Waarom we altijd méér willen

Stel, u bent de gelukkige bezitter van een fraai vakantiehuis. Uw vrienden weten uw tweede huis in vakantietijd goed te vinden, en komen om de haverklap langs. Wie er ook voor de deur staat, koffers in de hand: hij of zij wordt door u verwelkomd. U overtuigt uzelf ervan dat u de bezoeker uitgenodigd hebt, al herinnert u zich daar niets van. U wordt volledig geleefd door de vele binnenvallende gasten. Zij bepalen hoe u uw vrije dagen in uw huisje doorbrengt, áls er al vrije tijd overblijft.

U zou een stuk beter af zijn als u een stapje terug zou doen en eens kritisch naar uw situatie zou kijken. Dan zou u concluderen dat u wat ruggengraat moet ontwikkelen en onverwacht bezoek moet wegsturen. Voortaan gaat ú bepalen welke gasten u verwelkomt, en wanneer.

Onze verlangens lijken sterk op ongenode gasten. Ze komen en gaan wanneer het ze goeddunkt; de hele dag door vallen ze ons lastig en vragen ze onze aandacht. Vervolgens gaan we daar slaafs naar handelen. We krijgen opeens zin in een eitje bij het ontbijt – en gaan dat subiet staan klaarmaken. We verlangen naar succes en erkenning, en werken ons

Log in om verder te lezen.