Je hoeft echt niet perfect door de crisis

Perfectionisme is iets anders is dan het beste van jezelf geven. Het is een poging om een oordeel te voorkomen. Oordeel van anderen, oordeel van jezelf.

‘Als ik nou maar perfect werk, perfect leef, perfect zorg, dan kan ik het oordeel van anderen en (misschien nog belangrijker) het oordeel van mijzelf vòòr zijn. Dan kan ik voorkomen dat ik geraakt wordt, dat ik me kwetsbaar voel.’

Dat werkt natuurlijk niet.

Ik wéét dat.

Ik geef er lezingen over.

En opeens merk ik hoe sluipend dat werkt. Hoe ik een perfect plaatje aan het creëren ben van hoe ik door deze crisis kom, samen met mijn gezin, mijn dierbaren, mijn klanten. Want dit is het inzicht dat ik me vandaag, op dag 10 van deze sociale onthouding opeens realiseer. Wat ik vind dat ik zou moeten denken, doen en voelen ziet er heel anders uit dan mijn werkelijkheid op dit moment.

Hoe toonladders je weerbaarheid verhogen in onzekere tijden

Hoe toonladders je weerbaarheid verhogen in onzekere tijden

'Als het coronavirus ons íets leert', zegt psychiater Esther van Fenema, 'is dat we geen controle h...

Lees verder

Ik vind dat ik dankbaar mag zijn dat ik een financiële buffer heb en de komende maanden geen zorgen hoef te hebben of ik nog te eten heb, zoals zoveel collega-ondernemers. De werkelijkheid is dat ik onmacht en zorg voel en frustratie over mijn spaargeld dat eigenlijk bestemd is voor het realiseren van de dromen van mijn kinderen.

Ik vind dat ik moet vertrouwen.

Dat er nieuwe kansen komen en dat het heus allemaal wel goed komt. Dat we nog niet weten hoe en wanneer precies, maar dat een diep vertrouwen in mijzelf en in het leven nu mijn richtsnoer dient te zijn. De werkelijkheid is dat ik me zorgen maak omdat mijn agenda leeg is geveegd en toekomstige projecten op losse schroeven staan en dat ik de verantwoordelijkheid als hoofdkostwinner voelbaar merk.

Ik vind dat ik deze lege tijd in mijn agenda goed moet gebruiken om al die projecten die op mijn lijstje staan eindelijk aan te pakken. Mijn promotie onderzoek een extra zetje geven. Die stapel boeken lezen. Die online training updaten. De werkelijkheid is dat ik het lastig vind om te focussen met alle afleiding om me heen. Met mijn gezin de hele dag thuis en niet te vergeten mijn nieuwsverslaving die de kop op steekt.

Ik vind dat ik in deze onbekende tijd een bijdrage te leveren heb aan mensen die worstelen met onzekerheid en kwetsbaarheid, omdat juist nú het werk dat ik doe behulpzaam kan zijn. Ik vind dat juist nu holding space belangrijk is en dat ik dat nu bij kan dragen. De werkelijkheid is dat ik al heel veel energie nodig heb om mijn eigen emoties onder ogen te kunnen zien, goed voor mijzelf te zorgen en daarin te zijn wie ik wil zijn en mijn waarden in de praktijk te brengen.

Ik vind dat deze periode van verplichte sociale onthouding roept om het gebruik van online mogelijkheid om connectie te maken en verbinding met elkaar te creëren en dat dit de beste kans ever is voor mij om al die mogelijkheden te onderzoeken en in te zetten. De werkelijkheid is dat online calls organiseren en de techniek daarvan beheersen extra stress en spanning toevoegt aan de stress die dit buiten-gewone leven met zich mee brengt.

Ik vind dat ik mijn best moet doen om met ons gezin structuur aan te brengen en rituelen te ontwikkelen, zodat we later terug kijken op deze bijzondere en warme tijd waarin we écht tijd hadden voor elkaar. Voor spelletjes, goede gesprekken, sàmen er het beste van maken. De werkelijkheid is dat we ongemakkelijke gesprekken voeren in ons gezin met pubers die hun eigen keuzes leren maken, die zelf al onzekerheid genoeg te dragen hadden zonder al deze extra ballast. Die zelf zoeken naar hoe zij fysiek én mentaal hun eigen gezondheid proberen te managen.

