Zoals te verwachten valt, presenteren politici zichzelf het liefst als integer, met hoogstaande morele waarden (‘Ik geloof in God’, ‘Ik ben tegen geweld’). Experts refereren het meest aan hun titel, successen of bekwaamheid (‘Wij hebben dit als eerste ontdekt’, ‘Ik ben gepromoveerd op fiscaal recht’). Acteurs presenteren zich graag als aantrekkelijk, vriendelijk of als iemand die gemakkelijk over zichzelf vertelt (‘Ik denk dat je een beetje gek moet zijn om acteur te worden’, ‘Ik wilde ontdekken wie ik ben’). Ook scoort deze groep het hoogst op bescheidenheid. Door te laten zien dat ze ‘heel gewoon zijn gebleven’, creëren ze een sympathiek beeld van zichzelf. Dat experts en politici minder bescheiden zijn, is volgens de psychologe heel verstandig, want zij zijn relatief onbekender en bescheidenheid werkt alleen als het publiek toch al op de hoogte is van iemands successen. Als dat niet het geval is, werkt bescheidenheid juist averechts. (Journal of Applied Social Psychology, vol. 27, pag. 1941-1952, 1997)