Werken met je zintuigen

Elke maand bezoekt Psychologie Magazine een cursus op het gebied van persoonlijke ontwikkeling. De vraag 'Wat heb ik eraan?' staat centraal. Deze maand: een cursus wijn proeven.

Het is een groot misverstand dat wijn beter wordt als je hem bewaart. ‘Wijn is om te drinken’, roept onze docent op de eerste avond van de cursus ‘La Dégustation’, een initiatief van wijnhandel A.C. van Dongen in Utrecht. ‘Zo’n 90 procent van alle wijn is gemaakt om één à twee jaar na de oogst te consumeren.’

Bezorgd steek ik mijn vinger op: ‘Ik heb witte Bourgognes in de kelder liggen, uit 1998, wat moet ik daarmee?’

‘Opdrinken’, zegt de docent onverbiddelijk. ‘En gauw.’

‘Breng maar mee’, roept een medecursist enthousiast. ‘Wij helpen wel.’

In een zaaltje achter de slijterij komen we eens in de veertien dagen bij elkaar. De eerste avond kijken we aanvankelijk nog wat onwennig naar de zes genummerde glazen die voor ieder van ons op tafel staan, en naar de geblindeerde flessen wijn, waaruit straks geschonken zal worden. Maar nauwelijks twee uur later voeren we het hoogste woord. Overmoedig geworden door de talloze proefslokjes, bespreken we met rode wangen de kwaliteit van de geschonken wijnen. ‘Ik heb die Côte du Rhone toch echt aangezien voor een Côte du Ventoux’, zegt mijn buurman teleurgesteld. ‘Ik proef trouwens weinig verschil. Goh, wat is

dat moeilijk zeg!’

We leren snel. Tijdens de tweede avond mogen we in plaats van zes al acht wijnen proeven en nemen we met gemak vinologenjargon in de mond. ‘Ik proef versmolten tannines’, zegt mijn vriendin naast me, zonder een spier van haar gezicht te vertrekken. Ze houdt haar glas keurig bij het steeltje, want dat hebben we de vorige keer geleerd. Ze walst de wijn in het glas en kijkt keurend: ‘Deze wijn is vast wat ouder.’

Proeven is werken met je zintuigen. Proeven is eerst de kleur en de helderheid bepalen, dan de geur, en dan de smaak. ‘Altijd in die volgorde’, zegt de docent streng. Doordat we de wijn proberen te omschrijven, ontwikkelen we een vocabulaire én een geheugen voor geuren en smaken. Er is verschil tussen paars, robijnrood, roodbruin en roodoranje, en tussen dof, helder, schitterend en fonkelend. En we onderscheiden niet alleen de geur van kruiden, fruit en bloemen, maar ook van stalmest, leer en zelfs van schoenpoets.

Voordat we gaan proeven, krijgen we eerst college. We leren de druiven van de rode wijn, zoals de Cabernet Sauvignon, die naar zwarte bessen ruikt en allure heeft, de zachte en ronde Merlot en de milde Pinot Noir. En de druiven van de witte wijn, zoals de Chardonnay, met zijn aroma van tropisch fruit, de frisse en zoete Muscat en de lichtvoetige Pinot Blanc.

Naarmate de cursus vordert, vinden we meer begrippen om alle geur- en smaaksensaties te kunnen vangen. Abrikoos, menthol of banaan onderscheid ik inmiddels feilloos, maar bij lavendel weet ik alleen de associatie: linnenkast. En ook het gevoel dat de wijn achterlaat in je mond, kan ik na een paar lessen beter omschrijven: een elegante wijn met een strakke afdronk, noteer ik de derde avond.

‘Smaak is subjectief. Je maakt zelf uit of de wijn lekker is’, zegt onze docent. ‘Een dure wijn is niet per se lekkerder dan een goedkope.’ Die wijsheid geeft ons moed en ook vertrouwen. Wijn proeven kan kennelijk nooit fout gaan. Na het blind proeven krijgen we de herkomst van de wijn te horen en ook de prijs. Dat zijn de leukste momenten van de avond, het is een soort bingo. ‘Wijn nummer 1 is een Anjou Rouge, Domaine de la Guimonière. En hij kost € 8,75.’ Het is heerlijk om te horen dat ik er vanavond zes van de acht goed gedetermineerd heb. En nog leuker om te horen dat de wijn die ik het lekkerst vind, helemaal niet zo prijzig is.

Op de vijfde avond, vlak voordat we naar huis gaan, durft één van ons de vraag te stellen die ons al weken op het puntje van de tong ligt. ‘Zeg, wat doen jullie eigenlijk met die aangebroken flessen wijn’, vraagt ze, terwijl ze nonchalant in haar tas kijkt.

‘O, soms nemen we ze mee naar huis, maar meestal gooien we ze weg’, zegt de docent.

‘Weggooien?’, roepen we in koor. ‘Geef hem dan maar aan ons.’ Met een fles wijn onder de arm lopen we naar huis, waar de proeftafel nog even wordt verlengd.

• La Dégustation, zeven avonden van 20.00 tot 22.30 uur, Slijterij en wijnhandel Van Dongen, Nachtegaalstraat 58-60, Utrecht, 030-2312173, www.wijnplein.nl, www.wijnpagina.nl

auteur

Suzanne Weusten

» profiel van Suzanne Weusten

Dit vind je misschien ook interessant

Interview

De emoties van Nico Frijda

Eigenwijsheid is stijfkoppigheid waarmee je anderen voor het hoofd stoot, terwijl eigenzinnigheid ee...
Lees verder
Interview

De emoties van Nico Frijda

Eigenwijsheid is stijfkoppigheid waarmee je anderen voor het hoofd stoot, terwijl eigenzinnigheid ee...
Lees verder
Advies

Ik word opgewonden als ik terugdenk aan mijn misbruik

Beste Gert-Jan, Van mijn 12e tot mijn 16e jaar ben ik misbruikt geweest door een man. Ik ben een vro...
Lees verder
Advies

Ik word opgewonden als ik terugdenk aan mijn misbruik

Beste Gert-Jan, Van mijn 12e tot mijn 16e jaar ben ik misbruikt geweest door een man. Ik ben een vro...
Lees verder
Artikel

Slimme robotjes

Ze kunnen voetballen, ze bouwen nestjes en ze nemen eenvoudige beslissingen. Robots vertellen ons ve...
Lees verder
Artikel

Een kaartenhuis op heipalen

Onlangs vroeg mijn vader of ik misschien een modern boek kende, waarin wordt voortgeborduurd op het ...
Lees verder
Artikel

Zelfvertrouwen en prestatie

Wie in zichzelf gelooft, zal succes hebben. Dit is in een notendop de filosofie die door een aartsop...
Lees verder
Artikel

High van lekker eten

Elke maand bezoekt Psychologie Magazine een cursus op het gebied van persoonlijke ontwikkeling. De v...
Lees verder
Artikel

Synesthesie

Letters zien in kleuren, geuren ruiken bij geluiden, vormen voelen bij smaken: bij ongeveer één op...
Lees verder
Artikel

Wellust in het warenhuis

Elke maand bezoekt Psychologie Magazine een cursus op het gebied van persoonlijke ontwikkeling. De v...
Lees verder