Vier mensen, vier grote geheimen: ‘Ik heb een dubbelleven’

  • 1889 woorden
  • leestijd is 10 minuten
  • Foto's: Linelle Deunk / Visagie: Karen Schreuder / Styling: Soraya Basiran
Het begon met een onschuldige smoes – maar voor ze het wisten was er geen weg meer terug en hadden ze er een leven naast. ‘Liegen was een gewoonte geworden.’

Trainer Gerard (56) had twee gezinnen.

‘In het publiek zag ik mijn vrouw én mijn vriendin staan’

‘Caroline was mijn cursiste. Ik vond haar leuk. We spraken een paar keer buiten de les af en ik werd verliefd. Ik vertelde haar dat ik gescheiden was en om de week voor mijn twee zoons zorgde. Terwijl ik gewoon nog getrouwd was met Mariska. We hadden wel relatieproblemen doordat Mariska alcoholverslaafd was. Daarover sprak ik niet, uit angst voor Carolines afwijzing.

Op een bepaald moment kon ik niet meer terug. Caroline had een dochter van 8 die mij al na de eerste ontmoeting zag als haar nieuwe vader. Dat overrompelde me. Het was zo’n lief kind. Voor ik het wist had ik twee levens. Eén in Alkmaar en één in Amsterdam. Ik trad bijna elk weekend op met mijn band: dat was mijn alibi naar beide vrouwen. Caroline kwam zelden naar een optreden en Mariska kende het repertoire inmiddels wel. Maar op een avond kwamen ze toch tegelijk. Vanaf het podium zag ik mijn vrouw aan de ene kant, en mijn vriendin aan de andere kant in het publiek staan. In de pauzes laveerde ik met smoesjes tussen beiden heen en weer.
Caroline begreep dat ik geregeld in Alkmaar moest zijn voor mijn zoons en dat ik haar daar liever niet wilde ontvangen. Mijn vrouw Mariska vermoedde niets doordat ze vaak verdoofd was door de alcohol.

‘Familiegeheimen zijn er niet voor niets’

Van incest tot vage ruzies die generaties teruggaan: elke familie houdt vuile was binnen, zegt hoogl...

Lees verder

Er was nog een moment waarop ik tegen de lamp had kunnen lopen. Ik liep hand in hand met Caroline en haar dochter op de Nieuwendijk toen een kennis uit Alkmaar ons tegemoetkwam. Mijn hart bonsde in mijn keel. Ik deed snel alsof ik iets in de etalage zag dat onmiddellijke aandacht vereiste. Dat ging maar net goed.

Ik loog tegen beide vrouwen door de waarheid steeds net iets te verdraaien. Zo vertelde ik Caroline dat ik met mijn zoons naar de schouwburg was geweest. Dat Mariska naast me zat, liet ik achterwege. Die leugens knaagden soms aan me. En Carolines kleine meid had er zo’n blind vertrouwen in dat deze vader wel zou blijven… Ik hield mezelf voor dat het allemaal Carolines schuld was omdat zij nooit doorvroeg.
Na twee jaar werd ik ontmaskerd. Mariska bracht mijn colbert naar de stomerij en leegde de zakken. Het lieve briefje van Caroline liet weinig ruimte voor een bredere interpretatie.
Ik wilde mijn zoons niet verliezen. Met lood in mijn schoenen reed ik voor het laatst naar Amsterdam. Ik heb Caroline verteld dat ik terugging naar mijn gezin om het nog een keer te proberen. Ze zei dat ze wel voelde dat ik nooit van mijn huwelijk was losgekomen. Ongetwijfeld heeft ze de waarheid inmiddels gehoord. Ze heeft me er nooit op aangesproken.’

Bo (22) voelde zich gedwongen om zijn seksuele voorkeur en relatie geheim te houden.

‘Als mijn vader trots op me was, dacht ik: je moest eens weten’

‘Mijn vader is een conservatieve, koptisch-orthodoxe Egyptenaar. Voor hem stond vast dat ik met een vrouw zou trouwen en een gezin zou stichten. Ik groeide bij hem en mijn drie broers op in een klein Limburgs dorp. Mijn ouders waren gescheiden, mijn moeder woonde in Zweden.
Homoseksualiteit was volgens mijn vader iets van het seculiere Westen, daar moesten wij tegen beschermd worden. Dus toen ik in groep acht merkte dat ik gevoelens kreeg voor een jongen, schrok ik enorm. Ik onderdrukte die verliefdheid en hield mijn mond als de andere jongens over meisjes spraken.
In de puberteit werden mijn gevoelens steeds sterker. Ik merkte dat ik anders was dan mijn broers, en zij merkten dat ook en noemden me weleens voor de grap “homo”. Eén keer kwam mijn vader ertussen en vroeg: “Is dat zo? Ben jij homo?” Ik ontkende hevig.
Mijn vader kon heel onvoorspelbaar zijn; ik was bang voor zijn woede en afwijzing. Vaak vroeg ik me af: weet hij iets? Als hij aan anderen vertelde hoe trots hij op zijn kinderen was, dacht ik: je moest eens weten.
Op mijn 15de kreeg ik mijn eerste relatie met een jongen. We ontmoetten elkaar in het geheim, thuis vertelde ik dan dat ik naar de film was. Ook in het dorp waar ik woonde hielden ze niet van homoseksuelen. Alles moest stiekem. We waren steeds op onze hoede.

