Yvonne Kroonenberg

'Toen ik zelf kon lezen las ik Pipje Hazehart, over een groepje vriendinnen die een oude vrouw in de straat gingen pesten omdat ze haar een heks vonden. En toen ze na het belletje trekken heel hard wegliepen, struikelde Pipje en viel, waardoor de heks haar te pakken kreeg. Die vraagt dan heel bezorgd 'heb je je bezeerd; wil je een kopje water?' Toen bleek dus dat het een hele lieve vrouw was. Het heeft me altijd geïnteresseerd wat meisjes en vrouwen doen. Die boeken wil ik lezen. Op mijn twaalfde raakte ik helemaal verslingerd aan het lezen toen ik de meisjesboeken ontdekte, vooral de Pitty-serie van Enid Blyton vond ik geweldig! Joop ter Heul van Cissy van Marcxveldt is een goede tweede.

Mijn vader minachtte me om mijn voorkeur voor meisjesboeken. Hij las zelf Dostojewski op z’n veertiende en wilde dat ik ook de echte literatuur las. Ik was schrander en had de belofte in me, vond hij. Ik las trouw wat hij wilde, maar ik vond er niets aan.

Wat me in meisjesboeken boeit, zijn al die persoonlijkheden. Het gaat over dingen waar meisjes en vrouwen van houden: hoe zijn mensen, wie doet het met wie en hoe lang, de ontmoetingen en botsingen tussen mensen, dat interesseert me. Natuurlijk zijn die persoonlijkheden zo plat als een dubbeltje en ik weet heel goed dat het geen literatuur is.

Ik schaamde me er ook voor dat ik het liefst meisjesboeken las want er was me wel ingepeperd dat dat niet goed was. En ik heb me later ook heus wel dapper door de volwassen literatuur geworsteld en ben die ook gaan waarderen.

Maar toen ik 26 was en treurde om een verbroken relatie, raadde een vrien din mij aan de Witte Raven-pockets te lezen, dat was goed voor me zei ze. Dat zijn die ‘boeken voor oudere meisjes’ van Iet Kramer, Cissy van Marcxveldt, Leni Saris, Willy Pétillon en zo. En toen ik

die allemaal gelezen had, ben ik verder gegaan met de Bouquet-reeks, meisjesboeken voor volwassenen.

Vijf jaar lang heb ik alleen maar die boeken gelezen en ook daar schaamde ik me voor, maar ik kon het niet laten. Toen kreeg ik een vriendje die dat niet zag zitten en ineens had ik het toen gehad met die boeken. Het was op, ik wist alles, het was over. Overigens is die Bouquet-reeks helemaal niet slecht geschreven, alleen de vertaling is soms beroerd. Het zijn gerenommeerde auteurs die onder schuilnaam wat bijsprokkelen. En het is heus niet zo gemakkelijk om zo’n boek te schrijven, ik heb het ook geprobeerd, zonder succes.

Nu schrijf ik zelf meisjesboeken. Mijn uitgever vroeg me of ik een jeugdroman over paarden wilde schrijven en dat is de Koosje-serie geworden, waarvan nu het vierde deel uit is. Ik moet het van de uitgever jeugdboeken noemen, maar het zijn gewoon meisjesboeken.

En laatst werd ik gevraagd om een forum voor te zitten op een boekenmarkt en het ging over… meisjesboeken. Dat was enig. Boekverkopers, forumleden, publiek, iedereen praatte over meisjesboeken, hoe ze ervan genoten en welke het beste waren. En toen bleek dat ik er alles van afwist. Niemand kon er een opnoemen die ik niet kende, ik kon overal over meepraten. Ineens was het uit met de vroegere minachting en was ik ‘deskundige’ geworden.

Ik lees nog steeds het liefst boeken die aansluiten op de belevingswereld van vrouwen, over hun ontmoetingen en liefdes, hun gezinssituaties en familieverhoudingen. Nu zijn dat boeken die wel tot de literatuur gerekend worden zoals The Copper Beech van Maeve Binchy of The Accidental Tourist van Ann Tyler. Ik lees die boeken in het Engels, maar ze zijn ook vertaald. Ik vind het heerlijk me te verdiepen in de levens van mensen. Nee, ik zoek geen herkenning, het hoeft niet over mij te gaan, juist niet, ik zit al 24 uur per dag met mezelf. Ik verplaats me graag in een ander. Ik ben nu eenmaal een Tante Bet die gebiologeerd luistert naar levensverhalen van andere mensen.’

auteur

Monique Weiland

» profiel van Monique Weiland

Dit vind je misschien ook interessant

Artikel

Korte zinnen lezen lastiger

'Toen ik zelf kon lezen las ik Pipje Hazehart, over een groepje vriendinnen die een oude vrouw in de...
Lees verder
Artikel

Yvonne Kroonenberg

'Toen ik zelf kon lezen las ik Pipje Hazehart, over een groepje vriendinnen die een oude vrouw in de...
Lees verder
Recensie

Boeken: alles over hooggevoeligheid

Van zelfhulpgidsen tot voorleesboeken: alles over hooggevoeligheid.
Lees verder
Recensie

Boeken: alles over hooggevoeligheid

Van zelfhulpgidsen tot voorleesboeken: alles over hooggevoeligheid.
Lees verder
Kort

Chimpansees gaan boekje open doen

'Toen ik zelf kon lezen las ik Pipje Hazehart, over een groepje vriendinnen die een oude vrouw in de...
Lees verder
Artikel

Groen, rond en zuur…

Hoe weten onze hersenen dat het een appel is die we voor ons zien? En hoe vinden ze de juiste klank ...
Lees verder
Artikel

Holy Smoke

Psychologie Magazine neemt experts van het menselijk gedrag mee naar de bioscoop. Deze maand is dat ...
Lees verder
Artikel

Gezond en gelukkig

'Ik kan pas gelukkig zijn als ik aantrekkelijker ben of als mijn relatie beter loopt'. De Australisc...
Lees verder
Artikel

Het oordeel van de psycholoog beoordeeld

Veel mensen beschouwen een psycholoog als iemand die 'door je heen kijkt' en dus in één oogopslag ...
Lees verder
Artikel

HET TAALRITME VAN Anne Cutler

De gloed in haar ogen en de lichte blos op de wangen, zou je eerder associëren met een tienergespre...
Lees verder