De vraag

Volgens mijn dochter gedraag ik me als slachtoffer

Beste Ursela,
Mijn dochter vind dat ik in een slachtofferrol stap omdat ik over mezelf praat als ik haar zie of aan de telefoon heb. Uiteraard vraag ik ook hoe het met haar is, maar dat gaat altijd ‘goed’. Ik vind dat we weinig hebben om over te praten. Ik vind dat ze zich erg voor mij afsluit en dat komt zegt ze omdat ik altijd over mezelf praat …

Momenteel is ze bezig met het missen en rouwen om haar vader. Die is in 1992 overleden. Dat ze dat doet is op zich een goede zaak. Uit respect laat ik haar met rust. Zij vertaald dat als onverschilligheid. Mensen die van haar houden sturen kaartjes en vragen hoe het met haar gaat, vindt ze. Ik stuur nu ook maar een kaartje. Maar ik voel me een huichelaar, want wat is een kaartje nu? Daarna belt ze op om me te bedanken. Ik vind dat allemaal zo onecht. Ze hoeft geen professionele hulp, ze kan het allemaal zelf wel.

Nu heb ik beloofd dat ik over mijn ‘slachtofferrol’ zal nadenken en zij zal nadenken over wat ‘houden van’ betekent voor haar.
Groeten van Tinkeltje

Het advies

Beste Tinkeltje,
Mijn eerste reactie na het lezen van jouw brief is ‘wat fijn dat jullie zo openhartig tegen elkaar kunnen zijn’. En, dat een ieder zijn zienswijze kan én mag uiten. Uitingen waaruit blijkt dat jullie een andere zienswijze zijn toegedaan. Terwijl jouw dochter jou in de slachtoffervalkuil ziet stappen, ervaar jij haar gedrag als ‘een zich voor jou afsluiten’. Jouw respect om haar met rust te laten beleeft zij in geest en gemoed wederom als onverschillig.

Het overlijden van jouw echtgenoot/haar vader brengt natuurlijk veel verdriet teweeg. Een verdriet waar jullie beiden op een andere manier mee omgaan. Om elkaar tijdens dit verwerkingsproces met liefde en kracht te steunen komen jullie nader tot elkaar door jullie ‘verwijten’ in wensen te vertalen.


 

Met een heretikketering ofwel een concrete vertaalslag en definiëring van jullie wensen én de bereidheid daaraan tegemoet te komen, komen jullie ongetwijfeld op dezelfde gevoelsmatige golflengte terecht. Voor de praktische invulling kunnen jullie vervolgens concrete afspraken maken zoals een afspraak in de trant van ‘als we elkaar zien, dan mag jij een half uur over jezelf praten, waarna ik (jouw dochter) het over mijn leven zal hebben’. Met een empatisch luisterend oor zal er vervolgens voldoende stof zijn om over te praten.

Tinkeltje, als jij en je dochter blijven praten, praten over ‘wat betekent ‘houden van’ voor mij/voor jou?’ én over ‘gedraag ik mij echt wel als een slachtoffer?’, dan zullen jullie als moeder en dochter zeker weer eensgezind samen in het leven weten te staan!

Hartelijke groet,
Ursela van Stekelenburg

Meer weten over dit thema? Bekijk Familie
Deel dit artikel:
21 oktober 2008 | Laatst gewijzigd op 4 juni 2020

Dit vind je misschien ook interessant

Advies

Ik voel me vervreemd van anderen

Sinds het overlijden van mijn partner voel ik me steeds meer vervreemd van andere mensen. Anderen ma...
Lees verder
Advies

Ik voel me vervreemd van anderen

Sinds het overlijden van mijn partner voel ik me steeds meer vervreemd van andere mensen. Anderen ma...
Lees verder
Branded content

Wat maakt jou een mooi mens?

Bij anderen weten we al snel wat hen mooi en bijzonder maakt, terwijl we op onszelf vaak ongenadig k...
Lees verder
Branded content

Wat maakt jou een mooi mens?

Bij anderen weten we al snel wat hen mooi en bijzonder maakt, terwijl we op onszelf vaak ongenadig k...
Lees verder
Recensie

Waarom goed luisteren niet meevalt

We communiceren op meer manieren dan ooit tevoren, maar hoe vaak voeren we nog een goed gesprek? De ...
Lees verder
Recensie

Waarom goed luisteren niet meevalt

We communiceren op meer manieren dan ooit tevoren, maar hoe vaak voeren we nog een goed gesprek? De ...
Lees verder
Advies

We zijn het oneens over de opvoeding

Ik ben getrouwd met een Franse vrouw en we hebben samen een dochtertje (2). Regelmatig discussiëren...
Lees verder
Interview

‘Ik weet wat ik wil zeggen, maar het komt er gewoon niet u...

Bij de meeste mensen gaat stotteren vanzelf over. Maar niet bij Dini Zeggelaar (40). Al bijna haar h...
Lees verder
Advies

We zijn nooit jaloers op elkaar

Zelf kan ik me weinig voorstellen bij jaloezie, mijn partner zie ik ook nooit jaloers. We hebben een...
Lees verder
Advies

Mijn moeder claimt me

Mijn moeder is sinds tien jaar weduwe. Ik bel haar geregeld en ga ongeveer elke zes weken een weeken...
Lees verder
Artikel

Framing, wat is dat? Zo verkoop je een bezuiniging van 6 mil...

Prinsjesdag komt er weer aan. Hoe gaat het kabinet ons dit jaar overtuigen van de noodzaak nog eens ...
Lees verder
Artikel

De pijn van de afwijzing

Iedereen is wel eens gekwetst – een gevoel dat jaren later nog pijnlijk oproepbaar is. Wat gebeurt...
Lees verder
7012