Maar de ouders van mijn vriend praatten openlijk over homoseksualiteit, dat vond ik confronterend. Ik zat daar met het schaamrood op de kaken aan tafel als ze iets over onze relatie vroegen. Door hoe zij ermee omgingen, realiseerde ik me wel dat mijn thuissituatie niet normaal was.

Mijn vriend zat in de klas bij mijn jongere broer – daardoor wist hij van onze relatie. Maar hij zei er thuis niets over. Mijn vader probeerde wel steeds contact met mij te maken, maar ik ging het zo veel mogelijk uit de weg. De spanning werd voor mij steeds ondraaglijker. Uiteindelijk hield ik het niet meer uit en ben ik naar een tante in Zutphen gevlucht. Daar kon ik voor het eerst vrijuit praten over mijn relatie. Het contact met mijn vriend verwaterde, want we woonden te ver uit elkaar.
Na mijn eindexamen ben ik in Amsterdam gaan wonen. Daar kon ik openlijk voor mijn identiteit uitkomen, dat luchtte op. Mijn broers vinden het normaal dat ik homoseksueel ben. Met mijn oudste broer heb ik zelfs een heel goede band, hij woont ook in Amsterdam. Mijn vader zie ik niet meer. Ik ben daar weleens verdrietig over, maar ik heb het geaccepteerd.’

Salesmanager Marco (52) hield dertig jaar voor zijn vrouw geheim dat hij gokverslaafd was.

‘Ik bezuinigde op onze boodschappen om te kunnen gokken’

Ook op de avond dat mijn kind geboren werd, móést ik spelen. Die drang was zo sterk dat ik na de bevalling in het ziekenhuis rechtstreeks naar de kroeg ging. Liegen over wat ik uitspookte, was een gewoonte geworden. Als iemand kritisch doorvroeg, stuurde ik het gesprek een andere kant op. Mijn gokverslaving moest geheim blijven. Ik schaamde me ervoor dat ik mezelf niet in de hand had.
Het begon op de meao, waar ik met mijn vrienden kaartte om geld. Later ging ik naar cafés en speelhallen. Ik ontwikkelde een gokkast-antenne: als ik ergens binnenstapte, scande ik de ruimte. Als zo’n ding uitstond, raakte ik geïrriteerd.
Wanneer ik een munt in de kast gooide, dacht ik te kunnen horen of deze ging uitbetalen of niet. Die geluiden, die lichtjes en plingeltjes brachten me in trance en als de kast uitbetaalde, kwam ik in een rush. Dat gaf me munitie om door te spelen. Als ik verloor, kreeg ik een slecht gevoel over mezelf en moest ik het geld terughalen. Ik kon soms wel zeven uur geconcentreerd doorspelen. Als een bekende me zag, deed ik alsof ik even wat tijd aan het verdrijven was.
Mijn vrouw vroeg weleens waar ik toch uithing. “Even napraten op het werk” was meestal mijn excuus. En op het werk zei ik: “Gedoe thuis”. Ik plande mijn afspraken zo dat het logisch leek dat ik langer wegbleef. Tijd kopen, noemde ik dat voor mezelf.

We kregen schulden. Ik bezuinigde op kleding en vakanties. Ik deed de boodschappen en gaf dan bijna niets uit. Ons huis werd steeds armoediger en ik was altijd aan het schuiven met geld.

TEST
Doe de test »

Hoe goed is jullie seksleven?

Soms leende ik van vrienden of familie. Ik had alerts ingesteld bij de bank: als er iets gestort was, mocht ik weer even spelen van mezelf.
Twee jaar geleden belde mijn vrouw me opeens tijdens mijn werk. De hypotheek was niet betaald en ze was naar de bank gegaan. Een medewerkster had haar alle transacties met het casino laten zien. Ik ging door de grond van schaamte. Het doek viel. Mijn vrouw had alle reden om woedend te worden, maar ze toonde begrip. In de periode daarna ben ik in behandeling gegaan, onder andere in een zelfhulpgroep. Daar leerde ik dat open zijn en niet meer liegen de enige manier is om uit zo’n dubbelleven te stappen.
Ik heb me erg geschaamd tegenover mijn vrouw: ze heeft al die jaren zo veel moeten slikken en missen… Ik was op halve kracht echtgenoot, een halve vader en een halve werknemer. Maar ik voelde ook een enorme opluchting: ik hoefde me niet langer anders voor te doen.’
Marco helpt nu zelf mensen met een gokverslaving, www.pentaco.nl 

Studente Isabelle (23) heeft ’s avonds een spannend leven als escortgirl.

