De vraag

Ik durf mijn relatie niet op te geven

Beste Saskia,
Ik ben erg teleurgesteld in mijn relatie, maar ik durf geen knoop door te hakken.

Mijn vriend heeft nu al jaren veel stress op zijn werk. Hij is/was overspannen, maar heeft nauwelijks de tijd genomen om te herstellen. Hij wil geen hulp, praat met niemand, ook niet met mij. Hij is altijd moe, maar onderneemt niets om meer energie te krijgen. We willen graag kinderen, maar hebben vrijwel nooit seks. Alleen ik neem initiatief.

Ik voel me buitengesloten en eenzaam in onze relatie. Ik heb alles geprobeerd, ik ben zelfs alleen in relatietherapie geweest (hij wilde niet mee) maar er is weinig dat ik kan doen, hij moet het zelf willen en doen. Hij belooft van alles, maar blijft passief. We zouden trouwen en een gezin beginnen, maar het gebeurt niet.

Ik heb het gevoel dat er geen ruimte is voor mijn verdriet hierover en ik ben het wachten zat. Tot overmaat van ramp stop ik mijn gemis in een heimelijke verliefdheid op een collega. Tegelijkertijd durf ik niet weg te gaan: met het opgeven van onze relatie geef ik voor mijn gevoel mijn hele leven op. Waarschijnlijk zie ik hem, zijn familie en een aantal goede vrienden daarna niet meer. Hoe kan ik een goede beslissing maken?

Groet,
Lore

Het advies

Expert

Saskia de Bel

arbeids- en gezondheidspyscholoog

Beste Lore,
Je hebt al veel pogingen gedaan om de situatie te verbeteren, maar kennelijk dringt het niet door tot je vriend hoe moeilijk jij het hiermee hebt. Hij sluit zich helemaal af van jou, maar ook van zichzelf! Als hij ervoor kiest om als een zombie door het leven te gaan is dat triest, maar nu sleept hij jou hierin mee. Een heimelijke verliefdheid kan de pijn voor jou wat verzachten, maar is natuurlijk geen oplossing.

Ik kan mij niet voorstellen dat je vriend zijn leven werkelijk op deze manier wil leiden. Het wordt tijd dat je vriend wakker geschud wordt en zich ervan bewust wordt waar hij mee bezig is.
Het beeld dat ik op basis van jouw beschrijving van hem krijg is dat hij te kampen heeft met (chronische) overbelasting en depressieve klachten. Uiteraard is hij degene die hier verandering in moet willen brengen, maar wellicht gaat hij pas echt wat ondernemen als hij zich realiseert wat hij met zijn ontkennende en vermijdende houding (geen hulp willen, met niemand praten) teweeg brengt.

Kortom, het wordt tijd dat je open en duidelijk naar hem bent. Zeg waar het op staat, precies zoals je dit aan mij geschreven hebt! Maak hem duidelijk dat je dit zo niet meer volhoudt en dat je hem een laatste kans geeft op een toekomst samen. Zeg hem dat hij hier echt hulp bij nodig heeft om zich beter te gaan voelen en stel voor dat hij om te beginnen naar de huisarts gaat. Als je het lastig vindt hem dit zo te zeggen, kun je hem ook een brief schrijven waarin je alles op een rij zet. Soms helpt het om je woorden kracht bij te zetten door tijdelijk even bij een vriendin of familie te logeren. zodat hij meer beseft dat het je menens is.

Als hij ook daar niet op reageert, weet je wat je te doen staat. Je zegt dat je voor je gevoel je hele leven opgeeft als je weggaat. Tegelijkertijd blijkt uit alles wat je schrijft dat je nu juist geen leven hebt. Dat je een heel ander leven voor ogen hebt.

Het is dus vooral je angst voor het onbekende die je ervan weerhoudt om stappen te zetten. Je hebt bovendien een naar beeld gecreëerd van de gevolgen van een breuk: dat je hem, zijn familie en een aantal goede vrienden nooit meer zult zien. Dat hoeft op zich helemaal niet. Op dit moment hoef je hier echter nog niet over na te denken en is het belangrijk om hem luid en duidelijk te zeggen waar het op staat.

Op deze manier doorworstelen is geen optie. Je wilt later toch niet met wroeging en spijt terugkijken omdat je deze situatie veel te lang hebt laten voortslepen en dat je kans op een leven met kinderen voorbij is?

Veel sterkte en wijsheid gewenst!

Saskia

Meer weten over dit thema? Bekijk Liefde en relaties
Training

Houd me vast (voor jou en je partner)

  • Leer elkaar écht te zien en begrijpen
  • Ontdek hoe jullie pijnlijke momenten uit het verleden kunnen loslaten
  • Officiële Emotionally Focused Therapy (EFT) training van Sue Johnson
Bekijk de training
Nu maar
€ 175,-
Deel dit artikel:
28 augustus 2014 | Laatst gewijzigd op 27 juli 2020

Dit vind je misschien ook interessant

Artikel

De pijn van de afwijzing

Iedereen is wel eens gekwetst – een gevoel dat jaren later nog pijnlijk oproepbaar is. Wat gebeurt...
Lees verder
Branded content

Waarom wandelen je dichter bij elkaar brengt

Wandelen helpt tegen depressieve gevoelens. En samen wandelen is als ‘sociale lijm’: je voelt me...
Lees verder
Artikel

Hoe word je geduldiger?

Was ongeduldigheid altijd je favoriete slechte eigenschap? Onterecht. Ongeduldige mensen zijn ongezo...
Lees verder
Artikel

Hoe word je geduldiger?

Was ongeduldigheid altijd je favoriete slechte eigenschap? Onterecht. Ongeduldige mensen zijn ongezo...
Lees verder
Artikel

Je ogen mogen best dwalen

Redacteur Janneke Gieles leert (nog) beter ondervragen Ik kijk recht in de ogen van mijn gesprekspar...
Lees verder
Advies

Mijn vriend chat met andere vrouwen

Hallo Karin, Ik heb sinds zes maanden een vriend, die ik via internet heb leren kennen. Sinds zijn l...
Lees verder
Artikel

Roos van Leary: waarom het niet met iedereen klikt

We kunnen ons kapot ergeren aan een dominante baas, een klagend familielid of een vriendin die nooit...
Lees verder
Column

Bij de relatiepsycholoog: Ingo zit in een midlifecrisis

De kinderen zijn volwassen, binnenkort zal ook de jongste wel uit huis gaan. Ze hebben een boerderij...
Lees verder
Advies

Mijn vriend wil steeds bij me zijn

Steven, Ik ben benieuwd of ik ook bindingsangst heb. Ik krijg het namelijk steeds benauwder bij mijn...
Lees verder
Kort

Puber herkent minachting niet

Een minachtende of seksueel geïnteresseerde blik: we herkennen het pas laat in de puberteit, zeggen...
Lees verder
1269