De vraag

Mijn collega werkt zich over de kop

Beste Denise,
Ik werk in een groot bedrijf en wij zijn in de afgelopen 2 jaar flink gegroeid. Ik (vrouw) zit samen met een mannelijke collega in een kantoor. Mijn collega is iemand die zijn werk erg serieus neemt. Dat is heel fijn, want ik kan hem alles vragen. Hij werkt echter heel erg veel! Hij start elke dag rond 7:15 uur en gaat vaak in de avond nog door. Ook in het weekend en op feestdagen werkt hij.

Hij is ziek en moet hiervoor af en toe naar het ziekenhuis. Hij geeft ook aan zich op het moment niet goed te voelen. Volgende maand zal hij dus weer gecontroleerd worden in het ziekenhuis. Ik vind dit allemaal erg moeilijk om aan te moeten zien en horen. Ik ben van mening dat werk leuk moet zijn en dat je er zeker heel je hart in mag leggen, maar dat je eigen gezondheid toch wel belangrijker is.

Ik ben bang dat hij een burn-out zal krijgen of op een andere manier thuis zal komen te zitten. Vorig jaar zomer is al zoiets gebeurd, maar toen is hij gewoon weer komen werken. Hij kan geen nee zeggen, hij geeft geen werk uit handen en hij wil overal bij zijn. Ook is hij erg gepassioneerd over zijn werk, kan hij er veel over vertellen en zal hij iedereen helpen in zijn omgeving.

Ik zie de goede eigenschappen, maar ook de verbeterpunten. Ik ben echter net 30 en hij is in de 50. Hoe kan ik hem helpen / inspireren? Ik zou hem zo graag wat minder zien werken en wat meer aan zichzelf zien denken.

Groet, Merit

Het advies

Expert

Denise Hulst

Dag Merit,
Als ik het zo lees, heb je terechte zorgen over je collega. Wat ik mis in je verhaal is de rol van zijn leidinggevende of directeur. Het ligt voor de hand dat er bij hem een vinger aan de pols gehouden zou worden gezien zijn recente ziektegeschiedenis.

Ik denk overigens dat er niets mis mee is om je bezorgdheid uit te spreken, ondanks het feit dat jij een stuk jonger bent. Ik weet niet of jullie samen lunchen of koffiedrinken? Dat zijn de momenten waarop het een natuurlijk moment is om het gesprek in die richting te sturen. Het bezoek aan het ziekenhuis is ook een gebeurtenis die een mooie aanleiding is. Dat je je zorgen om hem maakt siert je, maar als hij niet gered wil worden, zal hij zich ook niet laten aanspreken. Soms moeten mensen eerst hun eigen weg afleggen voordat ze links of rechts kunnen kijken en om dan pas te kunnen zien dat er aan weerszijden van hun eigen weg ook afslagen te nemen zijn.

Het lijkt erop dat je grote behoefte hebt om in actie te komen en dat zal niet voor niets zijn. Je kunt beter iets wél doen, dan vinden dat je vanwege je leeftijd geen recht van spreken hebt en misschien over een tijdje spijt hebt omdat je niets gedaan hebt. Nooit geschoten is altijd mis.

Wellicht zou je bij zijn direct leidinggevende of degene die boven hem in de hiërarchie zit en aan wie hij verantwoording af moet leggen, een keer je bezorgdheid kunnen uitspreken.

Verder kun je hem, als je goede artikelen leest over stress of werkverslaving (waar het een beetje op lijkt), die stukken onder zijn neus leggen in de hoop dat hij het leest. Of je kunt hem toch rechtstreeks aanspreken en hem eens vertellen wat je ziet bij hem en wat hij aan het doen is.

Zet hem op.
Groet, Denise Hulst

Dit vind je misschien ook interessant

Artikel

Gemengd werkt beter

Lees verder
Branded content

6 onmisbare tips voor een gezond lang leven

Goed eten en genoeg bewegen, iedereen weet dat je daarmee gezond oud kan worden. Maar welke stappen ...

Lees verder
Kort

Wees een ontspannen ouder: 3 tips

‘Ik had dat legopoppetje het eerst!’ ‘Ik heb gisteren al afgeruimd!’ Hartstikke fijn, weeken...

Lees verder
Artikel

Bonje in de baas z’n tijd

Lees verder
Artikel

8 redenen om gestrest te blijven

Lees verder
Advies

Iets compleet anders

Lees verder
Test

Hoe goed is de relatie met je baas of werknemer?

Lees verder
Artikel

Oergevoelens op het werk

Lees verder
Kort

‘Sorry jongens, geen feestje’

Lees verder