De vraag

Incestverleden en emoties

Beste Jolet

Ik ben een vrouw van 42 en heb jarenlang in de WAO gezeten om mijn incestverleden te kunnen verwerken. Nu ben ik bezig met een reïntegratietraject, maar ik kan niet over mijn WAO-verleden vertellen zonder daarbij emotioneel te worden. Dit mag absoluut niet gebeuren in toekomstige sollicitatiegesprekken. Hoe kan ik dit voorkomen?

Het advies

Jolet Plomp

Psychologie

Antwoord van Jolet:
De volgende tips helpen tegen ongewenste emoties bij het praten: demp uw eigen negatieve gedachten, gebruik tevoren ingestudeerde zinnen, zoek een positieve manier om u te uiten en vermijd de woorden die uw tranen opwekken. En als u toch de emoties voelt komen, zeg er dan kort iets over, zodat u niet in stress raakt van de gedachte het te moeten verbergen. Geloof me: iemand die emoties kan tonen zonder schaamte, is sterker dan iemand die ze altijd weg kan houden. Een goede manager weet dat.
Gaat uw emotie over de incest van destijds? Die zou ik niet noemen – het gaat niemand iets aan en mijn ervaring is dat ze u daardoor toch op een andere manier zullen blijven bekijken. Wilt u toch íets zeggen, dan is ‘psychische klachten, zware jaren’ meer dan genoeg.

Gaat uw emotie over de narigheid van dat jarenlange verwerkingsproces? Probeer dan een positiever formulering, bijvoorbeeld over het eindresultaat: met veel moeite heb ik geleerd om mijn eigen weg te vinden in het leven.
Gaat uw emotie over de WAO? Probeer daar dan minder negatief tegenaan te kijken. De WAO is een sociale verzekering waar alle werkers veel premie voor betalen. Zie het als een teken van onze beschaving; we kunnen er trots op zijn.
Bevat uw emotie misschien ook de angst dat anderen niet zullen (willen) begrijpen dat psychische klachten u het werken echt onmogelijk maakten? Daar zult u jammer genoeg weinig aan kunnen doen. Het is waar: de meeste mensen begrijpen pas hoe erg een psychische stoornis is, als ze er zelf een hebben.
U kunt overigens ook zwijgen over de WAO, als u wilt. De meeste werkhervatters vinden het echter prettiger om wél te vertellen dat ze psychisch niet in staat waren te werken, al is het maar om te verhinderen dat ze het gevoel krijgen straks op hun tenen te moeten lopen.

 

Meer weten over dit thema? Bekijk Werk
Deel dit artikel:
2 mei 2008 | Laatst gewijzigd op 27 mei 2020

Dit vind je misschien ook interessant

Advies

Ik krijg de baan steeds net niet

Beste Jolet, Sinds drie maanden ben ik werkloos. Ik ben een vrouw van 51 jaar met een hbo-plus oplei...
Lees verder
Branded content

Adem je stress weg

Wie gestresst is, gaat vaak ongemerkt anders ademhalen: hoger en sneller. Een ‘disfunctioneel adem...
Lees verder
Artikel

Wat yoga doet in je brein

Maar liefst 1,6 miljoen Nederlanders staan geregeld op een yogamatje, blijkt uit een recent onderzoe...
Lees verder
Artikel

Wat yoga doet in je brein

Maar liefst 1,6 miljoen Nederlanders staan geregeld op een yogamatje, blijkt uit een recent onderzoe...
Lees verder
Artikel

Geef je bloot, dan durf ik het ook

Wie worstelt met persoonlijke kwesties kan zich intens eenzaam voelen. Maar als je er open over bent...
Lees verder
Kort

Geobserveerd worden werkt verlammend

Verkramp je als je moet presteren terwijl er naar je gekeken wordt? Je bent niet de enige: ook ervar...
Lees verder
Advies

Mijn onzekerheid belemmert me bij het solliciteren

Beste Gijs Jansen, Ik heb mijn HBO opleiding niet afgemaakt (na 2 jaar gestopt) en ben daar heel onz...
Lees verder
Artikel

Hoe open bent u?

Hoeveel bespreekt u over vervelende zaken? Wat weten de mensen om u heen van uw nare gedachten en ge...
Lees verder
Artikel

‘Ik droomde vaak dat ik werd weggehaald’

De jeugd van Catherine Keyl Op een schaal van 1 tot 10; hoe gelukkig was uw jeugd? ‘Een zeven. Ik ...
Lees verder
Artikel

Gevoel vs Verstand – waarom patronen lastig te doorbre...

Je weet best dat je beter kunt stoppen met relaties die niet goed voor je zijn. En je begrijpt ook w...
Lees verder
7547