Ik vind zoveel van wat ik zou moeten denken, voelen en doen. En het helpt allemaal niet.

Ik wéét dat.

Ik geef er lezingen over.

You teach what you need to learn.

En nu leer ik ook weer hoe stevig die patronen in je systeem gaan zitten. En dat het hart-werk is om dat los te laten en nieuwe manieren aan te leren.

Zoals ademhalen. Zoals mijzelf toe staan te voelen dat ik onrustig word van gebrek aan duidelijkheid. Zoals me realiseren dat voor mijzelf zorgen vele malen moeilijker is dan voor anderen zorgen. Zoals me niet verliezen in het zorgelijke nieuws, maar óók niet in alle positieve energieke acties. Mijzelf toestemming te geven om even midden in deze storm te zitten die nog helemaal niet voelt als vertraging of pauze, maar als een wervelwind in mijn hoofd en mijn gevoel. Het is logisch. Het is oké dat dat nu op dit moment zo is. Ik hoef het niet op te lossen.

Ik hoef niet perfect door deze crisis heen.

Mijzelf blijven, dat is genoeg.

auteur

Marjon Bohré

Marjon Bohré is psycholoog en trainer.

» profiel van Marjon Bohré

Lees ook deze artikelen

Hersenonderzoeker Roshan Cools: ‘Laat je eens wat vaker afleiden’
Interview

Hersenonderzoeker Roshan Cools: ‘Laat je eens wat vaker afleiden’

Natuurlijk is het handig als je je goed kunt concentreren. Maar wie zich nooit eens impulsief gedraagt, mist een boel. Dat is de s...
5 tips om je brein te prikkelen met water
Branded content

5 tips om je brein te prikkelen met water

In, op of bij het water zijn heeft een heilzaam effect op ons. Het nodigt uit tot actie én ontspanning. En dat is precies waarnaa...
Podcast: zo herken je de drie grote liefdesvalkuilen
Artikel

Podcast: zo herken je de drie grote liefdesvalkuilen

Je relatie is per ongeluk op een bedrijf gaan lijken, waar jullie beiden de boel managen. Of je streeft naar een onhaalbaar plaatj...
Podcast: zo herken je de drie grote liefdesvalkuilen
Artikel

Podcast: zo herken je de drie grote liefdesvalkuilen

Je relatie is per ongeluk op een bedrijf gaan lijken, waar jullie beiden de boel managen. Of je streeft naar een onhaalbaar plaatj...
Denk jezelf fit door de feestdagen heen
Artikel

Denk jezelf fit door de feestdagen heen

Fit, gezond en op gewicht blijven, dat doe je niet door op dieet te gaan, maar door anders te denken. En dat is in december zeker ...
‘Was ik maar wat minder serieus’
Artikel

‘Was ik maar wat minder serieus’

Marjolein Bakker(20): ‘Over uitstelgedrag wordt genoeg geschreven, maar over het tegenovergestelde hoor je weinig. Ik vind namel...
Een week zonder agenda
Verhaal

Een week zonder agenda

Haar leven hangt aan elkaar van afspraken. Spontaan iets ondernemen lukt antropologe Roanne van Voorst maar zelden. Tot ze besluit...
Ik ben een controlfreak. Hoe laat ik dat los?
Advies

Ik ben een controlfreak. Hoe laat ik dat los?

Ik kan niets aan anderen overlaten. Ik probeer dat wel, maar moet mezelf dan voortdurend dwingen om niet in te grijpen. Ik denk da...
De helende werking van je geest
Artikel

De helende werking van je geest

Elke week verschijnt er nieuw onderzoek waaruit blijkt dat ontspanning, aandacht en vertrouwen kunnen bijdragen aan de zelfredzaam...
Mijn man ging vreemd
Advies

Mijn man ging vreemd

Beste mevrouw van den Brand, Mijn man heeft een jaar geleden een affaire gehad. Ik vind het nog steeds moeilijk om deze ervaring e...
100727