dramatisch. ‘Niet mij opeten!’

Dat de krokodil eigenlijk haar grote zus is die haar armen plagerig open- en dichtklapt voor haar neus, dat doet er niet zoveel toe. Dat de bank dikke kussens heeft om achter te schuilen des te meer. Zo wordt de bank een stevig huis, een grijs fort waar trouwens helemaal geen krokodillen kúnnen komen. En als de krokodil even naar de keuken is voor een boterham met pindakaas, dan verandert het fort weer net zo makkelijk in een boot, een ziekenhuis of een paardenrug. Zo gaat dat als je tweeënhalf bent.

Alles wordt groter als je ouder wordt: je lengte, je denkkracht, je handigheid. Alleen je verbeeldingskracht neemt af met elke stap richting volwassenheid. En dat is jammer, want het vermogen om je dingen voor te stellen die er niet zijn brengt enorme voordelen met zich mee. Verbeeldingskracht maakt dat we onze doelen helder kunnen visualiseren, dat we kunnen wegdromen bij een vakantiefolder en in gedachten vast oefenen met dat lastige gesprek. Het helpt sporters beter presteren en zieken sneller revalideren. Zonde dat we er in ons volwassen leven zo weinig tijd voor vrijmaken.

Je hoort weleens zeggen dat jonge kinderen nog geen onderscheid kennen tussen fantasie en realiteit. Dat lijkt me veel te stellig. Je begrijpt misschien nog niet alles als tweejarige, maar je bent ook niet gek, natuurlijk.
Arwen weet heus wel dat er geen krokodil op het kleed ligt en dat het gewoon de rand van de bank is, waar ze schrijlings op zit. Maar ze heeft besloten die wetenschap tijdelijk aan de kant te schuiven ten gunste van de magie. Het is een prachtig voorbeeld van wat in de literaire theorie suspension of disbelief heet – de bereidheid om je scepsis opzij te zetten en je ten volle over te geven aan het verhaal.
Omdat zij het wil, verandert de bank in een fort of de rug van een galopperend paard. Haar verbeeldingskracht geeft zin aan de dingen die ze doet, maakt het dubbel zo leuk om te wiebelen op de rand en zo elke dag een stukje handiger en sterker te worden. En haar bereidheid te geloven in het gevaar op de vloer geeft haar de kans om te griezelen, en ook nog eens iets slims te bedenken om zichzelf te redden.
Verbeeldingskracht is toverkracht. Kom daar nog maar eens om in het volwassen leven.

auteur

Sterre van Leer

Elke keer als ik koffie ga halen, kom ik langs ‘de blije muur’. Op dat muurtje naast de keuken prikken we elke maand grappige tweets, mails en brieven die we binnenkrijgen.

» profiel van Sterre van Leer

Dit vind je misschien ook interessant

Column

Dromen

We gingen dus naar een boot kijken. Niet dat we een boot nodig hebben – er is al een boot in de fa...

Lees verder
Artikel

Zo maak je een anti-bucketlist

Het is aangetoond: minderen is goed voor ons geluksgevoel. En toch doen we het niet. Zo lukt het wé...

Lees verder
Artikel

Mijn kind is transgender

Lees verder
Artikel

Flirten kun je leren

Lees verder
Video

Wat als je kind transgender blijkt te zijn?

Bekijk video
Video

FLIRTTIPS: zo leg je het eerste contact

Bekijk video
Artikel

Boekentips en podcasts voor de zomer van 2019 door Psychologie Magazine

Lees verder
Interview

Zo herken je een gaslighter

Lees verder