Leven in reservetijd

‘Je hebt niet langer dan een jaar,’ kreeg Eveline Koopmans (33) te horen. Dat was eind 2013. Ze stelde een bucketlist op en vinkte alle wensen af, bereidde haar crematie tot in detail voor en... leeft nog steeds. ‘Ik heb gevloekt: waarom moet ik hier nog zijn?’

‘Stel je hebt hoogtevrees, maar je moet bungeejumpen. Je laat je in de gordel hijsen, beklimt de lange trap en wordt gezekerd. Daar sta je dan op dat plateau met je angst, wetend wat er gaat komen. Op dat moment word je naar beneden gehaald en krijg je te horen dat je zult gaan springen, maar niet nu. Misschien over een uur, misschien morgen, misschien volgend jaar. Dit is hoe ik en velen om me heen de afgelopen anderhalf jaar hebben ervaren. Ik zou doodgaan, maar er brak een reservetijd aan. Mijn sprong is uitgesteld, voor onbepaalde tijd.

Ik was 27 toen ik te horen kreeg dat ik baarmoederhalskanker heb, dat is bijna vijf jaar geleden. Ik verlang niet terug naar de tijd daarvoor. Ik was met alledaagse dingen bezig: hoe ik overkwam op de buitenwereld, mezelf bewijzen. Nu heb ik een rijker leven waarin andere dingen belangrijk zijn.

Het begon allemaal met pijn en bloeden bij het vrijen en later tussentijdse bloedingen. Ik was druk met mijn studie en vrienden en ik dacht er eigenlijk nooit bij na dat ik misschien ziek kon zijn. In het ziekenhuis was meteen duidelijk dat het goed fout zat. Het moment

Log in om verder te lezen.

auteur

Brenda van Osch

» profiel van Brenda van Osch

Dit vind je misschien ook interessant

Artikel

Niets te verliezen

Danja Raven had alles – tot haar vriend verongelukte. Wat overbleef was een half leven, zonder hem...

Lees verder
Branded content

6 onmisbare tips voor een gezond lang leven

Goed eten en genoeg bewegen, iedereen weet dat je daarmee gezond oud kan worden. Maar welke stappen ...

Lees verder
Verhaal

Waarom vriendjes belangrijk zijn

We willen allemaal graag dat onze kinderen gelukkig zijn, maar in hoeverre heb je daar als ouder inv...

Lees verder
Kort

Sterven van verdriet

Lees verder
Interview

Overlevers: ‘Mijn moeder zei: ik moet je iets vertellen. Toen wist ik genoeg’

Lees verder
Advies

Mijn broer heeft kanker, hoe kan ik dat accepteren?

Lees verder
Advies

Mijn autistische kind toont geen verdriet

Lees verder
Interview

Aan den lijve

Lees verder
Interview

Isa Hoes: ‘Als het zwaar is, probeer ik licht te zijn’

Lees verder