‘Mijn klanten zijn geen viezerikken, maar verzorgde types’ ’

Overdag draag ik een spijkerbroek en sneakers; ’s avonds neem ik een douche en maak me mooi met een dure jurk, hakken, oorbellen en make-up. Mijn haar föhn ik in een fraaie krul. Als ik zo in een taxi naar een hotel stap, staan de buren weleens te kijken. Ik glimlach gewoon naar ze.
Ik geniet van de luxe van dit werk. Andere studenten drinken alleen slobberwijn, ik mag de heerlijkste wijnen proeven. Het verdient natuurlijk ook goed – maar ik laat het niet zien. Ik neem altijd gewoon een zakje met brood mee naar college.
In het begin vond ik het wel eng om met een vreemde man naar een hotel te gaan. Ik was bang dat ik niet zou weten wat ik moest zeggen. Maar het praten ging eigenlijk altijd vanzelf. Ook spookte het door mijn hoofd dat het weleens verschrikkelijke engerds zouden kunnen zijn. Tot nu toe valt dat erg mee. De klanten van Society Service zijn geen viezeriken, maar altijd verzorgde, intelligente types. Ze gedragen zich lief en respectvol, doen hun best om een echte gentleman te zijn en het mij ook naar de zin te maken. Ik houd van seks en vind het leuk om een man op te winden.

Mijn ouders weten van niets. Ze zouden schrikken en erg ongerust zijn. In het begin vond ik het lastig om een deel van mijn leven voor hen te verbergen, ik voelde me schuldig. Maar ik heb besloten dat mijn seksleven privé is, daar hebben mijn ouders niets mee te maken. Een relatie heb ik nog niet en die wil ik nu ook niet.

Als iemand me vraagt of ik een bijbaan heb, zeg ik dat ik voor een uitzendbureau werk. Ik heb geen zin om me te moeten verdedigen. Er is maar één vriendin die het weet, met haar heb ik op een advertentie voor escorts gereageerd. Ik durfde dat niet alleen te doen. Zij werd niet aangenomen, ik wel. Zij werkt nu bij een andere escortservice. Het is leuk om ervaringen te delen. En soms wisselen we ook tips uit over bijvoorbeeld een goed merk glijmiddel of leuke speeltjes.
Als ik tentamens heb, blokkeer ik mijn beschikbaarheid. Ik ben weleens te moe geweest de volgende dag, dan gaan de twee levens door elkaar lopen. Dat wil ik niet. Mijn studie gaat altijd voor. Als ik afgestudeerd ben, hoop ik te gaan werken in een commerciële functie. Soms denk ik: stel dat ik die mannen straks tegenkom in het bedrijfsleven. Maar het is een code dat je dan zwijgt.’

Bronnen: Journal of personality and social psychology, juli 2017 / M. Slepian e.a., The experience of secrecy, 2015 / M. Slepian e.a., Exploring the secrecy burden: secrets, preoccupation, and perceptual judgments, Columbia University, Stanford University, Wake Forest University, 2015 / M. Slepian e.a., Truth or punishment: secrecy and punishing the self, 2017 / A. Wismeijer, Geheimen, de psychologie van wat we niet vertellen, Nieuw Amsterdam, 2009

auteur

Anouk Tulner

» profiel van Anouk Tulner
  • Meer over

    Emoties

    Het begon met een onschuldige smoes – maar voor ze het wisten was er geen weg meer terug en hadden ze er een leven naast. ‘Liegen was een gewoonte geworden.’

    Bekijk dit thema

Dit vind je misschien ook interessant

Advies

‘Ik vertrouw mijn dochter niet’

Toen mijn dochter klein was, pakte ze al stiekem snoep uit de kast en loog daarover. Inmiddels is ze...
Lees verder
Advies

‘Ik vertrouw mijn dochter niet’

Toen mijn dochter klein was, pakte ze al stiekem snoep uit de kast en loog daarover. Inmiddels is ze...
Lees verder
Interview

Sanny Verhoeven-Ruis over de boeken die haar hebben geraakt

Presentatrice en YouTuber Sanny Verhoeven-Ruis kiest de boeken uit haar kast die haar het meest hebb...
Lees verder
Interview

Sanny Verhoeven-Ruis over de boeken die haar hebben geraakt

Presentatrice en YouTuber Sanny Verhoeven-Ruis kiest de boeken uit haar kast die haar het meest hebb...
Lees verder
Artikel

Leugendetectie blijft omstreden

Psychologische tests bepalen veelal welk werk men kan krijgen of welke opleiding gevolgd kan worden,...
Lees verder
Artikel

Verliefd op een fantast

Merel Roze (30) werd verliefd op een geweldige jongen – slim, ad rem en maatschappelijk geslaagd. ...
Lees verder
Interview

Schrijfster Esther Gerritsen

Haar grootste angst is dat ze haar leven verpest met al haar angsten. Toch komt ze van ver: de vrouw...
Lees verder
Artikel

Leugenachtige TBS-patiënten

Het begon met een onschuldige smoes – maar voor ze het wisten was er geen weg meer terug en hadden...
Lees verder
Artikel

Liegbeest

We vertellen allemaal weleens een leugentje om bestwil. Maar voor sommige mensen is liegen een dagta...
Lees verder
Advies

Ze raakte zwanger door een leugen

Het begon met een onschuldige smoes – maar voor ze het wisten was er geen weg meer terug en hadden...
Lees verder